Σε έναν μοναδικής αισθητικής χώρο, δίπλα στην Καπνικαρέα, το ολοκαίνουργιο εστιατόριο του Βασίλη Στεφανάκη, με μενού από τη σεφ Ελένη Σαράντη και μια πλούσια κάβα, υπόσχεται τρυφηλές απολαύσεις στην καρδιά της Αθήνας, σαν να βρίσκεσαι στην Φλωρεντία.
Πιάνο, κεριά, Djs, μαρμάρινα τζάκια, ασημένιοι δίσκοι με στρείδια και τυριά, πιάτα εμπνευσμένα από την πολυτέλεια των ευρωπαϊκών μπιστρό και μοναδικά κρασιά από διάσημους αμπελώνες που έρχονται στην Αθήνα αποκλειστικά για την πλούσια και ενημερωμένη κάβα του εστιατορίου. Το Flying Horses δικαίως έχει τραβήξει αυτή τη σεζόν την προσοχή, καθώς είναι μία από τις πιο φιλόδοξες γαστρονομικές αφίξεις του 2026.
Η νέα δημιουργία του επιδραστικού και εμπνευσμένου Βασίλη Στεφανάκη (Osteria Mamma, Armando), βρίσκεται στον πεζόδρομο της Καλαμιώτου, μια ανάσα από τη βυζαντινή εκκλησία της Καπνικαρέας.
Εδώ, σε μια εντυπωσιακή σάλα που θυμίζει φλωρεντίνικο παλάτσο, με ροτόντες και υπέροκομψα σεπαρέ, τοίχους σε πράσινη ώχρα και μυστηριώδη φιλήδονη ατμόσφαιρα, με γύψινα σκαλιστά στολίδια και shabby φθορές φωτισμένες θεατρικά από κρυστάλλινες απλίκες, το δείπνο μας ήταν μια μικρή ιεροτελεστία που σε κάνει να νιώθεις σαν να βρίσκεσαι μέσα σε ένα κινηματογραφικό σκηνικό.
Οι αντιθέσεις μεταξύ του κλασικού και του μεταμοντέρνου δημιουργούν μια πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που φέρνει το κλασικό concept ενός ευρωπαϊκού μπιστρό με τους ανοξείδωτους σκαλιστούς δίσκους φορτωμένους με ολάνοιχτα στρείδια και εκλεκτά τυριά, στο σήμερα: στη ρευστότητα μιας εποχής που λατρεύει το mix & match και τη διάδραση, τις εκπλήξεις και τα θεματικά παιχνίδια.
Έτσι, το Flying Horses είναι ένα διαδραστικό τέτοιο παιχνίδι που μετατρέπει ένα ολόμαυρο πιάνο με ουρά σε deck του DJ, συνδυάζει την ηλεκτρονική μουσική με τη φλωρεντίνικη, αναγεννησιακή αύρα, ενώ ένα λιχούδικο burger με ζουμερό black angus, με γκοργοτζόλα, πουρέ καραμελωμένου κρεμμυδιού, μαρμελάδα μπέικον και μαγιονέζα με καφέ κάνει γκελ, φιγουράροντας στην καρδιά του μενού που έχει σχεδιάσει η ταλαντούχα Ελένη Σαράντη, ανάμεσα σε πιάτα όπως η πάπια με ponzu sause με κεράσι, το φιλέτο τόνου με pepper sause ή το striploin streak με σάλτσα εστραγκόν.
Η εμπειρία ολοκληρώνεται με μια βόλτα στο γυάλινο κελάρι του wine restaurant όπου ο σομελιέ Τηλέμαχος Παπανδρέας έχει συγκεντρώσει εκλεκτές ετικέτες από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία, με κάποιες επιπλέον προσθήκες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Το iefimerida μπήκε σε αυτό το περίφημο κελάρι, ενώ δοκιμάζοντας το μενού της Ελένης Σαράντη, απολαύσαμε και ένα wine-pairing με κάθε πιάτο, μια εμπειρία που σας προτείνουμε καθώς θα αναβαθμίσει την επίσκεψή σας στο Flying Horses.
H δική μας εμπειρία βήμα-βήμα -Τα πιάτα που δοκιμάσαμε και οι επιλογές στα wine-pairings
To οινικό «ταξίδι» της βραδιάς ξεκίνησε από το Chinon στην κοιλάδα του Λίγηρα, δοκιμάζοντας το Chenin Blanc «Les Petites Roches» του 2023 από το κτήμα Charles Joguet.
Το κρασί συνοδεύει τα στρείδια Gillardeau No2 με δύο σάλτσες: μία από πιπεριές jalapeno με μήλο και μία με chilli ponzu και εσαλότ.
Επόμενο πιάτο: Τα γεμάτα στη γεύση και μεστά arancini μανιταριών της Ελένης Σαράντη.
Τις παραδοσιακές σικελικές κροκέτες ρυζιού που είναι γεμισμένες με μανιτάρια πορτσίνι και σαμπινιόν, με μια λαχταριστή και εθιστική μπεσαμέλ με τρούφα και παρμεζάνα και από πάνω τριμμένο τυρί beaufort. Εξαιρετική νοστιμιά.
Το συνδυάσαμε με το «Glos des Escargots» του 2024 από το κτήμα Rene Meyer από την Αλσατία, ένα πλούσιο riesling (ποικιλία αμπελιών που χρησιμοποιείται για παραγωγή λευκών κρασιών) με γήινα στοιχεία που αναδεικνύουν ιδανικά με τα γήινα στοιχεία που υπάρχουν στο arancini.
Το πιο ωραίο πιάτο που δοκίμασα στο Flying Horses, ο λόγος για να έρθω ξανά εδώ σύντομα, εκτός από την υπέροχη οινική εμπειρία και τη φοβερή ατμόσφαιρα, είναι το μύδια με μια θεϊκή σάλτσα από φινόκιο, nduja (πικάντικο και μαλακό αλλαντικό από την Καλάμπρια της Ιταλίας) και εσαλότ που απογειώνει όχι μόνο τα μύδια, αλλά και τα τραγανά στικς πατάτας που τα ρίχνεις μέσα στη σάλτσα για να μαλακώσουν και τα τρως λιχούδικα με το κουτάλι.
Τι γεμάτη γεύση και πόσο ωραία σβήνει η αψάδα του πικάντικου ιταλικού αλλαντικού, από τις φρουτώδεις νότες και την πλούσια ορυκτότητα του ροζέ κρασιού εσοδείας 2024, από το κτήμα Volacus στην Τήνο.
Επόμενο πιάτο το φιλέτο τόνου, με το ψάρι μαγειρεμένο ελαφριά ως tataki να συνοδεύεται από πουρέ πατάτας και μια σάλτσα πιπεριών που προσωπικά θα την ήθελα πιο έντονη για να αναδείξει το ψάρι και να κάνει το πιάτο να «ξυπνήσει», να «μιλήσει» με πιο sexy τρόπο.
Το ιδανικό wine-pairing εδώ θα ήταν ένα ερυθρό Syrah, αλλά εμείς προτιμήσαμε στην παρέα μας να πάμε σε ένα λευκό από τη Σαντορίνη, όπως η Kouloura του κτήματος Καραμολέγκου με Ασύρτικο, Αηδάνι και Αθήρι (2024).
Επόμενο πιάτο: Το περίφημο burger του Flying Horses. Ζουμερό, λαχταριστό, αφράτο, με ωραίο ψωμάκι που γυαλίζει λαχταριστά στο φως και ένα ζουμερό υπέροχο μπιφτέκι black angus που ξεχειλίζει από χυμούς. Τι ωραία ιδέα η γκοργκοτζόλα! Πράγματι είναι ένα απολαυστικό burger, εστιατορικό και ξεχωριστό στη γεύση. Σε κάποια σημεία ήταν όμως πολύ αλμυρό, υποσκάπτοντας το σύνολο, σκεπάζοντας ακόμα και τη γλυκύτητα του πουρέ καραμελωμένου κρεμμυδιού, της μαρμελάδας μπέικον και της μαγιονέζας με καφέ. Eπίσης οι french fries στο πλάι δεν ήταν τραγανές και ήρθαν στο τραπέζι κρύες. Μικρές αστοχίες της κουζίνας σε ένα πολύ δυνατό και πρωτότυπο στον σχεδιασμό burger που έχει γράψει δυνατά στα social media.
Το κρασί με το οποίο συνοδεύσαμε το burger ήταν ένα ξινόμαυρο ροζέ του 2025 από το κτήμα Markovitis, με ζουμερό κόκκινο φρούτο και γήινα στοιχεία.
Ο αλμυρός επίλογος έρχεται με ένα υπέροχο πλατό τυριών, που σερβίρονται εντυπωσιακά και σικάτα σε έναν ασημένιο δίσκο: Mimolette, ένα αγελαδινό τυρί με φυσική κρούστα και πορτοκαλένια σάρκα, μαλακό, κρεμώδες Brie, σκληρό τυρί ωρίμανσης Cantal με βουτυράτο άρωμα, κατσικίσιο γαλλικό τυρί Saint Nectaire (το αγαπημένο του Ναπολέοντα), κρεμώδες Camembert και το φημισμένο τυρί Comtè από τις γαλλικές Άλπεις.
Τα τυριά συνοδεύουν αχλάδια ποσαρισμένο σε σιρόπι κόκκινου κρασιού και με χειροποίητη μπαγκέτα.
Το επιδόρπιο είναι μια ωραία κρέμα καραμελέ που συνοδεύεται από το γλυκό κρασί «Lions de Suduiraut Sauternes» του 2015, από Sauvignon Blanc και Semillon, του κτήματος Chateau Suduiraut.
Το Flying Horses είναι ένα φίνο και αναπάντεχο wine-restaurant, όρο που τον εννοεί η ομάδα που το έφτιαξε έχοντας επενδύσει επαρκώς στο κρασί. Η συνολική εμπειρία ήταν απολαυστική. Είναι μια ξεχωριστή και ιδιαίτερη άφιξη που έχει τη σπιρτάδα των μαγαζιών του Βασίλη Στεφανάκη, με φοβερή ατμόσφαιρα, εξαιρετικό καλοκουρδισμένο σέρβις, διακόσμηση που τα... σπάει, κέφι και ζωηράδα.
Το μενού της Ελένης Σαράντη, τη δημιουργικότητα της οποίας ερωτεύθηκα στο Osteria Mamma, είναι εμπνευσμένο και brilliant ως στήσιμο και ως σχεδιασμός. Η εκτέλεση των πιάτων από την κουζίνα, ωστόσο, χρειάζεται λίγη προσοχή, ώστε να μην υπάρχουν αστοχίες που αδικούν την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει εδώ σε κάθε επίπεδο. Είμαι βέβαιος πως θα υπάρξουν τελειοποιήσεις, αν κρίνω από την προσοχή στην κάθε λεπτομέρεια που υπάρχει στο εστιατόριο.
Info: Flying Horses, Καλαμιώτου 2, τηλ. 698 313 8531 | @flyinghorses.ath
Ώρες λειτουργίας: 11πμ – 3πμ ως all day restaurant με το δείπνο να σερβίρεται από τις 6μμ.
Τιμές: €45-65 το άτομο κατά μέσο όρο χωρίς κρασί.
- ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
- Η αντεπίθεση του street food -Πού γίνεται χαμός τώρα στην Αθήνα για πίτσα, burger, σουβλάκι -Τα viral μαγαζιά
- «Πλυτά»: Το νέο γαστρο-καφενείο στο Παγκράτι έγινε με σεφ των «Άκρα» και «Cookoovaya» -Δοκιμάσαμε το μενού
- Alouatou: Το viral micro-bakery της Ασκληπιού που το βράδυ μεταμορφώνεται σε μπιστρό