Γιατί κατεβαίνουμε τώρα στην οδό Πολυδεύκους του Πειραιά -Τέχνη, design, brunch, κρασί σε αποθήκες του λιμανιού

Αυτό το φθινόπωρο ο Πειραιάς είναι ξανά hot, με τη βιομηχανική οδό Πολυδεύκους να αποκτά νέο ενδιαφέρον, χάρη σε έναν ολοκαίνουργιο πολυχώρο Τέχνης και design, αλλά και νέες εκθέσεις στις ψαγμένες γκαλερί της. Τι θα δούμε εκεί και πού να πάμε μετά για brunch, φαγητό και κρασί πέριξ του λιμανιού;

Design πολυχώροι σε παλιές αποθήκες, μηχανουργεία και βιομηχανικά κτίρια που αναγεννιούνται κρατώντας το industrial στιλ τους. Γκρεμίδια και ανήλιαγοι αχανείς εγκαταλελειμμένοι χώροι που αποκτούν φως και μεταμοντέρνα λάμψη, με το εμφανές σκυρόδεμα να παντρεύεται με το inox, το ατσάλι και το κρύσταλλο... Εδώ, στην οδό Πολυδεύκους του Πειραιά, αλλά και στα στενάκια γύρω από αυτήν, στην Αιτωλικού, στη Μαυρομιχάλη ή στην Κάστορος, αναπτύσσεται το νέο αθηναϊκό Williamsburg της Τέχνης, με νέες δράσεις πολιτισμού, αρχιτεκτονικής και βιομηχανικού σχεδιασμού να βρίσκουν στέγη στα αλλοτινά λημέρια του λιμανιού, εκεί όπου κάποτε οι παλιοί Πειραιώτες μάγκες έκαναν το μεροκάματό τους.

Από τη Νέα Υόρκη, στα παλιά μηχανουργεία του λιμανιού

Ανάμεσα σε παλιά εργοστάσια, σε μάντρες φορτηγών, σε κτίρια ναυτιλιακών εταιρειών, σε καταστήματα παιχνιδιών, δίπλα στις γραμμές του τρένου και μια ανάσα από τις προβλήτες του λιμανιού, σε χώρους που μετά την ανάπλασή τους φιλοξενούν super design γραφεία επόμενης γενιάς αλλά και boutique ξενοδοχεία, νέοι αρχιτέκτονες, όπως ο Ανδρέας Κωστόπουλος, ιδρυτής του design studio My Manhattan Project, με έδρα τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο, αναγεννά παλιά κτίσματα στην περιοχή αυτή του Πειραιά, με στόχο να δημιουργήσει ζωντανούς και διαδραστικούς σύγχρονους πολυχώρους πολιτισμού που λειτουργούν υβριδικά: συνδυάζοντας μεταμοντέρνους χώρους εργασίας και γκαλερί.

Η φετινή αφορμή για κάθοδο στα πέριξ της Πολυδεύκους: Ο νέος πολυχώρος MPNYC Office με την Two Boots Gallery

Το νέο πρότζεκτ του Ανδρέα Κωστόπουλου είναι η ριζική ανακαίνιση μιας παλιάς αποθήκης του 19ου αιώνα στο λιμάνι του Πειραιά. Το νέο έργο, που βρίσκεται μια ανάσα από τον περσινό πολυχώρο Castor Place -τον οποίο ανακαίνισε για να φιλοξενεί ιδιωτικές, επιχειρηματικές, κοινωνικές εκδηλώσεις και εταιρικά events, συναυλίες, εκθέσεις με την αιγίδα μεγάλων brand της μόδας, του lifestyle και του ευ ζην-, φιλοξενεί τα αθηναϊκά γραφεία του δικού του design studio που προαναφέραμε, αλλά και μια νέα γκαλερί, την Two Boots Gallery που άνοιξε μόλις, εγκαινιάζοντας την έκθεση τέχνης με τίτλο «Aesthetic Disturbances» με καλλιτεχνική διεύθυνση της Suzy Alte, Creative director and image consultant, Visual & art buyer για το παριζιάνικο Mastermind Magazine και curator and founder της Τwo Βoots Gallery. Η ομαδική αυτή έκθεση φωτογραφίας, που διαρκεί από την 1η/10/ έως τις 9/11, διερευνά τα όρια πραγματικότητας και αναπαράστασης, τέχνης και αληθινής ζωής, εστιάζοντας στη σχέση ανάμεσα στο οικείο και στο παράξενο. Οι φωτογραφίες των Talia Chetrit από την Kaufmann Repetto, Elina Brotherus, Ange Leccia, Henry Bond, Delphine Kreuter, Jean-Pierre Khazem και Philip-Lorca diCorcia από τη Συλλογή Jean-Michel Attal, του Felipe Romero Beltrán από τη Hatch Paris, καθώς και των Γιώργο Πρίνο και Geoffroy de Boismenu, που εκτίθενται στη νέα γκαλερί, συνομιλούν μεταξύ τους, δημιουργώντας ένα ρευστό αφήγημα με πολλαπλές ερμηνείες και οπτικές.

Οι δύο πολυχώροι -Castor Place (Ασκληπιού 5 & Κάστορος 48) και MPNYC Office/Two Boots Gallery (Μαυρομιχάλη 6Α & Πολυδεύκους 52)- έχουν μια κοινή αισθητική γραμμή, με το industrial στοιχείο να βρίσκεται σε ανοιχτό διάλογο με όλα τα δομικά στοιχεία των προγενέστερων χρήσεων των χώρων να είναι εμφανή, προδίδοντας την ιστορία των κτισμάτων, από τον 19ο αιώνα μέχρι τις μέρες μας. Έτσι, ο επισκέπτης θα δει ξύλινες κουνιστές πολυθρόνες να συνυπάρχουν με design chez longue, minimal ατσάλινες σκάλες δίπλα σε shabby επιφάνειες με παλιά τούβλα και εμφανείς φθορές στους πέτρινους τοίχους, σιδερένιες πόρτες φαγωμένες από τη σκουριά πλάι σε ξύλινες νέες βιβλιοθήκες, στριφογυριστές παλιές σκάλες εργασίας που κοιτούν ατσάλινα λεία σύγχρονα τραπέζια συσκέψεων.

Οι γκαλερί της περιοχής και οι νέες εκθέσεις που θα δείτε εδώ

Εκτός από την έκθεση φωτογραφίας στην Two Boots Gallery στον πολυχώρο MPNYC Office, ο Οκτώβριος στην περιοχή αυτή έφερε τα εγκαίνια τριών ακόμα εκθέσεων στις γκαλερί που βρίσκονται εδώ τριγύρω:

The Intermission: Από την 1η/10 έως τις 19/12 οι γκαλερί The Intermission και Lisson παρουσιάζουν στον industrial χώρο της Πολυδεύκους (στον αριθμό 37A) την πρώτη έκθεση του γεννημένου στη Βοστώνη Νεοϋορκέζου καλλιτέχνη Tishan Hsu (1951) στην Ελλάδα, με νέα έργα του 2026.

«Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 ο Tishan Hsu βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της διερεύνησης του τρόπου με τον οποίο οι τεχνολογικές εξελίξεις αντανακλούν την ανθρωπότητα. Κατά τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 ο Hsu προσέγγισε αυτό το ζήτημα διερευνώντας τις διασταυρώσεις μεταξύ οργανικής και τεχνητής ζωής μέσω του σώματος και της οθόνης. Πιο πρόσφατα, και πολύ πριν από τη σημερινή ραγδαία έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης, ο Hsu έχει θέσει υπό αμφισβήτηση τη γραμμή μεταξύ ανθρωπότητας και τεχνολογίας, μεταξύ μηχανικής και μηχανής, μεταξύ “εμείς” και “εκείνοι”. Αυτή η εξερεύνηση τεσσάρων δεκαετιών τον έχει αναδείξει σε μία από τις πλέον διορατικές φωνές στη σύγχρονη τέχνη σήμερα. Αυτή η πιο πρόσφατη ενότητα έργων ενσωματώνει εικόνες που έχουν παραχθεί με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης και έχουν υποστεί επεξεργασία από τον ίδιο τον Καλλιτέχνη, δημιουργώντας μέσα στα έργα έναν διάλογο μεταξύ διαφορετικών παραγόντων δημιουργίας. Εικόνες οπών που παραπέμπουν σε αυτιά ενσωματώνονται σε βιομηχανικά και αγροτικά τοπία. Χρησιμοποιώντας εκτύπωση inkjet με μελάνια που πολυμερίζονται με υπεριώδη ακτινοβολία (UV), μεταξοτυπία και χύτευση σιλικόνης, ο Hsu εφαρμόζει αυτές τις εικόνες πάνω σε μια καμπύλη επιφάνεια, συνεχίζοντας τη βάση που παραπέμπει σε οθόνη και την οποία χρησιμοποιεί από τη δεκαετία του ’80. Στη συνέχεια, ο Hsu εφαρμόζει ένα έντονο χρώμα στην πίσω πλευρά αυτών των επιφανειών, ώστε να δημιουργήσει το εφέ της λάμψης μιας οθόνης. Η χρήση από τον Hsu υβριδοποιημένων εικόνων του σώματος, σε συνδυασμό με την τεχνολογία και, πλέον, με τον ευρύτερο φυσικό κόσμο, διερευνά τα διαπερατά όρια μεταξύ των υλικών και των εικονικών πεδίων στα οποία ζούμε, όπου οι φυσικές δομές διαλύονται σε πιο ρευστές, μεταβλητές εκφάνσεις των λειτουργιών τους. Το έργο χρησιμοποιεί τη σωματικότητα και την εικονική παρουσία για να προτείνει αναδυόμενες μορφές αλληλεπίδρασης που διαμορφώνουν μια “αναδυόμενη ανθρώπινη σύνταξη”, σε υλικό, εννοιολογικό και γνωστικό επίπεδο», αναφέρουν οι συντελεστές της έκθεσης του Tishan Hsu στην γκαλερί The Intermission.

Sylvia Kouvali: Από την 1η/10 έως τις 7/11 στην γκαλερί της Σύλβιας Κούβαλη (πρώην Rodeo, με νέα είσοδο στη Μαυρομιχάλη 6) παρουσιάζονται έργα της Ελληνίδας Rika Pana (Works, 1969-1974), της Veronika Hapchenko (Scherzo) και της Tamara Henderson (Seasons End).

«Το έργο της Rika Pana ήρθε πρόσφατα στο φως μέσα από μια σειρά εκθέσεων και μια έκδοση που ανέδειξαν μια καλλιτεχνική πρακτική ιδιαίτερα ιδιωτική και σχεδόν εσωστρεφή. Ξεχώρισε η παρουσίαση του έργου της στην έκθεση “Democracy” στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών (2024). Οι χειρονομιακές, παχύρρευστες και πολύ σκούρες πινελιές της -σχεδόν εξπρεσιονιστικές και εν μέρει αφαιρετικές- έχουν διαμορφώσει μια τολμηρή και συνεπή γλώσσα μορφών (κυρίως γυναικών και παιδιών), εκρήξεων, μιας γοητείας για τη σελήνη και αυτού που η ίδια ονόμασε “Διάβρωση του Πολιτισμού” (Erosion of Civilization)· όλα τοποθετημένα σε επίπεδα, μονοχρωματικά φόντα (πράσινο, κόκκινο και μπλε). Η έκθεση της Tamara Henderson “Season’s End” εστιάζει στην ομώνυμη ταινία 16 mm (μεταφερμένη σε βίντεο) που δημιούργησε η καλλιτέχνιδα το 2016. Η ταινία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο πλαίσιο της μνημειώδους έκθεσής της στο Glasgow International εκείνη τη χρονιά, πλαισιωμένη από ένα “δάσος” παραστατικών γλυπτών. Γυρισμένη στην Κωνσταντινούπολη, στην Καλιφόρνια, στη Νορβηγία, στο Μαρόκο και στη Σκωτία, η ταινία προβλήθηκε αρχικά με τον θεατή να κάθεται στο εσωτερικό ενός αυτοκινήτου, το οποίο λειτουργούσε ως κάθισμα και γλυπτό, ως όχημα θέασης και μεταφορικό μέσο - ένα ακίνητο όχημα σε κίνηση που μετέφερε αντικείμενα ταξιδιού (βαλίτσες, μπουκάλια νερού, αναμνηστικά, ηχεία και άλλα συσσωρευμένα υλικά). Τέλος, στον χώρο του studiolo παρουσιάζουμε μια νέα σειρά έργων σε χαρτί της Veronika Hapchenko. Παράλληλα με την πρακτική της στη ζωγραφική με αερογράφο, η καλλιτέχνιδα -η οποία ζει και εργάζεται στην Κρακοβία- ασχολείται με την ακουαρέλα, ένα μέσο εξίσου αραιωμένο, που η ίδια αποκαλεί “ζωγραφική με σκόνη”. Μετά τις σπουδές της στη σκηνογραφία και στην κατασκευή κουκλών, η πρακτική της εστιάζει στην ανθρώπινη μορφή και στη μεταφυσική, αιθέρια και κοσμική της υπόσταση», εξηγούν οι συντελεστές της έκθεσης στην γκαλερί Sylvia Kouvali.

Ramiken: Από τη 1η/10 έως τις 7/11 στην γκαλερί Ramiken (Μαυρομιχάλη 6Β) θα παρουσιάζεται η έκθεση «The man from the Internet» με έργα της Νεοϋορκέζας ζωγράφου και γλύπτριας Andra Ursuța, με καταγωγή από τη Ρουμανία, η οποία με μηδενιστική διάθεση προσεγγίζει ευαίσθητα ζητήματα όπως η έμφυλη βία, ο εθνικισμός και η μετανάστευση.

Sympan Lab Piree Super Studio: Το Sympan (Αιτωλικού 7) βρίσκεται δίπλα στο δημοφιλές Piree, τον πολυχώρο του Πειραιά, αποτελώντας προέκταση της φιλοσοφίας του. Πρόκειται για έναν χώρο βιομηχανικής αισθητικής -ένα υβριδικό ξενοδοχείο με πολιτιστικό χαρακτήρα- που είναι αφιερωμένος στη φιλοξενία, καλλιτεχνικό πειραματισμό.

Events, branded βραδιές, φωτογραφίσεις, pop-up ενέργειες, παρουσιάσεις, performances και εργαστήρια, συνυπάρχουν με μια ανοιχτή κουζίνα και έναν υπαίθριο χώρο, μια αυλή με φερ φορζέ τραπέζια για ανάσα σε μια περιοχή βιομηχανικού χαρακτήρα που αλλάζει ταχύτατα, χωρίς να χάνει ωστόσο τον χαρακτήρα της. Εκτός από το hospitality που παντρεύει γαστρονομία, τέχνη και δημιουργικότητα, το Sympan λειτουργεί ταυτόχρονα και σαν σύγχρονος εκθεσιακός χώρος φιλοξενώντας εκθέσεις.

Από τα μέσα του Σεπτέμβρη τρέχει εδώ, έως τις 13/11, η έκθεση «Load Unload 2: Memory Manual» με το concept «Αντικείμενα, υλικά, χώροι, μνήμες. Τι βλέπουμε όταν κοιτάμε ξανά;», με επιμέλεια της Αθηνάς Λασιθιωτάκη και έργα των Christos Tsigaras, Ilir Tsouko & Elidor Mehidi, Gogo Smili, Irini Tampasouli, Natalia Manta, Tereza Stepanian, Zaza Damo.

Πού να πάτε μετά για brunch, φαγητό και κρασί πέριξ του λιμανιού

Γύρω από το λιμάνι υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα μαγαζιά για να πιείτε καφέ, να πάτε για brunch, να μοιραστείτε ένα πλατό τυριών και αλλαντικών με τους φίλους σας ανοίγοντας ένα μπουκάλι κρασί, να απολαύσετε ασιατικά πιάτα και sushi με τη συνοδεία φοβερών κοκτέιλ ή να πάτε για ελληνική δημιουργική κουζίνα με μισελενάτη υπογραφή.

• Oven Roastery για brunch: Το γλυφαδιώτικο Oven σε πειραιώτικη εκδοχή, σε μια industrial style αποθήκη με ξύλινα τραπεζάκια και inox σκαμπό, για μεταμοντέρνα brunch με τη συνοδεία καλού καφέ (Κάστορος 44). 
• Paleo για κρασί: Στον υπέροχο και ατμοσφαιρικό χώρο του δημοφιλούς πειραιώτικου wine Bar που ιδρύθηκε πριν δέκα χρόνια από τον sommelier Γιάννη Καϋμενάκη με κρασιά από τον ελληνικό αμπελώνα αλλά και από τον ευρωπαϊκό Νότο. Παράλληλα, θα γευτείτε πιάτα μεσογειακής κουζίνας που δίνουν έμφαση στην εποχικότητα και στην εξαιρετική πρώτη ύλη (Πολυδεύκους 39).
• Kitschen για sushi και ασιατική κουζίνα: Στο dim sum bar στο λιμάνι του Πειραιά, απέναντι από το κτίριο του ΟΛΠ, που έχει γίνει viral για το εξαιρετικό φαγητό του, θα απολαύσετε καλό sushi και φίνα, λιχούδικα ασιατικά πιάτα από τον ταλαντούχο Ελληνοϊνδονήσιο σεφ Δημήτρη Liem, αλλά και φοβερά ποτά από τον Ελληνοκορεάτη Σπύρο Μινέτο. Δοκιμάστε οπωσδήποτε τις μπουκιές πανέ κουνουπιδιού, είναι κόλαση! (Κανάρη 5).
• Yaboo για ελληνική δημιουργική κουζίνα: Με χιώτικη καρδιά, το κομψό εστιατόριο Yaboo στο λιμάνι του Πειραιά έχει μενού με την υπογραφή της μισελενάτης σεφ Γεωργιάννας Χιλιαδάκη, με δημιουργικές εκδοχές πιάτων από την ελληνική κουζίνα (Ακτή Κονδύλη 4). 
• Vibo για κρασί: Στην πειραιώτικη εκδοχή του δημοφιλούς wine bar της Γλυφάδας, που βρίσκεται εντός του ξενοδοχείου Athenarum Portus Life & Style Hotel, θα απολαύσετε καλό κρασί και κοκτέιλς, πλατό τυριών και αλλαντικών, αλλά και πιάτα από ένα ολοκληρωμένο μενού για φαγητό ή brunch (Ναυαρίνου 10).