Όσο μεγαλύτερες είναι οι γαρίδες τόσο καλύτερα στέκονται στη σχάρα και ψήνονται στα κάρβουνα. Θέλουν όμως και ακρίβεια στον χρόνο για να βγουν σωστές.
- Οι φρέσκιες γαρίδες πρέπει να έχουν λαμπερή όψη και να μυρίζουν θάλασσα. Εναλλακτικά, οι κατεψυγμένες αποτελούν ποιοτική λύση, εφόσον αποψυχθούν σταδιακά στο ψυγείο και μαγειρευτούν αμέσως, χωρίς να καταψυχθούν ξανά ωμές.
- Για το ψήσιμο επιλέγονται οι μεγαλύτερες γαρίδες (γίγας ή τζάμπο) με το κέλυφός τους. Αφού πλυθούν, κόβονται κάθετα από το κεφάλι ως την ουρά, ώστε να ανοίξουν και να ψηθούν ομοιόμορφα.
- Οι γαρίδες αλείφονται με ελαιόλαδο, αλατοπιπερώνονται και τοποθετούνται στη σχάρα. Το ψήσιμο διαρκεί ακριβώς 2 λεπτά από κάθε πλευρά, μέχρι η σάρκα τους να αποκτήσει λευκό χρώμα.
- Εναλλακτικά, οι γαρίδες ψήνονται σε σχαροτήγανο ή στο γκριλ του φούρνου, με τον ίδιο χρόνο ψησίματος. Πέρα από το αλατοπίπερο, η γεύση τους αναδεικνύεται ιδανικά με λεμόνι, λάιμ, φρέσκο μαϊντανό και κόλιανδρο.
Η γαρίδα είναι ένα πολύ ντελικάτο υλικό, όπως όλα τα θαλασσινά άλλωστε. Γι' αυτό και όταν είναι ολόφρεσκη ο καλύτερος τρόπος για να φαγωθεί είναι ωμή και σκέτη. Ωστόσο, γίνεται εξίσου υπέροχη και όταν ψήνεται, αφού τα αρώματα του κάρβουνου της πάνε πολύ, αρκεί να είναι μπαμπάτσικη για να αντέξει και να μη στεγνώσει και σκληρύνει σε λίγα μόνο δευτερόλεπτά. Πριν από όλα αυτά βέβαια θέλει καθάρισμα, κόψιμο κ.λπ., οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Φρέσκιες ή κατεψυγμένες
Οι φρέσκιες γαρίδες έχουν λαμπερή όψη, γκρι σχεδόν διάφανο χρώμα, και μυρίζουν θάλασσα και ιώδιο. Αν οι γαρίδες που βρίσκουμε στο ψαράδικο είναι θαμπές ή έχουν οποιαδήποτε άλλη μυρωδιά (αμμωνία, χλώριο κ.ά.) είναι ακατάλληλες και δεν πρέπει να τις αγοράζουμε και να τις καταναλώνουμε σε καμία περίπτωση.
Υπάρχει βέβαια πάντα και η λύση των κατεψυγμένων, που είναι εξίσου ποιοτικές και νόστιμες. Αν επιλέξουμε κατεψυγμένες, τις αφήνουμε να ξεπαγώσουν σταδιακά στο ψυγείο και τις μαγειρεύουμε αμέσως (επ’ ουδενί δεν τις καταψύχουμε ξανά ωμές για επόμενο μαγείρεμα).
Κόβουμε τις γαρίδες μαζί με το κέλυφος
Όπως είπαμε και παραπάνω, οι καλύτερες γαρίδες για ψήσιμο είναι οι μεγάλες, οπότε επιλέγουμε το μεγαλύτερο μέγεθος που βρίσκουμε στην αγορά, δηλαδή γίγας ή τζάμπο. Δεν αγοράζουμε όμως καθαρισμένες (χωρίς κέλυφος), γιατί δεν θα αντέξουν στο ψήσιμο παρόλο που είναι παχουλές.
Τις πλένουμε καλά, τις στραγγίζουμε και ξεκινάμε να τις καθαρίζουμε σε ένα σταθερό ξύλο κοπής με ένα μεγάλο, κοφτερό μαχαίρι. Κόβουμε, λοιπόν, μία μία τις γαρίδες κάθετα από το κεφάλι προς την ουρά. Ο σκοπός είναι να τις κόψουμε συμμετρικά.
Ψήνουμε 2 λεπτά από κάθε πλευρά
Μετά το κόψιμο, παίρνουμε ένα πινέλο και αλείφουμε τις γαρίδες με ελαιόλαδο και από τις δύο μεριές. Αλατοπιπερώνουμε καλά και τις τοποθετούμε σε μια σχάρα, τη μία πλάι στην άλλη (τις στριμώχνουμε για να μη γλιστράνε στο ψήσιμο) και κλείνουμε καλά τη σχάρα για να σταθεροποιηθούν. Ψήνουμε 2 λεπτά από κάθε πλευρά μέχρι να δέσει η σάρκα τους και να γίνει λευκή.
Αν δεν έχουμε σχάρα που κλείνει μπορούμε να αφήσουμε τις γαρίδες ολόκληρες και να τις περάσουμε σε ξυλάκια για να τις γυρνάμε μία μία με ευκολία πάνω στην ψησταριά.
Η εναλλακτική τού σχαροτήγανου και τα υλικά που την απογειώνουν
Εκτός από τη σχάρα και τα κάρβουνα μπορούμε να ψήσουμε τις γαρίδες σε σχαροτήγανο ή στο γκριλ του φούρνου στους ίδιους χρόνους (δυνατή φωτιά, 2 λεπτά από κάθε πλευρά). Όσο για τα υλικά που τους πάνε, μερικές σταγόνες ελαιόλαδο και λίγο αλατοπίπερο αρκούν για να τις αναδείξουν. Τους πάει όμως πολύ και το λεμόνι (χυμός και ξύσμα), το λάιμ (χυμός και ξύσμα), ο φρέσκος μαϊντανός και ο κόλιανδρος.