Αγαπημένο καλοκαιρινό φρούτο, το βερίκοκο τρώγεται κυριολεκτικά ολόκληρο. Από τη φλούδα μέχρι το κουκούτσι μάς κάνει καλό, αρκεί να μην το παρακάνουμε.
«Και το κουκούτσι αμύγδαλο» λέει μια λαϊκή έκφραση, θέλοντας να τονίσει το πόσο θελκτικός και ποθητός είναι κάποιος ή κάποια, και κυρίως να περιγράψει την αίσθηση της πληρότητας και της ευχαρίστησης που μπορεί να προσφέρει αυτό το άτομο σε κάποιο άλλο ακόμα και ως όνειρο ή φαντασίωση. Προφανώς, χρησιμοποιείται μεταφορικά, κάνοντας παραλληλισμό με το κουκούτσι του βερίκοκου, του οποίου ο πυρήνας μοιάζει με αμύγδαλο, τρώγεται και, υπό προϋποθέσεις, κάνει καλό στον ανθρώπινο οργανισμό.
Βερίκοκο: Και το κουκούτσι αμύγδαλο
Αν σπάσετε ένα κουκούτσι βερίκοκου θα δείτε ότι μέσα κρύβει κάτι που μοιάζει με αμύγδαλο. Αν το δοκιμάσετε θα διαπιστώσετε ότι έχει και τη γεύση του αμύγδαλου. Βέβαια, άλλες φορές είναι πιο γλυκό και άλλες πιο πικρό, αλλά σε κάθε περίπτωση θυμίζει αμύγδαλο. Αυτό δεν είναι τυχαίο αφού και τα αμύγδαλα και τα βερίκοκα ανήκουν στα πυρηνόκαρπα (ροδάκινα, κεράσια, δαμάσκηνα κ.λπ.).
Τα «αμύγδαλα των βερίκοκων», λοιπόν, οι παλιοί τα έβαζαν σε ποτά και γλυκά για να τα αρωματίσουν, π.χ. το λικέρ από κουκούτσια βερίκοκου είναι σαν αμαρέτο, έχει δηλαδή το άρωμα και τη γεύση του πικραμύγδαλου. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια αυτά τα αμύγδαλα έχουν γίνει τάση, αφού καταναλώνονται και σκέτα ή σε συνδυασμό με άλλες τροφές, στο πλαίσιο υγιεινής διατροφής.
Κουκούτσι βερίκοκου: Διατροφική αξία
Πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, καλά λιπαρά και αντιοξειδωτικά είναι μόνο μερικά από τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει το «αμύγδαλο του βερίκοκου», γι' αυτό είναι καλό να το έχουμε στη διατροφή μας. Περιέχει όμως και βιταμίνη Β17, τη λεγόμενη αμυγδαλίνη, η οποία βοηθάει στην πέψη και έχει αντικαρκινικές ιδιότητες (λειτουργεί προληπτικά) όπως τα αμύγδαλα και τα πικραμύγδαλα. Ταυτόχρονα, όμως, η αμυγδαλίνη απελευθερώνει και μια τοξική ουσία που ονομάζεται κυάνιο, γι' αυτό και οι τροφές που την περιέχουν πρέπει να καταναλώνονται με προσοχή.
Κατανάλωση με μέτρο
Για την κατανάλωση των αμυγδάλων από κουκούτσια βερίκοκων οι απόψεις των ειδικών διίστανται, καθώς οι περισσότεροι διατροφολόγοι προτείνουν ημερήσια δόση που φτάνει τους 6 πυρήνες την ημέρα. Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) και ο ΕΦΕΤ βάζουν όριο στους 2-3 πυρήνες ημερησίως. Όλοι βέβαια συμφωνούν ότι απαγορεύεται η μακροχρόνια κατανάλωση από ενήλικες και φυσικά η κατανάλωση από παιδιά, εγκύους και άλλες ευπαθείς ομάδες.
Σε κάθε περίπτωση, καλό θα είναι πριν τα εντάξουμε στη διατροφή μας, η οποία πρέπει πάντα να είναι πλήρης και ισορροπημένη, να λάβουμε υπόψη το ιατρικό μας ιστορικό και τα ειδικά χαρακτηριστικά του οργανισμού μας, και προφανώς να συμβουλευτούμε γιατρό και διατροφολόγο.
Πού τα βρίσκουμε και πώς τρώγονται
Ο πιο εύκολος τρόπος να βρούμε αμύγδαλα από κουκούτσια βερίκοκων είναι να πάρουμε φρέσκα βερίκοκα και αφού απολαύσουμε τη ζουμερή, γλυκιά σάρκα τους, να σπάσουμε τα κουκούτσια (με σφυρί ή καρυοθραύστη) και να βγάλουμε από μέσα τα αμύγδαλα. Επίσης, κυκλοφορούν αποξηραμένα σε μεγάλα παντοπωλεία, ξηροκαρπάδικα, μαγαζιά με βιολογικά προϊόντα και στα ράφια των βιολογικών στα σούπερ μάρκετ.
Πρακτικά, τα αμύγδαλα των βερίκοκων δεν μπαίνουν σε συνταγές, παρά μόνο όταν θέλουμε να φτιάξουμε λικέρ ή σιρόπι-εκχύλισμα για να αρωματίσουμε γλυκά που χρειαζόμαστε μεγάλες ποσότητες (τουλάχιστον 100 πυρήνες). Καταναλώνονται λοιπόν σκέτα, 1-2 την ημέρα, ως δεκατιανό ή απογευματινό σνακ. Ωστόσο, αν σας πέφτουν πολύ πικρά μπορείτε να τα τρίψετε μέσα σε ένα γιαούρτι ή στο γάλα, να τα συνδυάσετε με μέλι, γκρανόλα, σοκολάτα κ.λπ., να τα βάλετε σε smoothie κ.ο.κ.