Για να ψήσεις τέλεια τα ψάρια σου στη σχάρα χωρίς να παιδευτείς δεν αρκεί να είναι μεγαλούτσικα, υπάρχουν άλλα δύο κόλπα που θα σου λύσουν τα χέρια.
- Για να μην κολλήσει το ψάρι στη σχάρα, μια λύση είναι το τύλιγμα σε λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο. Πριν το ψήσιμο, αρωματίζεται με ελαιόλαδο, αλατοπίπερο, θυμάρι, σκόρδο και φέτες λεμονιού στην κοιλιά του.
- Μια εναλλακτική μέθοδος για να μην κολλάει η σχάρα αξιοποιεί την υγρασία, χρησιμοποιώντας το λεμόνι. Οι φέτες λεμονιού λειτουργούν ως ένα φυσικό αντικολλητικό στρώμα που ταιριάζει γευστικά με το ψάρι.
- Η διαδικασία περιλαμβάνει το στρώσιμο της σχάρας με φέτες λεμονιού, την τοποθέτηση του καρυκευμένου ψαριού από πάνω και την κάλυψή του με τις υπόλοιπες φέτες λεμονιού, πριν κλείσει καλά η σχάρα.
- Με αυτή την τεχνική, η σχάρα δεν ακουμπά απευθείας την πέτσα του ψαριού, το οποίο προστατεύεται από την άμεση επαφή με τη φωτιά και ταυτόχρονα απορροφά άρωμα, γεύση και υγρασία.
«Το μικρό ψάρι είναι για τηγάνι και το μεγάλο για σχάρα» συνηθίζουν να λένε οι έμπειροι ψαράδες και οι ορκισμένοι ψαροφάγοι. Το ίδιο υποστηρίζουν και οι μερακλήδες ψήστες οι οποίοι επιλέγουν να ψήνουν τσιπούρες, λαβράκια, σαργούς, φαγκριά και συναγρίδες που λόγω μεγέθους στέκονται καλά και σταθερά στη σχάρα. Επίσης, αντέχουν χωρίς να καούν και να στεγνώσουν εύκολα μετά την απευθείας επαφή με τη φωτιά. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για μικρότερα είδη τα οποία είναι αρκετά λιπαρά όπως οι κολιοί, τα σκουμπριά, οι σαρδέλες και οι φρίσσες αλλά και για μεγάλα παχιά ψάρια που συνήθως τα ψήνουμε κομμένα σε κομμάτια ή φιλέτα (σολομός, τόνος, ξιφίας κ.ο.κ.). Σε κάθε περίπτωση, η σωστή επιλογή δεν αρκεί για να ψηθεί ένα ψάρι στην εντέλεια και κυρίως για να μην κολλήσει στη σχάρα και διαλυθεί όταν προσπαθήσουμε να τα το σερβίρουμε.
Λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο: Η χρυσή λύση
Στην μαγειρική και ειδικά στα ψησίματα σχεδόν τα πάντα λύνονται με λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο. Είναι ο μαγικός συνδυασμός για να μη στεγνώσουν τα φουρνιστά φαγητά, για να μην καούν από πάνω τα γλυκά, για να μετατραπεί ένα ταψί σε γάστρα κ.ο.κ. Το ίδιο ισχύει και για το ψήσιμο των ψαριών στα κάρβουνα. Αντί να τα βάλουμε απλώς λαδωμένα στη σχάρα (ή να λαδώσουμε καλά τη σχάρα με πινέλο) λοιπόν με κίνδυνο να κολλήσει η πέτσα τους στο σίδερο και ύστερα να βγει μαζί με τη σάρκα από το κόκκαλο, είναι καλύτερα να τα τυλίξουμε πρώτα καλά με λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο. Για περισσότερο άρωμα και γεύση, ραντίζουμε καλά με ελαιόλαδο και πασπαλίζουμε με μπόλικο αλατοπίπερο και θυμάρι. Τους πάει επίσης να βάλουμε μέσα στην κοιλιά 1-2 σκελίδες σκόρδου (καθαρισμένες) και μερικές φέτες λεμόνι.
Σχάρα στρωμένη με λεμόνια
Εκτός από το ελαιόλαδο αυτό που κάνει τη σχάρα να μην κολλάει επάνω σε οτιδήποτε ψήνεται μέσα της είναι η υγρασία. Στην περίπτωση των ψαριών το υλικό που ταιριάζει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι το λεμόνι. Η διαδικασία είναι πανεύκολη: κόβουμε 2 λεμόνια σε μέτριες φέτες και στρώνουμε τη σχάρα με τις μισές. Από πάνω ακουμπάμε το ψάρι το οποίο λαδώνουμε και αλατοπιπερώνουμε καλά. Σκεπάζουμε όλη την επιφάνεια του με τα υπόλοιπα λεμόνια και κλείνουμε καλά τη σχάρα. Έτσι η σχάρα δεν ακουμπάει κατευθείαν επάνω στην πέτσα του ψαριού και δεν έρχεται σε άμεση επαφή με τη φωτιά. Επίσης, όσο ψήνεται με αυτόν τον τρόπο ρουφάει άρωμα, γεύση και φυσικά υγρασία από τα λεμόνια.