Το νέο ντοκιμαντέρ για την ιστορική περιοδεία των Wham! στην Κίνα αναβιώνει την ταινία που ο Τζορτζ Μάικλ είχε απαγορεύσει να προβληθεί δημόσια.
- Η σκηνοθεσία της ταινίας για την περιοδεία στην Κίνα ανατέθηκε στον Λίντσεϊ Άντερσον, μια επιλογή που ο Άντριου Ρίτζλεϊ χαρακτήρισε ακατάλληλη, υποστηρίζοντας ότι ο σκηνοθέτης δέχθηκε μόνο για τα χρήματα και δεν συμπαθούσε το συγκρότημα.
- Η σχέση τους επιδεινώθηκε κατά τη συναυλία στο Πεκίνο, όταν ο Άντερσον ζήτησε να ανάψουν τα φώτα για να καταγράψει το κοινό, το οποίο, υπό την επιτήρηση της μυστικής αστυνομίας, φοβόταν να εκδηλωθεί.
- Η εμφάνιση στο Πεκίνο απογοήτευσε βαθύτατα το συγκρότημα. Η τελική εκδοχή της ταινίας που παρέδωσε ο Άντερσον κρίθηκε εξαιρετικά βαρετή, οδηγώντας τον Τζορτζ Μάικλ στην απόφαση να απαγορεύσει οριστικά τη δημόσια προβολή της.
- Ένα αντίγραφο της απαγορευμένης ταινίας παρέμεινε κρυμμένο για δεκαετίες και προβλήθηκε μόνο μία φορά. Τώρα, το νέο ντοκιμαντέρ «Wham! 10 Days in China» αξιοποιεί αμοντάριστο υλικό για να φωτίσει την ιστορική περιοδεία.
Ο Τζορτζ Μάικλ ήταν τόσο κατηγορηματικά αντίθετος στην κυκλοφορία της σκηνοθετικής εκδοχής από την περιοδεία των Wham! στην Κίνα το 1985, ώστε οι θαυμαστές του συγκροτήματος είναι εξαιρετικά απίθανο να τη δουν ποτέ επίσημα.
Αυτό υποστήριξε ο Άντριου Ρίτζλεϊ, πρώην συνεργάτης του Μάικλ στους Wham!, με αφορμή το νέο ντοκιμαντέρ «Wham! 10 Days in China», το οποίο αξιοποιεί αυθεντικό υλικό από το προβληματικό κινηματογραφικό εγχείρημα.
Το ντοκιμαντέρ εστιάζει στην ιστορική περιοδεία του βρετανικού ποπ ντουέτου, το οποίο έγινε το πρώτο δυτικό μουσικό σχήμα που εμφανίστηκε στην Κίνα μετά την Πολιτιστική Επανάσταση.
Η επεισοδιακή συνεργασία με τον Λίντσεϊ Άντερσον
Την αρχική ταινία είχε αναλάβει να σκηνοθετήσει ο Λίντσεϊ Άντερσον, πρωτοπόρος του βρετανικού κοινωνικού ρεαλισμού και δημιουργός της τριλογίας του Μικ Τράβις και της δραματικής ταινίας «This Sporting Life» του 1963.
Εκείνη την περίοδο, πάντως, η καριέρα του βρισκόταν σε κάμψη, ενώ η σχέση του με τους Wham! ήταν τεταμένη από την πρώτη στιγμή.
«Θεωρούσα ότι ήταν εντελώς παράλογο», δήλωσε ο Ρίτζλεϊ στον Guardian. Όπως εξήγησε, ένας σκηνοθέτης με την κινηματογραφική διαδρομή και το καλλιτεχνικό υπόβαθρο του Άντερσον δεν αποτελούσε την κατάλληλη επιλογή για ένα συγκρότημα όπως οι Wham!.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Άντερσον δέχθηκε να κάνει την ταινία αποκλειστικά για τα χρήματα. Ο Ρίτζλεϊ υποστήριξε ότι αυτό προκύπτει ξεκάθαρα από τις επιστολές του σκηνοθέτη, προσθέτοντας ότι ο Άντερσον δεν συμπαθούσε ούτε το συγκρότημα ούτε την ίδια την ιδέα των Wham!.
Το περιστατικό που φόβισε το κοινό στο Πεκίνο
Σε αφιέρωμα του Independent για τη συμπλήρωση 40 ετών από την περιοδεία, ο κριτικός Μαρκ Μπομόν αναφέρθηκε σε ένα περιστατικό που επιδείνωσε ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του σκηνοθέτη με το συγκρότημα.
Κατά τη διάρκεια της συναυλίας στο Πεκίνο, ο Άντερσον ζήτησε να ανάψουν τα φώτα της αίθουσας, ώστε να καταγράψει πλάνα από τις αντιδράσεις του κοινού.
Οι θεατές, ωστόσο, είχαν λάβει αυστηρές οδηγίες να παραμείνουν καθισμένοι. Η παρουσία στελεχών της κινεζικής μυστικής αστυνομίας στον χώρο έκανε το κοινό ακόμη πιο επιφυλακτικό, καθώς πολλοί φοβήθηκαν ότι θα μπορούσαν να υποστούν αντίποινα εάν έδειχναν ενθουσιασμό.
Εκείνη την εποχή, οι κινεζικές Αρχές ανησυχούσαν ότι θα έχαναν τον έλεγχο μεγάλων συγκεντρώσεων. Για τον λόγο αυτό, στις συναυλίες και στις ζωντανές ψυχαγωγικές εκδηλώσεις απαγορεύονταν ο χορός, οι επευφημίες και οι κραυγές.
«Το πρώτο συναίσθημα ήταν η αποτυχία»
Η εμφάνιση στο Πεκίνο αποδείχθηκε μία από τις δυσκολότερες συναυλίες στην καριέρα των Wham!.
«Το πρώτο συναίσθημα ήταν εκείνο της αποτυχίας», είχε δηλώσει ο Τζορτζ Μάικλ στο Rolling Stone το 1986. «Δεν υπήρχε κανένας τρόπος να επικοινωνήσουμε».
Όταν τα μέλη του συγκροτήματος πληροφορήθηκαν τελικά τους αυστηρούς περιορισμούς που είχαν επιβληθεί στους θεατές, ο Μάικλ έγινε έξαλλος.
Η απογοήτευσή τους έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν παρακολούθησαν την εκδοχή της ταινίας που είχε μοντάρει ο Άντερσον.
Ο Ρίτζλεϊ δήλωσε ότι έμεινε άναυδος από το αποτέλεσμα, χαρακτηρίζοντάς το «βαρετό όσο το νερό της λάντζας», μια αγγλική έκφραση που χρησιμοποιείται για κάτι εξαιρετικά ανιαρό.
Ο Τζορτζ Μάικλ, από την πλευρά του, αρνήθηκε κατηγορηματικά να επιτρέψει τη δημόσια προβολή της ταινίας.
Το αντίγραφο που παρέμεινε κρυμμένο για δεκαετίες
Ένα αντίγραφο της απορριφθείσας εκδοχής, με τίτλο «If You Were There», διατηρήθηκε σε βιντεοκασέτα και μπορούσε να προβληθεί μόνο από ερευνητές, κατόπιν ραντεβού, στο Πανεπιστήμιο του Στέρλινγκ στη Σκωτία.
Η ταινία προβλήθηκε μία και μοναδική φορά στο πλαίσιο του αφιερώματος του Βρετανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου στον Λίντσεϊ Άντερσον το 2024.
Η ειδική προβολή πραγματοποιήθηκε με τη συγκατάθεση του Άντριου Ρίτζλεϊ και των διαχειριστών της περιουσίας του Τζορτζ Μάικλ.
Παρά το γεγονός ότι το υλικό παρουσιάστηκε στο κοινό εκείνη τη μία φορά, ο Ρίτζλεϊ εκτιμά ότι μια ευρύτερη και επίσημη κυκλοφορία παραμένει απίθανη.
«Δεν πρόκειται να συμβεί, επειδή ο Τζορτζ ήταν απόλυτα αντίθετος στο να δει ποτέ το φως της ημέρας», ανέφερε. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι εάν η απόφαση εξαρτιόταν μόνο από εκείνον, δεν θα είχε κάποια ιδιαίτερη αντίρρηση για την κυκλοφορία της.
Τι αποκαλύπτει το νέο ντοκιμαντέρ
Το «Wham! 10 Days in China» αξιοποιεί αμοντάριστο υλικό που παρέμενε αποθηκευμένο για δεκαετίες και επιχειρεί να φωτίσει τους λόγους, τον τρόπο και την παρακαταθήκη των πρωτοποριακών συναυλιών του συγκροτήματος στο Πεκίνο και την Γκουανγκζού.
Οι δημιουργοί του υπόσχονται να παρουσιάσουν μια νέα οπτική για την Κίνα σε μια περίοδο σημαντικών κοινωνικών και πολιτιστικών αλλαγών.
Η ιστορία αφηγείται μέσα από το ταξίδι των Wham!, αλλά και μέσα από τις φωνές των Κινέζων θαυμαστών που γνώριζαν για πρώτη φορά τη δυτική ποπ κουλτούρα με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Σε δήλωσή του, ο Άντριου Ρίτζλεϊ ανέφερε ότι η ταινία αποκαλύπτει επιτέλους την άγνωστη παρακαταθήκη της πρωτοποριακής περιοδείας των Wham!.
Όπως σημείωσε, παρουσιάζει με όλες τις ανθρώπινες αντιφάσεις τους τις διαφορετικές οπτικές των ανθρώπων που βρίσκονταν πίσω από ένα τολμηρό, επικίνδυνο και υψηλού ρίσκου εγχείρημα.
Το «Wham! 10 Days in China» κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες παγκοσμίως στις 28 Ιουλίου.