Όσοι περπατούν γρήγορα φαίνεται να μοιράζονται συγκεκριμένα χαρακτηριστικά προσωπικότητας.
Σύμφωνα με την ψυχολογία της συμπεριφοράς, αυτός ο γρήγορος ρυθμός σχετίζεται με την αντίληψη του χρόνου αλλά και τη διαχείριση του άγχους.
Η ψυχολόγος Leticia Martín Enjuto εξηγεί στο περιοδικό Lecturas τα μοτίβα που χαρακτηρίζουν όσους έχουν συνήθως ταχύτερο ρυθμό βαδίσματος από τον μέσο όρο. Πολλοί άνθρωποι που περπατούν γρήγορα έχουν την αίσθηση ότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και πολύτιμος. Ακόμη και σε στιγμές που δεν υπάρχει πραγματική πίεση, νιώθουν την ανάγκη να κινούνται γρήγορα ώστε να μη «χάνουν χρόνο».
«Τα άτομα που τείνουν να κινούνται πολύ γρήγορα συχνά αντιλαμβάνονται τον χρόνο ως έναν σπάνιο πόρο, ακόμη κι όταν αντικειμενικά δεν είναι», εξηγεί η ψυχολόγος.
Όσοι βαδίζουν γρήγορα έχουν γρηγορότερες αντιδράσεις αλλά και άγχος
Ταυτόχρονα, το σώμα τους βρίσκεται συχνά σε μεγαλύτερη εγρήγορση. Ο οργανισμός λειτουργεί σε πιο υψηλό επίπεδο ενεργοποίησης, κάτι που μπορεί να οδηγεί σε ταχύτερες κινήσεις και γρηγορότερες αντιδράσεις.
«Σε αυτά τα άτομα είναι συχνό να παρατηρούνται υψηλά επίπεδα βασικής φυσιολογικής ενεργοποίησης. Ορισμένες μελέτες ψυχοφυσιολογίας δείχνουν ότι κάποιοι άνθρωποι διατηρούν σχετικά υψηλό επίπεδο εγρήγορσης ακόμη και σε καθημερινές καταστάσεις», επισημαίνει η ειδικός.
Αυτή η κατάσταση ενεργοποίησης, που συνδέεται με το νευρικό σύστημα, ευνοεί ταχύτερες κινήσεις, γρήγορες αντιδράσεις και την τάση να μειώνονται οι «νεκροί» χρόνοι.
Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι ο έντονος προσανατολισμός προς τους στόχους. Πολλοί από αυτούς σκέφτονται συνεχώς το επόμενο βήμα.
«Πρόκειται για ανθρώπους των οποίων ο εγκέφαλος προβάλλεται συνεχώς προς την επόμενη εργασία», σχολιάζει η Leticia Martín Enjuto. «Αντί να βιώνουν τις μετακινήσεις ως ουδέτερες στιγμές ή ως απλές μεταβάσεις, το μυαλό τους είναι ήδη επικεντρωμένο σε αυτό που θα συμβεί μετά. Το γρήγορο περπάτημα γίνεται έτσι η φυσική εκδήλωση αυτής της νοητικής προσμονής», προσθέτει.
«Πολλά από αυτά τα άτομα παρουσιάζουν μια μορφή προληπτικής γνωστικής επεξεργασίας», εξηγεί η ειδικός. «Ο εγκέφαλός τους βρίσκεται συχνά αρκετά βήματα μπροστά από την παρούσα κατάσταση. Ενώ περπατούν, ήδη σχεδιάζουν συζητήσεις, λύνουν προβλήματα ή αναδιοργανώνουν νοητικά το πρόγραμμά τους». Η γρήγορη κίνηση λειτουργεί ως συνοδευτικό στοιχείο αυτής της συνεχούς νοητικής δραστηριότητας.
Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις αυτή η ταχύτητα μπορεί να σχετίζεται και με το άγχος. Το γρήγορο περπάτημα λειτουργεί σαν ένας τρόπος εκτόνωσης της έντασης και βοηθά το άτομο να αισθάνεται ότι έχει περισσότερο έλεγχο στην καθημερινότητά του, ενώ φαίνεται να είναι ένα πρόσωπο που έχει υπερβολικές προσωπικές απαιτήσεις.
«Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ασυνείδητα τον γρήγορο ρυθμό για να διαχειριστούν ήπιο άγχος, ανησυχία ή γνωστική υπερφόρτωση. Το γρήγορο περπάτημα βοηθά στην εκτόνωση της έντασης και δημιουργεί μια υποκειμενική αίσθηση ελέγχου του περιβάλλοντος», αναφέρει η ειδικός.