Μια «μάχη» μεταξύ της Ισπανίας και του Μαρόκου για τον τελικό του Μουντιάλ 2030 και ένα νέο σενάριο που είναι πολύ πιθανό να ανατρέπει τα δεδομένα.
Η ισπανική αυτοπεποίθηση απέναντι στην μαροκινή φιλοδοξία με τις δύο πλευρές να διεκδικούν το μεγαλύτερο έπαθλο εν όψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2030, τον μεγάλο τελικό της διοργάνωσης. Η Ισπανία κινείται με ψυχραιμία, επιδιώκοντας να διατηρήσει τη διοργάνωση του μεγάλου αγώνα εντός των συνόρων της. Παράλληλα, το Μαρόκο πιέζει για μεγαλύτερο μερίδιο στη συνδιοργάνωση, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει σε επανασχεδιασμό του χάρτη του τουρνουά.
Η Βασιλική Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία επιδιώκει να διασφαλίσει ότι ο τελικός θα διεξαχθεί στην Ισπανία, βασιζόμενη στο αθλητικό και οργανωτικό κύρος της χώρας ως κύριας οικοδέσποινας για το τουρνουά του 2030, μαζί με την Πορτογαλία. Δεν έχει οριστικοποιηθεί ακόμη το στάδιο διεξαγωγής, με τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη να αποτελούν τις επικρατέστερες και προφανείς επιλογές.
Η σιγουριά του Ραφαέλ Λουσάν και η επιμονή του Φουζί Λεκτζάα
Ο Ραφαέλ Λουσάν, πρόεδρος της Βασιλικής Ισπανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, δήλωσε ότι «ο τελικός πρέπει να διεξαχθεί στην Ισπανία, δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Είμαστε υπερδύναμη και παγκόσμιος ηγέτης σε κάθε τομέα, αλλά η μεγαλύτερη χαρά θα ήταν να διεξαχθεί ο τελικός στην Ισπανία», υπογραμμίζοντας ότι η χώρα του δεν βλέπει κανέναν λόγο να αμφισβητηθεί το δικαίωμά της να φιλοξενήσει τον σημαντικότερο αγώνα της διοργάνωσης.
Την ίδια ώρα, το Μαρόκο δεν δείχνει διάθεση να υποχωρήσει. Ο πρόεδρος της Βασιλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου του Μαρόκου, Φουζί Λεκτζάα ηγείται μιας αποφασιστικής προσπάθειας ενίσχυσης της θέσης της χώρας του στο πλαίσιο της συνδιοργάνωσης, με την Καζαμπλάνκα να προορίζεται ως μία από τις εμβληματικές έδρες του τουρνουά. Σχεδιάζεται ένα τεράστιο στάδιο χωρητικότητας περίπου 115.000 θεατών, μια κίνηση που καταδεικνύει τις προθέσεις ενός έθνους που φιλοδοξεί να φιλοξενήσει έναν από τους κορυφαίους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενδεχομένως και τον ίδιο τον τελικό.
Μια συμβιβαστική λύση έρχεται στο προσκήνιο
Μέσα σε αυτό το κλίμα αντιπαράθεσης, αρχίζει να διαμορφώνεται μια συμβιβαστική λύση, συγκεκριμένα «η διεξαγωγή του εναρκτήριου αγώνα στο Μαρόκο και του τελικού στην Ισπανία», σύμφωνα με την ισπανική εφημερίδα Marca.
Μια τέτοια συμφωνία θα έδινε στο Μαρόκο την τιμητική θέση της πρεμιέρας, ενώ η Ισπανία θα διατηρούσε τη διοργάνωση του κορυφαίου αγώνα της διοργάνωσης.
Εγείρονται όμως ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο των τριών χωρών της Νότιας Αμερικής. Η Αργεντινή, η Παραγουάη και η Ουρουγουάη «μπήκαν στον χορό», λόγω της συμπλήρωσης 100 ετών από το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται στο παρασκήνιο. Η Ισπανία εμφανίζεται αποφασισμένη να εξασφαλίσει τη διεξαγωγή του τελικού στη χώρα της, ενώ το Μαρόκο πιέζει συνεχώς για να αποκομίσει κάθε δυνατό όφελος από τη διοργάνωση του 2030.
Οι εκλογές της FIFA και ο έμπιστος του Ινφαντίνο που ίσως γίνει πρωθυπουργός
Με τις εκλογές της FIFA να πλησιάζουν και τα ζητήματα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης να γίνονται ολοένα και πιο περίπλοκα, η τύχη του τελικού του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2030 παραμένει αβέβαιη, εν αναμονή της τελικής απόφασης.
Οι κινήσεις στο παρασκήνιο είναι δυσδιάκριτες με αναλυτές να συνδέουν με την συνδιοργάνωση του Μουντιάλ του 2030, την μεταναστευτική κρίση στην Θέουτα, αλλά και το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας του Μαρόκου, Φουζί Λεκτζάα, θεωρείται ο «αρχιτέκτονας» της μεγάλης αναγέννησης και των πρόσφατων επιτυχιών του ποδοσφαίρου της χώρας σε διεθνές επίπεδο, αλλά κυρίως ένας από τους πιο ισχυρούς και έμπιστους ανθρώπους του Τζιάνι Ινφαντίνο στην Αφρική.
Παράλληλα, ένας από τους επικρατέστερους υποψηφίους για τη θέση του επόμενου πρωθυπουργού της χώρας.
Στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές του Μαρόκου, οι οποίες διεξήχθησαν στις 23 Σεπτεμβρίου 2026, το φιλελεύθερο και προσκείμενο στο παλάτι κόμμα Αυθεντικότητα και Νεωτερικότητα (PAM) αναδείχθηκε πρώτο, εξασφαλίζοντας 97 έδρες από τις συνολικά 395 της Βουλής των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, κανένα κόμμα δεν συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των 198 εδρών, γεγονός που οδηγεί σε διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.
Ο Βασιλιάς Μοχάμεντ ΣΤ' πρόκειται να επιλέξει τον νέο πρωθυπουργό με υποψήφια την δήμαρχος του Μαρακές, Φατίμα Ζάχρα Μανσούρι και τον Φουζί Λεκτζάα.