Η ψυχολογία λέει ότι η πραγματική κομψότητα στους άνδρες 50-60 ετών, δεν βρίσκεται στην επίδειξη ισχύος, αλλά στο ότι έιναι καλοί ακροατές.
- Το να διακόπτεις τον συνομιλητή σου δεν είναι ανυπομονησία, είναι επίδειξη ισχύος. Αυτή η συμπεριφορά υπονομεύει την αυτοπεποίθηση του άλλου, φανερώνοντας την ανασφάλεια εκείνου που διακόπτει και σίγουρα δεν αποτελεί κυριαρχία.
- Έρευνα δείχνει ότι η συναισθηματική νοημοσύνη και ορισμένες γνωστικές δεξιότητες ενισχύονται με την ηλικία, ιδιαίτερα μετά τα 60. Αυτό προσδίδει στους ηλικιωμένους πλεονέκτημα στις διαπροσωπικές σχέσεις, επιτρέποντας μεγαλύτερη ενσυναίσθηση και θετική αντιμετώπιση του στρες.
- Η ανταγωνιστική μικρο-κουβέντα, όπου οι άνδρες προσπαθούν να υπερτερήσουν έναντι του άλλου, οδηγεί σε αίσθημα κενού. Η ενεργητική ακρόαση, η κατανόηση του άλλου χωρίς διακοπές επιτρέπει την αποτελεσματικότερη επικοινωνία.
- Πολλοί άνδρες αναπληρώνουν ανασφάλειες με το να είναι ανταγωνιστικοί στη συνομιλία. Η πραγματική κομψότητα απαιτεί να ξεπεραστεί η ανάγκη για κυριαρχία,και να αντικατασταθεί από την ενεργή ακρόαση.
Είναι εκείνοι που δεν διακόπτουν, δεν ανταγωνίζονται στις συζητήσεις και που επιτρέπουν στους άλλους να ολοκληρώνουν τις προτάσεις και την σκέψη τους. Είναι στην ήσυχη αυτοπεποίθηση κάποιου που δεν χρειάζεται να «φωνάζει» και να κυριαρχεί στο δωμάτιο.
Όλοι έχουμε έρθει σε επαφή ή έχουμε υπόψη μας έναν τέτοιον άνδρα, κοντά στην μέση ηλικία, που μπαίνει στον χώρο, κι όλα ηρεμούν. Όχι εξαιτίας των ρούχων του. Όχι εξαιτίας του ρολογιού του. Αλλά γιατί είναι απόλυτα παρών στην συζήτηση και στην συνθήκη.
Δεν ψάχνει για την επόμενη πρότασή του όσο η δική σου είναι ακόμα «στον αέρα». Δεν δεν ανεβάζει την ένταση, ενώ εσύ ακόμα εκφράζεις το επιχείρημά σου. Απλώς σε ακούει. Και με κάποιο τρόπο, αυτή η απλή πράξη τον κάνει το πιο επιβλητικό άτομο μέσα στο δωμάτιο. Η ψυχολογία το καταγράφει εδώ και χρόνια: Η πραγματική κομψότητα, εκείνη που έχει διάρκεια, δε συνδέεται με την εξωτερική εικόνα, αλλά με την συμπεριφορά.
Ερευνα: Η ενσυναίσθηση είναι και θέμα γονιδίων, όχι μόνο ανατροφής
Η συνήθεια που κανείς δεν προσέχει μέχρι να τη νιώσει
Οι περισσότεροι άντρες που διακόπτουν δεν θεωρούν τους εαυτούς τους ως άτομα που διακόπτουν. Θεωρούν τους εαυτούς τους ως αφοσιωμένους, ενθουσιώδεις, γρήγορους. Αυτό ισχύει και στα 20 και στα 30 τους. Ο γρήγορος ρυθμός ομιλίας υποτίθεται πως θεωρείται ενεργητικότητα. Αλλά καθώς μεγαλώνει κανείς, την συμπεριφορά αυτή οι άνθρωποι την ερμηνεύουν πολύ διαφορετικά. Πλέον η ανάγνωση είναι: Ανυπομονησία. Εγωισμός. Αυτό το ανεπαίσθητο σήμα που δίνει κάποιος ότι αυτό που έχεις να πεις έχει λιγότερη σημασία από αυτό που έχει να πει εκείνος.
Η έρευνα σχετικά με τα μοτίβα διακοπής έχει βρει κάτι το αποκαλυπτικό: τα άτομα με υψηλότερη κοινωνική θέση διακόπτουν πιο συχνά και τους διακόπτουν λιγότερο. Αυτό εναρμονίζεται σχεδόν τέλεια με τις υπάρχουσες δομές εξουσίας. Με άλλα λόγια, η διακοπή δεν είναι απλώς μια επικοινωνιακή ιδιορρυθμία. Είναι μια επίδειξη ισχύος και δύναμης. Μια ακόμη επιβεβαίωση της κυριαρχίας. Και οι άνδρες που έχουν κάνει πραγματική εσωτερική δουλειά μέχρι τα 50 και τα 60 τους, έχουν καταλάβει ότι οι εκδηλώσεις κυριαρχίας είναι για άτομα που δεν αισθάνονται πραγματικά ασφαλείς με τον εαυτό τους.
Η άλλη διάσταση είναι τι συμβαίνει στο άτομο που το διακόπτουν. Ένα μοτίβο διακοπών, προκαλεί μια συστηματική διάβρωση της επιθυμίας του διακοπτόμενου ατόμου να συνεχίσει να μιλάει και να εκφράζεται. Δεν διακόπτεται απλώς μια φράση. Διακόπτεται η αυτοπεποίθηση ενός ατόμου αναφορικά με το αν η φωνή του αξίζει να ακουστεί στον χώρο. Όταν κανείς το καταλάβει αυτό, το να επιτρέπει στον άλλον να ολοκληρώσει τη σκέψη του αποτελεί πλέον ζήτημα ηθικής.
Τι κάνει η ωριμότητα σε όσους δίνουν προσοχή
Η έρευνα για τη συναισθηματική νοημοσύνη στην ωριμότητα και τη γήρανση είναι πραγματικά ενθαρρυντική. Έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ διαπίστωσε ότι η συναισθηματική νοημοσύνη και ορισμένες γνωστικές δεξιότητες μπορούν στην πραγματικότητα να οξυνθούν καθώς μπαίνουμε στην ηλικία των 60, δίνοντας στους ηλικιωμένους ένα πλεονέκτημα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι ηλικιωμένοι είναι καλύτεροι από τους νεότερους συνομηλίκους τους στο να βλέπουν τη θετική πλευρά των αγχωτικών καταστάσεων και να δείχνουν ενσυναίσθηση στους άλλους. Οι ερευνητές το περιέγραψαν ως μία εξέλιξη που ρυθμίζει το νευρικό μας σύστημα για τέτοιου είδους σχεσιακές ικανότητες, καθώς μεγαλώνουμε.
Η ανταγωνιστική παγίδα της ψιλο-κουβέντας
Υπάρχει μια συγκεκριμένη χροιά συζήτησης που παρατηρείται σε ορισμένες συγκεντρώσεις, ιδιαίτερα αυτές μεταξύ καταξιωμένων ανδρών μέσης ηλικίας. Κάποιος αναφέρει ένα ταξίδι. Κάποιος άλλος αναφέρει αμέσως ένα καλύτερο ταξίδι. Κάποιος αναφέρει μια πρόκληση στη δουλειά. Κάποιος απαντά με μια μεγαλύτερη πρόκληση. Δεν είναι απαραίτητα κακόβουλο. Είναι απλώς το αντίστοιχο της πάλης με τα χέρια. Και το φοβερό είναι ότι αυτή η συμπεριφορά τους αφήνει όλους στο τέλος με ένα περίεργο αίσθημα κενού, αφού στην πραγματικότητα κανείς δεν άκουγε κανέναν.
Ενεργητική ακρόαση
Ο ψυχολόγος Καρλ Ρότζερς, ο οποίος διαμόρφωσε τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε την ενεργητική ακρόαση, υποστήριξε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αντιδρούν στους άλλους από τη δική τους ανάγκη να δουν τον κόσμο με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Δεν ακούν πραγματικά για να καταλάβουν. Ακούν για να ανταποκριθούν, να ανακατευθύνουν, να συσχετίσουν τα πράγματα με τον εαυτό τους.
Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Psychology Today σημειώνει ότι η ενεργητική ακρόαση σημαίνει τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου ο ομιλητής αισθάνεται ότι ακούγεται, ότι γίνεται κατανοητός και ότι τον σέβονται, έτσι ώστε όταν απαντάτε, το μήνυμά σας είναι πιο πιθανό να γίνει δεκτό με τον ίδιο τρόπο. Οι άνδρες που το έχουν επεξεργαστεί αυτό δεν είναι παθητικοί. Είναι στρατηγικοί με την βαθύτερη έννοια: καταλαβαίνουν ότι για να ακουστούν, πρέπει πρώτα οι άλλοι να αισθάνονται ότι τους ακούς κι εσύ.
Τι πραγματικά απαιτεί το να «αφήνουμε τους ανθρώπους να τελειώσουν την φράση τους»
Πολλοί άνθρωποι έχουν περάσει μεγάλο μέρος της δεκαετίας των 20 και των 30 στην παγίδα του ανταγωνισμού και του small talk. Συχνά αντισταθμίζουν την ανασφάλειά τους με το να γεμίζουν τον χώρο με τα λόγια τους. Με το να φροντίζουν να έχουν μια οπτική γωνία για κάθε θέμα. Αργούν οι άνδρες να καταλάβουν ότι έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον να κάνουν μια πραγματικά περίεργη κι ενδιαφέρουσα ερώτηση και μετά να μην διακόψουν την απάντηση, ώστε πράγματι να μάθουν.
Ιδού, λοιπόν, η πρόκληση που θέτει η ψυχολογία σε οποιονδήποτε άντρα διαβάζει αυτό το άρθρο, ίδίως αν βρίσκεται στη μέση ηλικία και μετά: Αντί να κολακεύει τον εαυτό του θεωρόντας ότι έχει κατακτήσει το δικαίωμα να παίρνει όλο τον χώρο, να καταλάβει ότι κανείς δεν εντυπωσιάζεται από κάποιον που πιστεύει ότι οι συζητήσεις είναι διαγωνισμοί που κάποιος πρέπει να κερδίσει. Γιατί αν δεν το καταλάβει, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι θα τον ξεγράψουν σιωπηλά.
Η άβολη αλήθεια είναι ότι πολλά από αυτά που νομίζουν ότι είναι αυτοπεποίθηση και αρρενωπότητα στα 55, είναι η ίδια ανασφάλεια των 25, απλά με καλύτερα παπούτσια.
Αν χρειάζεται να ολοκληρώσει κανείς τις προτάσεις των άλλων, να διορθώσει τις μικρές λεπτομέρειες ή να βελτιώσει τις ιστορίες τους, τότε το καλοραμμένο σακάκι δεν πρόκειται να ξεγελάσει κανέναν. Το πανάκριβο ρολόι δεν πρόκειται να ξεγελάσει κανέναν. Το γυμνασμένο σώμα δεν πρόκειται να ξεγελάσει κανέναν.
Είτε κάποιος θα είναι ο άντρας που οι άλλοι ανέχονται, είτε αυτός που θέλουν να κάθονται δίπλα του.
Η κομψότητα δεν έγκειται στην εμφάνιση στην οποία κανείς έχει ποντάρει. Αλλά ένα σύνολο αντανακλαστικών και συμπεριφορών που είναι διατεθειμένος να ξεμάθει. Και αν δεν έχει ξεκινήσει μέχρι τώρα, το ερώτημα δεν είναι πότε θα το κάνει.