Η ζωή στο προσκήνιο δεν συνοδεύεται μόνο από δόξα και επιτυχία, αλλά και από αυξημένο κίνδυνο θανάτου.
Νέα μελέτη δείχνει ότι οι διάσημοι τραγουδιστές έχουν σημαντικά μικρότερο προσδόκιμο ζωής σε σχέση με συναδέλφους τους που δεν έγιναν ποτέ γνωστοί.
Οι διάσημοι καλλιτέχνες πεθαίνουν τέσσερα χρόνια νωρίτερα
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Witten Herdecke της Γερμανίας συνέκριναν 648 τραγουδιστές συνολικά: 324 που είχαν αποκτήσει φήμη και άλλους 324 λιγότερο γνωστούς καλλιτέχνες, αντίστοιχους σε ηλικία, φύλο, εθνικότητα και μουσικό ύφος.
Η ανάλυση έδειξε ότι οι διάσημοι πέθαιναν κατά μέσο όρο τέσσερα χρόνια νωρίτερα από τους λιγότερο γνωστούς ομολόγους τους, μια διαφορά αντίστοιχη με τον κίνδυνο που φέρει το κάπνισμα.
Για τις ανάγκες της έρευνας εξετάστηκαν καλλιτέχνες ενεργοί από το 1950 έως το 1990, ώστε να υπάρχει επαρκές ιστορικό δεδομένων. Οι διάσημοι έζησαν κατά μέσο όρο μέχρι τα 75, ενώ οι μη διάσημοι μέχρι τα 79.
Παράδειγμα διάσημων καλλιτεχνών που πέθαναν νέοι
Μερικοί από τους πιο γνωστούς καλλιτέχνες που πέθαναν σε νεαρή ηλικία περιλαμβάνουν την Έιμι Γουάινχαουζ, η οποία έφυγε από τη ζωή στα 27, τον Λίαμ Πέιν των One Direction που πέθανε πέρσι στα 31, τον Ίαν Κέρτις των Joy Division που απεβίωσε στα 23, καθώς και τον Πρινς, ο οποίος πέθανε στα 57 από ακούσια υπερβολική δόση του αναλγητικού φαιντανύλη.
Τα παραδείγματα αυτά έχουν ενισχύσει την αντίληψη ότι οι διάσημοι μουσικοί αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.
«Μοναδικό ψυχοκοινωνικό στρες» πίσω από την πρόωρη θνησιμότητα
Οι ερευνητές αποδίδουν το φαινόμενο σε έναν συνδυασμό παραγόντων. Η συνεχής δημόσια έκθεση, η πίεση της καριέρας, η απώλεια ιδιωτικότητας και η υιοθέτηση ανθυγιεινών τρόπων αντιμετώπισης - όπως η χρήση ουσιών - φαίνεται να αυξάνουν τον κίνδυνο θνησιμότητας.
Παράλληλα, υποκείμενες ευαλωτότητες, όπως τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία ή ορισμένοι τύποι προσωπικότητας, μπορεί να αυξάνουν τόσο την πιθανότητα επιτυχίας όσο και τον κίνδυνο πρώιμου θανάτου.
Solo καλλιτέχνες πιο ευάλωτοι από τα μέλη συγκροτημάτων
Η μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι solo τραγουδιστές αντιμετωπίζουν ακόμη υψηλότερο κίνδυνο σε σχέση με όσους ανήκουν σε μπάντες, πιθανώς λόγω μεγαλύτερης συναισθηματικής απομόνωσης και αυξημένων επαγγελματικών απαιτήσεων.
Τα ευρήματα εξηγούν εν μέρει γιατί τόσοι γνωστοί καλλιτέχνες πέθαναν νωρίς, συχνά από χρήση ουσιών, αλκοόλ ή επιπλοκές που σχετίζονται με το έντονο στρες.
Η φήμη εξουδετερώνει ακόμη και τα οφέλη του πλούτου
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η αρνητική επίδραση της φήμης στην υγεία είναι τόσο ισχυρή που υπερισχύει ακόμη και των υγειονομικών πλεονεκτημάτων που συνδέονται με την οικονομική άνεση.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Epidemiology and Community Health, δείχνει ότι οι πιέσεις της δημοσιότητας λειτουργούν ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου και, όπως τονίζουν οι συγγραφείς, αναδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις υγείας σε άτομα που βρίσκονται διαρκώς στο δημόσιο προσκήνιο.
Η επιστημονική ομάδα προτείνει τακτική «αποσυμπίεση», επιστροφή σε οικεία κοινωνικά περιβάλλοντα όπως η οικογένεια και οι φίλοι και συνεχείς αξιολογήσεις του τρόπου ζωής.
Νέα μελέτη καταρρίπτει τον μύθο του «Club των 27»
Σε ξεχωριστή μελέτη που δημοσιεύθηκε πέρσι, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα διαπίστωσαν ότι, παρότι οι ποπ μουσικοί πεθαίνουν γενικά νεότεροι από άλλες διασημότητες, δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η ηλικία των 27 ετών σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Ωστόσο, οι καλλιτέχνες που πεθαίνουν σε αυτή την ηλικία φαίνεται να προσελκύουν δυσανάλογα μεγαλύτερη προσοχή και δημόσιο ενδιαφέρον.
Μερικοί από τους καλλιτέχνες που έφυγαν από τη ζωή σε ηλικία 27 ετών, είναι οι: Έιμι Γουάινχαουζ, Κερτ Κομπέιν, Τζίμι Χέντριξ, Τζάνις Τζόπλιν και Τζιμ Μόρισον.