Βουδιστής μοναχός αναλύει το υπαρξιακό κενό της εποχής μας, την ανάγκη για πνευματική αφύπνιση και τον ρόλο του διαλογισμού ως «πρακτικού εργαλείου» επιβίωσης.
- Ο βουδιστής μοναχός Λάμα Ρίντσεν επισημαίνει ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι, αν και ζουν καλύτερα από αρχαίους βασιλείς, παραμένουν ανικανοποίητοι. Παρουσιάζει τον διαλογισμό ως ένα πρακτικό εργαλείο προπόνησης του νου για την καλλιέργεια του αλτρουισμού και της σοφίας.
- Η πηγή της σύγχρονης δυσαρέσκειας αποδίδεται στη θεμελιώδη αναντιστοιχία μεταξύ της άπειρης ανθρώπινης φύσης και των πεπερασμένων υλικών αγαθών. Οι εξωτερικές κατακτήσεις προσφέρουν μόνο εφήμερη ικανοποίηση, αδυνατώντας να καλύψουν βαθύτερες ανάγκες.
- Η πανδημία λειτούργησε ως καταλύτης, εντείνοντας το υπαρξιακό κενό και αναγκάζοντας πολλούς να επαναξιολογήσουν τη ζωή τους. Η περίοδος αυτή πυροδότησε μια «αφύπνιση της συνείδησης» και την αναζήτηση για ουσιαστικό νόημα.
- Η νέα γενιά βιώνει έντονα το υπαρξιακό κενό, κυνηγώντας μια ευτυχία που ποτέ δεν φτάνει. Η έλλειψη σκοπού μετατρέπει τη ζωή σε εφιάλτη, όμως ταυτόχρονα παρατηρείται μια ευρύτερη αφύπνιση και αναζήτηση προσανατολισμού.
Ποτέ άλλοτε στην ιστορία η ανθρωπότητα δεν είχε στη διάθεσή της τόσους πόρους και ανέσεις, και όμως η συναισθηματική δυσφορία επιμένει - ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους.
Σε αυτό το οξύμωρο συμπέρασμα καταλήγει ο Λάμα Ρίντσεν, ο καταξιωμένος δάσκαλος διαλογισμού της θιβετιανής παράδοσης, κατά τη συμμετοχή του στο δημοφιλές podcast «La fórmula del éxito», με παρουσιαστή τον Ούρι Σαμπάτ.
Τι λέει ο Βουδιστής μοναχός για τον σύγχρονο τρόπο ζωής
Ο Ουρουγουανός βουδιστής μοναχός και στοχαστής επικεντρώνει την ανάλυσή του στον εσωτερικό πλούτο και τον έλεγχο του νου, αντιπαραβάλλοντάς τα με τη διαρκή δυσαρέσκεια που γεννά ο σύγχρονος τρόπος ζωής.
Στη συζήτησή τους, ο διαλογισμός απογυμνώνεται από τον μυστικιστικό του μανδύα και παρουσιάζεται ως μια καθαρά πρακτική προπόνηση του μυαλού, με στόχο την καλλιέργεια του αλτρουισμού, της αρετής και της σοφίας.
«Ζούμε καλύτερα από τους βασιλιάδες της αρχαιότητας κι όμως παραμένουμε ανικανοποίητοι - ίσως μάλιστα ακόμα περισσότερο από εκείνους», επισημαίνει χαρακτηριστικά ο Λάμα Ρίντσεν.
Χάσμα ανάμεσα στα υλικά αγαθά και την ανθρώπινη φύση
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ρίζα της σύγχρονης κοινωνικής δυσαρέσκειας βρίσκεται σε μια θεμελιώδη αναντιστοιχία ανάμεσα στην ανθρώπινη φύση και το περιβάλλον μας.
Το πεπερασμένο vs του απείρου: «Όλα όσα έχουμε στη διάθεσή μας είναι περιορισμένα, πεπερασμένα, ενώ η φύση μας είναι άπειρη. Επομένως, τα υλικά αγαθά δεν επαρκούν για να μας ικανοποιήσουν», εξηγεί ο βουδιστής μοναχός.
Το κυνήγι της εφήμερης ικανοποίησης: Αυτό το χάσμα έχει ως αποτέλεσμα οι υλικές ή εσωτερικές επιτυχίες να προσφέρουν μόνο μια μερική και μεταβαλλόμενη ευχαρίστηση, αδυνατώντας να καλύψουν βαθύτερες ανάγκες, όπως η ουσιαστική σύνδεση, η εσωτερική γαλήνη και το νόημα της ζωής.
Τι αναζητά ο σύγχρονος άνθρωπος: «Θέλουμε σύνδεση, χαρά, ευδαιμονία, ειρήνη και ασφάλεια. Όσα όμως κι αν κατακτήσουμε στον έξω κόσμο, δεν μπορούν να μας χαρίσουν αυτή την απόλυτη πλήρωση».
Η πανδημία ως καταλύτης για την «αφύπνιση της συνείδησης»
Ο μοναχός υπογραμμίζει ότι αυτό το υπαρξιακό κενό έγινε ακόμα πιο έντονο τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερα μετά την εμπειρία της πανδημίας. Η περίοδος εκείνη λειτούργησε ως βίαιο φρένο, αναγκάζοντας πολλούς ανθρώπους να επαναξιολογήσουν το μοντέλο της ζωής τους.
Δείτε το βίντεο
«Σημειώθηκε μια ρωγμή που ώθησε πολλούς να αναρωτηθούν: Ποιος είμαι και τι ζωή θέλω;» σημειώνει, κάνοντας λόγο για μια «αφύπνιση της συνείδησης» και μια πιο ειλικρινή αναζήτηση σκοπού. «Εκεί ξεκίνησε μια προσπάθεια να βρεθεί νόημα και να εξερευνηθούν νέα μοντέλα ευτυχίας».
Ο εγκλωβισμός των νέων και το «σύνδρομο του καρότου»
Ο Λάμα Ρίντσεν θεωρεί ότι αυτά τα ερωτήματα γύρω από την ταυτότητα, το νόημα της ζωής ή τον θάνατο είναι οικουμενικά. Προειδοποιεί, ωστόσο, πως η απουσία απαντήσεων μπορεί να γεννήσει βαθύ υπαρξιακό άγχος.
Παρομοιάζει την αέναη καταδίωξη της εξωτερικής ευτυχίας με ένα άλογο που τρέχει πίσω από ένα καρότο που δεν φτάνει ποτέ. Παρά τις δυσκολίες, προτρέπει: «Πρέπει να συνεχίσουμε να ψάχνουμε, να εξερευνούμε».
Κλείνοντας με μια ειδική αναφορά στη νέα γενιά, προειδοποιεί για τους κινδύνους της έλλειψης προσανατολισμού: «Όποιος βιώνει αυτό το υπαρξιακό κενό και στερείται σκοπού αδυνατεί να χαρεί τις ομορφιές της ζωής. Αντίθετα, όλα μετατρέπονται σε εφιάλτη. Παρ' όλα αυτά, βρισκόμαστε σε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον στάδιο και υπάρχει μια σαφής αφύπνιση της συνείδησης».