Τέτοιες λέσχες ξεφυτρώνουν πλέον και μετατρέπουν μια κατά κανόνα μοναχική ενασχόληση σε κοινωνική έξοδο χωρίς καμία απολύτως πίεση για τίποτα.
- Η ιδέα της Στέφανι Πάο για μια λέσχη περπατήματος με ηχητικά βιβλία γνώρισε απρόσμενη επιτυχία. Η πρώτη συνάντηση συγκέντρωσε 50 άτομα, μετατρέποντας μια μοναχική συνήθεια σε μια αναπτυσσόμενη κοινωνική δραστηριότητα στη Νότια Καλιφόρνια.
- Οι λέσχες αυτές λειτουργούν ως κοινωνικές έξοδοι χωρίς πίεση. Οι συμμετέχοντες περπατούν ακούγοντας το βιβλίο τους και μετά συζητούν, αποφεύγοντας τις υποχρεώσεις των παραδοσιακών λεσχών ανάγνωσης, όπως το να ολοκληρώσουν ένα συγκεκριμένο βιβλίο.
- Το φαινόμενο εξαπλώνεται, με παρόμοιες ομάδες να δημιουργούνται σε πόλεις όπως η Ουάσιγκτον. Εκεί, η λέσχη Pages on the Path προσελκύει δεκάδες αναγνώστες όλων των ηλικιών, από εφήβους μέχρι νέους γονείς με καρότσια.
- Ειδικοί της ιατρικής χαρακτηρίζουν αυτές τις βόλτες ως «κοινωνική συνταγογράφηση», καθώς συνδυάζουν σωματική άσκηση, επαφή με τη φύση και ανθρώπινη επικοινωνία. Παράλληλα, ενισχύεται το αίσθημα ασφάλειας, ειδικά για τις γυναίκες.
Η Κέλσι Μπέτις ανακάλυψε τη λέσχη περπατήματος με ηχητικά βιβλία Fleuria, όπως ανακαλύπτουμε συνήθως όσα δεν ξέραμε ότι χρειαζόμαστε: της την πρότεινε ο αλγόριθμος του Instagram. Ίσως, υποψιάζεται, η εφαρμογή είχε προσέξει πόσα ρομαντικά μυθιστορήματα διάβαζε. Ήθελε να γίνει πιο κοινωνική, όμως πάλευε με το άγχος και δυσκολευόταν να πλησιάσει ανθρώπους. Μια λέσχη περπατήματος της φάνηκε διαχειρίσιμη, γιατί μπορούσε να μιλήσει αν ήθελε ή να βυθιστεί στο βιβλίο της, αν δεν ήθελε.
«Οι βόλτες με ηχητικά βιβλία μού επέτρεψαν να είμαι κοινωνική χωρίς να χρειάζεται να μιλάω με άλλους, αν δεν το ήθελα», λέει. «Είχα την επιλογή».
Σύντομα έγινε μέλος ενός μικρού «στρατού» γυναικών με ακουστικά που μαζεύεται τουλάχιστον μία φορά τον μήνα σε παραλίες και μονοπάτια της Νότιας Καλιφόρνιας. Μετά την πρώτη της βόλτα βγήκε για καφέ με κάποιες από τις γυναίκες που γνώρισε. «Το καλύτερο είναι η σύνδεση με άλλους ανθρώπους», λέει. Συνέχισε να πηγαίνει και άρχισε να φέρνει και φίλες. Της φαινόταν ακαταμάχητο το θέαμα ενός σωρού γυναικών που κατεβαίνουν μαζί την παραλία απολαμβάνοντας κάτι που όλες αγαπούν.
Λέσχη ανάγνωσης χωρίς υποχρεωτικό βιβλίο
Πίσω από αυτή την όμορφα παράξενη εικόνα βρίσκεται η Στέφανι Πάο, ιδιοκτήτρια του The Fleuria, ενός κινητού βιβλιοπωλείου στεγασμένου σε φορτηγάκι. Η Πάο αγαπά τα ηχητικά βιβλία από την εποχή της κασέτας. Τον Ιούλιο του 2025 κάλεσε τους ακολούθους της στα social media σε μια βόλτα, χωρίς να ξέρει αν θα εμφανιστεί κανείς. Αν έρχονταν πέντε, σκέφτηκε, θα ήταν διασκεδαστικό. Ήρθαν 50. Σε μια μεταγενέστερη εκδήλωση στο Λονγκ Μπιτς συμμετείχαν σχεδόν 200. «Το διάβασμα είναι συχνά πολύ μοναχικό χόμπι», λέει. «Οι αναγνώστες όμως θέλουν να γνωρίζουν άλλους αναγνώστες».
Τέτοιες λέσχες ξεφυτρώνουν πλέον σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και μετατρέπουν μια κατά κανόνα μοναχική ενασχόληση σε κοινωνική έξοδο χωρίς πίεση. Για περίπου μία ώρα ο καθένας ακούει όποιο βιβλίο θέλει περπατώντας. Μετά όλοι μαζεύονται για να συγκρίνουν εντυπώσεις, να ανταλλάξουν προτάσεις και συχνά να κανονίσουν να ξαναβρεθούν.
Είναι λέσχη ανάγνωσης χωρίς υποχρεωτικό βιβλίο, ομάδα περπατήματος χωρίς ανταγωνισμό και κοινωνική δραστηριότητα από την οποία μπορείς να αποσυρθείς όποτε θέλεις. Σε αντίθεση με τις κλασικές λέσχες ανάγνωσης, δεν χρειάζεται να έχεις τελειώσει κάτι μέχρι μια ημερομηνία ούτε να καθίσεις σε κύκλο. Αρκούν ένα βιβλίο στο κινητό, ακουστικά και άνετα παπούτσια.
Στις εκδηλώσεις της Πάο ο κόσμος κουβεντιάζει συνήθως μισή ώρα πριν ξεκινήσει. Μετά φορούν τα ακουστικά και χωρίζονται σε πιο γρήγορες και πιο αργές ομάδες, ο καθένας χαμένος στη δική του ιστορία. «Μπορούν να συμμετάσχουν όλοι, ό,τι γούστο κι αν έχουν», λέει.
Όταν η ομάδα είναι μικρή, ζητά από τον καθένα να πει τι ακούει, και πάντα κάποιος ενθουσιάζεται που ένας άλλος ακούει το ίδιο βιβλίο ή σημειώνει έναν νέο τίτλο. Μετά τη βόλτα πολλοί μένουν γύρω από το φορτηγάκι. Σε μία από τις αγαπημένες της εκδηλώσεις, όλοι είδαν μαζί το ηλιοβασίλεμα. «Παρακολουθήσαμε όλοι μαζί κάτι όμορφο», λέει.
Ένα νέο κοινωνικό φαινόμενο στους δρόμους
Στην περιοχή της Ουάσιγκτον, η Μόργκαν Μέντζις τρέχει μια παρόμοια ομάδα με το όνομα Pages on the Path. Μετακόμισε εκεί από το Νιου Τζέρσεϊ, ήθελε να κάνει φίλους και ξεκίνησε την ομάδα με ένα ακόμη άτομο. Σήμερα, στις μηνιαίες εξόδους συμμετέχουν περίπου 30 αναγνώστες, από 13 έως περίπου 80 ετών, ενώ νέοι γονείς σπρώχνουν καρότσια ή κουβαλούν τα μωρά δεμένα στο στήθος.
«Στην Ουάσιγκτον υπάρχουν κάπου χίλιες ομάδες τρεξίματος», λέει. Δεν θέλουν όμως ούτε μπορούν όλοι να τρέξουν. Στις βόλτες της δεν υπάρχουν αναγκαστικές συστάσεις, και καθένας μπορεί απλώς να πατήσει play και να μείνει στον κόσμο του. «Έχει πλάκα όταν ένας λάτρεψε ένα βιβλίο και κάποιος άλλος το μίσησε», λέει.
Μια παρέα γυναικών που γνωρίστηκε σε μία βόλτα έφτιαξε ομαδική συνομιλία και βρίσκεται πλέον και εκτός λέσχης. «Πιστεύω ότι το νόημα της ζωής είναι να φτιάχνουμε ανθρώπινους δεσμούς», λέει η Μέντζις.
Το φαινόμενο συμπίπτει με τη μακρά άνθηση των ηχητικών βιβλίων. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Εκδοτών Ηχητικών Βιβλίων, οι πωλήσεις στις ΗΠΑ έφτασαν τα 2,43 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025, αυξημένες κατά 9%. «Δεν είναι ακριβώς πύραυλος, αλλά είναι πολύ ωραία ανάπτυξη», λέει ο εκτελεστικός διευθυντής Τζιμ Ντίνεγκαρ. Παλαιότερα οι ακροατές παραδέχονταν την αγάπη τους σχεδόν... ντροπαλά ή ακόμη και με μια ελαφρά ενοχή. «Δεν πειράζει, δεν είναι εξομολόγηση», τους έλεγε. Τώρα, λέει, αυτοί οι άνθρωποι βρίσκουν ο ένας τον άλλον. Η ερώτηση «τι ακούς;» λειτουργεί άλλωστε ως ιδανική αρχή κουβέντας, ειδικά στην Ουάσιγκτον, όπου οι άγνωστοι ρωτούν συνήθως τι δουλειά κάνεις και πού μένεις.
Στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Χέντμπεργκ στο Τζέινσβιλ του Ουισκόνσιν, οι βιβλιοθηκονόμοι Γκαμπριέλ Ντράξλερ και Έιμι Κρίστιαν οργανώνουν τη λέσχη These Books Are Made for Walkin’. «Στην αρχή ήταν λίγο αμήχανο. Περπατάμε όλοι μαζί, αλλά κανείς δεν μιλάει», λέει η Ντράξλερ. Μόλις όμως τελείωσε η βόλτα, όλοι μιλούσαν τόσο γρήγορα που δύσκολα τους πρόφταινες. «Είναι κοινωνικοποίηση με πολύ χαμηλό ρίσκο», λέει. Η Κρίστιαν θεωρεί ότι το μοντέλο ταιριάζει σε όσους θέλουν παρέα, αλλά βρίσκουν τις μεγάλες συγκεντρώσεις εξαντλητικές.
Η δρ Μαράια Σταμπ, παθολόγος στο Brown University Health με ειδίκευση στην ιατρική του τρόπου ζωής, βλέπει τις βόλτες αυτές ως μορφή «κοινωνικής συνταγογράφησης»: συνδυάζουν κίνηση, ύπαιθρο και επαφή με ανθρώπους. Ο ρυθμός δεν χρειάζεται να σε λαχανιάζει. «Πέντε λεπτά τη μέρα μπορούν να κάνουν μεγάλη διαφορά», λέει. Προειδοποιεί όμως ότι με τα ακουστικά είναι εύκολο να απομονωθείς περισσότερο απ' όσο πρέπει, γι' αυτό χρειάζεται προσοχή στην κίνηση, στους πεζούς και στο έδαφος. Η Πάο, πάντως, έχει ακούσει από γυναίκες ότι νιώθουν πιο ασφαλείς με ακουστικά όταν περπατούν μέσα σε μεγάλη ομάδα.
Όσοι θέλουν να ξεκινήσουν τη δική τους λέσχη, συμβουλεύουν οι διοργανωτές, καλό είναι να επιλέξουν επίπεδη ή ασφαλτοστρωμένη διαδρομή, να ορίσουν καθαρά το σημείο συνάντησης και να αφήσουν την κουβέντα προαιρετική. Χρειάζεται και εναλλακτική για τον κακό καιρό: όταν τελειώνει η σύντομη περίοδος περπατήματος στο Ουισκόνσιν, η λέσχη της Χέντμπεργκ μεταφέρεται στο εμπορικό κέντρο της πόλης. Η βιβλιοθήκη φέρνει συσκευές Playaway με προφορτωμένα βιβλία, ακουστικά και εφεδρικές μπαταρίες.
«Αν δεν υπάρχει λέσχη κοντά σου, απλώς ξεκίνα την», λέει η Μέντζις. «Κι αν εμφανιστεί μόνο ένας, συγχαρητήρια: απέκτησες σύντροφο για περπάτημα».