Οι επισκέπτες καλούνται να διανυκτερεύσουν 419 μέτρα κάτω από τη γη, σε ένα από τα τέσσερα ξύλινα σπιτάκια, ή σε έναν ειδικό θάλαμο με σκεπή από σχιστόλιθο.
- Ένας πρώην εργάτης λατομείου ανέλαβε την κατασκευή ξύλινων σπιτιών στον βαθύτερο θάλαμο του ορυχείου. Το εγχείρημα, σχεδιασμένο σε τετράδια, μεταφέρθηκε αποσυναρμολογημένο και συναρμολογήθηκε κομμάτι-κομμάτι στα έγκατα της γης, σε βάθος 419 μέτρων.
- Η ιδέα για το βαθύτερο ξενοδοχείο προέκυψε από τη ζήτηση των πελατών και τη στρατηγική της διαχειρίστριας εταιρείας να δημιουργεί πρωτοποριακές εμπειρίες ακραίου τουρισμού, όπως το πρώτο υπόγειο zip line στον κόσμο.
- Η λειτουργία του ξενοδοχείου αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις, καθώς το προσωπικό διανύει μια δύσκολη διαδρομή άνω της ώρας για να στρώσει κρεβάτια, να ανανεώσει τα τρόφιμα και να συντηρήσει τις εγκαταστάσεις τόσο βαθιά κάτω από τη γη.
- Η εμπειρία για τους επισκέπτες, παρά το υψηλό κόστος που ξεπερνά τις 500 λίρες και τα λιτά γεύματα, χαρακτηρίζεται από τον εντυπωσιασμό κατά την άφιξη. Για λόγους ασφαλείας, στο κατάλυμα δεν επιτρέπεται η κατανάλωση αλκοόλ.
Σε ένα εγκαταλελειμμένο ορυχείο σχιστόλιθου της βικτωριανής εποχής στη βόρεια Ουαλία προσφέρεται πλέον κάτι ασυνήθιστο: η ευκαιρία να κοιμηθεί κανείς στο βαθύτερο σημείο ύπνου στον κόσμο.
Οι επισκέπτες καλούνται να διανυκτερεύσουν 419 μέτρα κάτω από την επιφάνεια, σε ένα από τα τέσσερα ξύλινα σπιτάκια, ή σε έναν ειδικό θάλαμο με σκεπή από σχιστόλιθο. Στο εσωτερικό των δωματίων υπάρχει μια νότα πολυτέλειας, όμως η διαδρομή μέχρι εκεί δεν είναι για τους... λιπόψυχους. Οι επισκέπτες πρέπει να περπατήσουν και να σκαρφαλώσουν για περίπου δύο ώρες, περνώντας μέσα από συρματόσχοινα και πλημμυρισμένους θαλάμους σχιστόλιθου.
«Είμαι αρκετά περήφανος γι' αυτό»
«Ποτέ δεν θα ξεχάσω τη μέρα που ο ιδιοκτήτης με ρώτησε αν μπορούσα να χτίσω σπιτάκια υπόγεια», θυμάται ο Πέρεντουρ Χιουζ, πρώην εργάτης λατομείου και ναυπηγός. «Μου είπε όμως ότι το ήθελε στον πιο βαθύ, πιο χαμηλό θάλαμο. Εκεί μου έπεσε το σαγόνι».
Με σχέδια πάνω σε τετράδια, συναρμολογημένα στο σπίτι του, ολόκληρο το εγχείρημα μεταφέρθηκε αργότερα αποσυναρμολογημένο και κάθε κομμάτι κουβαλήθηκε με τα χέρια μέσα στο ορυχείο. «Είμαι αρκετά περήφανος γι' αυτό», προσθέτει.
Το λατομείο και το ορυχείο Cwmorthin απασχολούσαν κάποτε εκατοντάδες εργάτες στην ακμή τους, ψηλά σε έναν λόφο στο Τανιγκρίσιαου, κοντά στο Μπλαενάου Φεστίνιογκ, στην περιοχή Γκουίνεντ. Όπως συνέβη με μεγάλο μέρος της βιομηχανίας σχιστόλιθου στη βόρεια Ουαλία, έκλεισε στα μέσα του 20ού αιώνα και εγκαταλείφθηκε.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, βρήκε μια νέα ζωή ως ακραία τουριστική δραστηριότητα, υπό τη διαχείριση της εταιρείας Go Below Underground Adventures. Διαθέτει ήδη το πρώτο και βαθύτερο zip line στον κόσμο, καθώς και ελεύθερη πτώση, και τώρα διεκδικεί και τον τίτλο της βαθύτερης διανυκτέρευσης.
«Υπάρχουν δύο κύριοι λόγοι που ξεκίνησε», εξηγεί ο Μάικ Μόρις, ξεναγός και διευθυντής επιχειρησιακών λειτουργιών της Go Below. «Πρώτον, ήταν λόγω της ζήτησης. Πολλοί από τους πελάτες μας μάς έλεγαν συνέχεια, "δεν θα ήταν φοβερό να κοιμηθούμε εδώ κάτω;" Και σκεφτήκαμε, "γιατί όχι". Δεύτερον, ο ιδιοκτήτης μας, ο Μάιλς, θέλει να δημιουργεί πρωτιές, όπως το πρώτο υπόγειο ελεύθερης πτώσης στον κόσμο, τη μεγαλύτερη και βαθύτερη υπόγεια διαδρομή zip line. Ήταν άλλη μία ευκαιρία γι' αυτόν να δείξει τη δημιουργική του πλευρά και να φτιάξει αυτόν τον χώρο».
Το εγχείρημα βασίζεται στη διαρκώς αυξανόμενη φήμη της βόρειας Ουαλίας ως προορισμού ακραίου τουρισμού. «Πολύς κόσμος έρχεται εδώ, κλείνει ένα ξενοδοχείο και κλείνει μια περιπέτεια. Μου αρέσει να πιστεύω ότι εμείς συνδυάσαμε τα δύο», προσθέτει ο Μόρις.
Ωστόσο, δεν λείπουν οι προκλήσεις. «Πίσω από τα παρασκήνια γίνεται πολλή δουλειά», λέει. «Έχουμε προσωπικό που κατεβαίνει και στρώνει κρεβάτια, ανανεώνει τα αποθέματα τροφίμων, ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα συνηθισμένο ξενοδοχείο, μόνο που εδώ, τόσο βαθιά κάτω από την επιφάνεια, γίνεται κάπως πιο περίπλοκο».
Ακόμη και η ταχύτερη διαδρομή προς τα κάτω απαιτεί από το έμπειρο προσωπικό πάνω από μία ώρα, καθώς πρέπει να διασχίσουν χιλιόμετρα σηράγγων μέσα από απότομες κατηφόρες, γεμάτες παλιό εξοπλισμό και ανώμαλα υπολείμματα σχιστόλιθου. Η επιστροφή είναι ακόμη πιο επίπονη, με μια ανηφορική αναρρίχηση που κόβει την ανάσα.
Ωστόσο, όσοι εργάζονται στο Deep Sleep λένε ότι η αντίδραση των επισκεπτών αξίζει τον κόπο. «Αφού περάσεις όλο αυτό το χρόνο διασχίζοντας ένα αρκετά τεχνικό έδαφος, μέσα σε αυτό το γκρίζο, σκοτεινό περιβάλλον, βρίσκεσαι μπροστά σε μια πόρτα, την ανοίγεις και όλοι μένουν άφωνοι», περιγράφει ο Μόρις. «Μπαίνουν μέσα, στέκονται και απλώς λένε, "Ουάου"».
Φυσικά, αυτό το... «ουάου» που λες αβίαστα έχει το τίμημά του. Μια διανυκτέρευση σε ένα σπιτάκι κοστίζει περίπου 400 ευρώ, ενώ η διαμονή στον «πολυτελή» θάλαμο με σχιστόλιθο μπορεί να ξεπεράσει τα 600 ευρώ.
Το φαγητό περιλαμβάνεται στην τιμή, όσοι όμως περιμένουν γευστική εμπειρία υψηλής μαγειρικής μπορεί να απογοητευτούν. Πρόκειται για γεύματα τύπου αποστολής, κατεψυγμένα και αφυδατωμένα, ζεστά και χορταστικά, αλλά όχι ακριβώς cordon bleu.
Για λόγους ασφαλείας, απαγορεύεται επίσης το αλκοόλ, κάτι απολύτως λογικό, αφού το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε κανείς είναι να ανεβαίνει μισό χιλιόμετρο έξω από το ορυχείο με πονοκέφαλο...