Στη Βραζιλία μία ηθοποιός και influencer, η Giulia Costa, μίλησε ανοιχτά για μία ψυχολογική διαταραχή με την οποία δίνει μάχη εδώ και χρόνια: τη δερματιλλομανία.
Πρόκειται για μια διαταραχή που συνδέεται στενά με αυξημένο άγχος και χρόνιο στρες. Σύμφωνα με την ψυχίατρο Bianca Schwab, η δερματιλομανία είναι ο κοινός όρος για τη διαταραχή εκδορών -μία επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά κατά την οποία ένα άτομο τσιμπάει, ξύνει ή πειράζει το δέρμα- η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πληγές, λοιμώξεις και ουλές. Όπως εξηγεί, πρόκειται συνήθως για μια χρόνια κατάσταση, με περιόδους ύφεσης και έξαρσης, ιδιαίτερα όταν δεν αντιμετωπίζεται θεραπευτικά.
Το στοιχείο που διαφοροποιεί τη δερματιλλομανία από μια απλή συνήθεια είναι η απώλεια ελέγχου: το άτομο προσπαθεί να σταματήσει, αλλά αδυνατεί. Η πάθηση αυτή συνοδεύεται συχνά από συναισθήματα ενοχής και ντροπής, καθώς και από αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνική ζωή και την αυτοεκτίμηση.
Η Costa, κόρη της διάσημης ηθοποιού Flávia Alessandra, αποκάλυψε ότι η κορύφωση συνέβη πριν από περίπου τρία χρόνια, κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς ταξιδιού. Όπως περιέγραψε, το άγχος της κορυφώθηκε σε τέτοιο βαθμό, ώστε τραυμάτισε ολόκληρο το χέρι της. Σύμφωνα με την ίδια, παρότι οι κρίσεις έχουν πλέον υποχωρήσει, η ίδια θέλησε να μοιραστεί την εμπειρία της για να υπενθυμίσει ότι η εικόνα που προβάλλεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι πάντα πραγματική.
Τα προειδοποιητικά σημάδια της δερματιλλομανίας
Στα βασικά προειδοποιητικά σημάδια της δερματιλλομανίας περιλαμβάνονται οι επαναλαμβανόμενες πληγές, ο υπερβολικός χρόνος που αφιερώνεται στο «πείραγμα» του δέρματος και οι συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειες διακοπής αυτής της συμπεριφοράς. «Πολλοί άνθρωποι αναπτύσσουν τελετουργίες, όπως το να ψάχνουν για ένα συγκεκριμένο είδος κρούστας, να χρησιμοποιούν τσιμπιδάκι ή καθρέφτη, ή να τσιμπούν το δέρμα πάντα με τον ίδιο τρόπο», εξηγεί η ψυχίατρος.
Συχνά, μετά από μια προσωρινή αίσθηση ανακούφισης, ακολουθούν ενοχές ή ντροπή, ενώ δεν είναι λίγοι όσοι προσπαθούν να κρύψουν τα σημάδια με ρούχα ή μακιγιάζ και αποφεύγουν κοινωνικές εκδηλώσεις.
Η ειδικός τονίζει ότι η δερματιλλομανία συχνά σχετίζεται με την κατάθλιψη, το άγχος ή την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ενώ μπορεί να συνδυάζεται και με άλλες παρόμοιες συμπεριφορές, όπως το δάγκωμα των νυχιών ή το τράβηγμα μαλλιών.
Θεραπείες
Όσον αφορά τη θεραπεία, η πιο αποτελεσματική προσέγγιση είναι η ψυχοθεραπεία και ειδικότερα η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, η οποία βοηθά τον ασθενή να αναγνωρίσει τα ερεθίσματα και να έχει επίγνωση της συμπεριφοράς του. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή, ειδικά όταν συνυπάρχουν άγχος ή κατάθλιψη. Η θεραπεία είναι πάντα εξατομικευμένη και, όταν χρειάζεται, γίνεται σε συνεργασία με δερματολόγο.
Πηγή: metropoles