Στις μέρες μας, η μοναξιά αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο ως ένα πολυδιάστατο φαινόμενο.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο που που επηρεάζει όχι μόνο την προσωπική ζωή, αλλά και το επαγγελματικό περιβάλλον. Αν και συχνά περνά απαρατήρητη η αίσθηση μοναξιάς στον χώρο εργασίας αγγίζει ένα σημαντικό ποσοστό εργαζομένων. Ωστόσο, δεν αποτελεί μια μονοσήμαντη εμπειρία: Για κάποιους συνδέεται με την έλλειψη ουσιαστικής επικοινωνίας και αποδοχής, ενώ για άλλους αποτελεί συνειδητή επιλογή και τρόπο διατήρησης ισορροπίας και προσωπικών ορίων.
Έρευνα: To 42% των Ισπανών παραδέχθηκε ότι έχει νιώσει μοναξιά στη δουλειά
Πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, που έγινε σε 5.400 συμμετέχοντες, σύμφωνα με το eleconomista, διαπίστωσε ότι το 42% των Ισπανών έχει παραδεχτεί ότι έχει νιώσει μόνο του στη δουλειά κάποια στιγμή. Ωστόσο, ποσοστό 8%-10% αναφέρει ότι το βιώνει σε μόνιμη βάση.
Το αίσθημα μοναξιάς στον χώρο εργασίας συνδέεται κυρίως με την απουσία ουσιαστικής επαφής με τους συναδέλφου, όταν δηλαδή κάποιος δεν νιώθει ότι τον κατανοούν, τον συμπεριλαμβάνουν ή τον εκτιμούν πραγματικά. Από την άλλη πλευρά, η επιλογή της απομόνωσης μπορεί να είναι συνειδητή: μια ανάγκη για όρια, για προστασία της προσωπικής ενέργειας ή για διαχωρισμό της επαγγελματικής από την κοινωνική ζωή.
Στα σύγχρονα εργασιακά περιβάλλοντα, κυρίως σε εκείνα που χαρακτηρίζονται από έντονο ανταγωνισμό, υψηλές απαιτήσεις ή ψηφιακή επικοινωνία, αυτή η λεπτή ισορροπία εμφανίζεται όλο και πιο συχνά. Πολλοί αποφεύγουν τις δραστηριότητες εκτός δουλειάς όχι από απόσταση ή απόρριψη προς την ομάδα, αλλά επειδή έχουν πραγματική ανάγκη να αποσυνδεθούν ή αισθάνονται ότι η καθημερινή τους αλληλεπίδραση έχει ήδη καλύψει τα κοινωνικά τους όρια.
Τα κοινά χαρακτηριστικά
Σύμφωνα με την ψυχολογία, τα άτομα αυτά παρουσιάζουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά:
- Ανάγκη για αυτονομία. Εκτιμούν να εργάζονται με τον δικό τους ρυθμό, χωρίς να εξαρτώνται από ομαδικές δυναμικές.
- Σαφή όρια μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής. Αποφεύγουν την ανάμειξη των δύο τομέων για προφανείς λόγους.
- Εσωστρέφεια. Αντλούν ενέργεια όταν είναι μόνοι και αισθάνονται κορεσμό μετά από πολλή κοινωνική αλληλεπίδραση.
- Μικρή ανάγκη για εξωτερική επιβεβαίωση. Δεν χρειάζονται να αισθάνονται ενταγμένοι ή αποδεκτοί από την ομάδα για να νιώθουν άνετα.
- Συναισθηματική ανεξαρτησία. Διαχειρίζονται καλά το να είναι μόνοι, χωρίς να βιώνουν αίσθημα απομόνωσης ή δυσφορίας.
- Προσανατολισμός στους στόχους. Δίνουν προτεραιότητα στην εργασία και στα αποτελέσματα πάνω απ’ όλα, θεωρώντας το κοινωνικό στοιχείο δευτερεύον.