Στην εύφορη κοιλάδα του ποταμού Γουαδαλκιβίρ υπάρχει μια πόλη που τα έχει όλα, από μνημεία παγκόσμιας μοναδικότητας μέχρι ανεπανάληπτο φαγητό.
Η πρωτεύουσα της Ανδαλουσίας είναι σαγηνευτική με την πρώτη ματιά. Το σύγχρονο πρόσωπο της Σεβίλλης διαμορφώνεται από τα εντυπωσιακά παλάτια, τους πολύχρωμους κήπους και τους μεγαλόπρεπους ναούς που άφησαν πίσω τους οι λαοί και οι πολιτισμοί που πέρασαν από εκεί ανά τους αιώνες. Έχει όμως παράλληλα και το έντονο στίγμα της μοντέρνας καλλιτεχνικής ζωής που ανθίζει συνεχώς, της παραδοσιακής γαστρονομίας που μεγαλουργεί και, φυσικά, του χρυσαφένιου ήλιου της Μεσογείου που δίνει σε όλη την πόλη μια σπάνια λάμψη.
Πλάθα δε Εσπάνια: Χρωματιστή και ψηφιδωτή
Μια από τις ομορφότερες πλατείες της Ευρώπης η Πλάθα δε Εσπάνια (Plaza de España) είναι σύμβολο της Αναγέννησης όχι μόνο για τη Σεβίλλη αλλά και για ολόκληρη την Ισπανία. Στοές, αψίδες, πύργοι, γέφυρες, μπαλκόνια, παράθυρα και σιντριβάνια με πολύχρωμα μωσαϊκά και έντονα ψηφιδωτά σε κάνουν να νιώθεις σαν να περπατάς μέσα σε ένα τεράστιο καλειδοσκόπιο. Η έκτασή της είναι πραγματικά εντυπωσιακή (50.000 τ.μ.), ενώ η διάμετρός της φτάνει τα 170 μέτρα. Υπολόγισε, λοιπόν, ότι η βόλτα εκεί μπορεί και να σου πάρει ακόμα και μια ολόκληρη μέρα, κι αν το περπάτημα δεν είναι το φόρτε σου είναι καλύτερα να νοικιάσεις βαρκάκι και να τα χαζέψεις όλα πλέοντας στο κανάλι 515 μέτρων δίπλα στο οποίο είναι χτισμένη. Αφού θα είσαι εκεί, αξίζει να επισκεφθείς και το Πάρκο της Μαρίας Λουΐζας που είναι το απόλυτο φυσικό ησυχαστήριο. Αυτός ο πρώην βασιλικός κήπος χτίστηκε ταυτόχρονα με την Πλάθα δε Εσπάνια το 1929 και σήμερα είναι ένα μέρος εξωτικής ομορφιάς, γεμάτο πολύχρωμα λουλούδια και καταπράσινα δέντρα.
Ο μεγαλύτερος γοτθικός καθεδρικός ναός του κόσμου
Ο καθεδρικός ναός Σάντα Μαρία (Santa Maria) είναι πραγματικά καθηλωτικός, όχι μόνο λόγω του μεγέθους του αλλά και επειδή είναι φιλοτεχνημένος με φοβερή λεπτομέρεια. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο γοτθικό καθεδρικό ναό στον πλανήτη και για την τρίτη σε μέγεθος εκκλησία του κόσμου. Μουδέχαρ καμάρες, γοτθικές τοιχογραφίες, αναγενησιακά γλυπτά και μπαρόκ διακόσμηση συνθέτουν ένα σκηνικό όπου κυριαρχεί ο χρυσός. Απόλυτο highlight, ο τάφος του Χριστόφορου Κολόμβου που βρίσκεται στο εσωτερικό της Σάντα Μαρία και περιέχει τα λείψανά του. Μεγαλοπρεπής και ο πύργος Χιράλδα (La Giralda) που, με το πέρασμα των αιώνων, από μιναρές έγινε καμπαναριό. Με ύψος 104 μέτρα είναι το ψηλότερο σημείο της πόλης το οποίο φαίνεται από όπου και να βρίσκεσαι και βέβαια προσφέρει θέα που κόβει την ανάσα.
Τέχνη παντού
Στην πόλη που γέννησε μερικούς από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους της μπαρόκ ζωγραφικής, όπως ο Ντιέγο Βελάθκεθ (Diego de Velázquez) και ο Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο (Bartolomé Esteban Murillo), όλα είναι Τέχνη. Από το πεζοδρόμιο που περπατάς και το παγκάκι που κάθεσαι μέχρι το καφέ, το βιβλιοπωλείο και το μαγαζί με τα σουβενίρ που θα επισκεφθείς σε κάθε σημείο υπάρχει ένα ενδιαφέρον στοιχείο. Ας πάμε όμως πρώτα στα κλασικά. Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Σεβίλλης (Museo de Bellas Artes de Sevilla) είναι ένας αληθινός παράδεισος για όσους αγαπούν τη σεβιλλιάνικη μπαρόκ ζωγραφική (περιέχει έργα των Γκόγια, Θεοτοκόπουλου, Ζουρμπαράν κ.ά.). Ωστόσο, έργα του Ντιέγο Βελάθκεθ θα δεις στο Μουσείο του ιδρύματος Focus Abengoa Foundation. Επίσης μπορείς να επισκεφθείς το σπίτι στο οποίο γεννήθηκε ο Βελάθκεθ αλλά και την τελευταία κατοικία του Μουρίγιο. Τέλος, στο Παλάτι του Πιλάτου (Casa de Pilatos) θα θαυμάσεις τον τρόπο που συνδυάζονται αρμονικά η φινέτσα της ιταλικής αναγέννησης με την αρχιτεκτονική μουδέχαρ και τις γοτθικές πινελιές. Δύο όροφοι γεμάτοι φως και χρώμα, αγάλματα και ζωγραφιές, δέντρα, λουλούδια και τρεχούμενα νερά.
Η σεβιλλιάνικη γαστρονομία είναι εμπειρία
Η Σεβίλλη, όπως και ολόκληρη η Ισπανία, είναι το βασίλειο του τσιμπολογήματος. Όλες οι γειτονίες της είναι γεμάτες tapas bar (παραδοσιακά ισπανικά μεζεδοπωλεία) στα οποία με 10-15 ευρώ τρως και πίνεις ό,τι καλύτερο βγάζει αυτός ο τόπος. Ειδικά στην περιοχή της Σάντα Κρουζ (Santa Cruz) σε κάθε γωνιά βρίσκεις πεντανόστιμα σάντουιτς με χαμόν (ζαμπόν ξηρής ωρίμανσης από ιβηρικό χοίρο), πλατό με Ματσέγκο και τσορίθο (ισπανικό πικάντικο λουκάνικο), κούπες με δροσερή γκασπάτσο (κρύα ντοματόσουπα), μπολάκια με αχνιστές πατάτες μπράβας (τηγανητοί κύβοι πατάτας με πικάντικη σάλτσα ντομάτας) και φυσικά παέγια σε όλες της τις εκδοχές (με θαλασσινά, κρεατικά, λαχανικά κ.λπ.). Όσο για τα γλυκά, η καλύτερη επιλογή είναι αναμφισβήτητα τα αλφαχόρες (Αlfajores) που είναι γεμιστά μπισκότα αμυγδάλου με καραμέλα βουτύρου και βελούδινη Tocino de cielo (κρέμα αυγών που μοιάζει με την καραμελέ). Αν είσαι του κρασιού απόλαυσε φρέσκια σαγκρία που ρέει άφθονη παντού και σερβίρεται με μπόλικο πάγο και εσπεριδοειδή. Αν πάλι αγαπάς τις μπύρες, είσαι στo κατάλληλο μέρος, καθώς στην Ισπανία βγάζουν πολλές ενδιαφέρουσες τις οποίες μπορείς να δοκιμάσεις στα στέκια της Σεβίλλης.