fbpx Πρώην πρίγκιπας της Γερμανίας θέλει τη βασιλική περιουσία πίσω -Η σχέση της οικογένειας με τον Χίτλερ | STORIES | iefimerida.gr
×
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ
Tο iefimerida.gr δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Ωστόσο δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Σχόλια με ύβρεις διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.
STORIES
ΓΚΕΟΡΚ ΦΡΙΝΤΡΙΧ

Πρώην πρίγκιπας της Γερμανίας θέλει τη βασιλική περιουσία πίσω -Η σχέση της οικογένειας με τον Χίτλερ

Ο πρίγκιπας Γκέοργκ με τη σύζυγό του, Σοφία του Ίζενμπουρκ
24|10|2020 | 07:57
Ο πρίγκιπας Γκέοργκ με τη σύζυγό του, Σοφία του Ίζενμπουρκ / Φωτογραφία: Getty Images

Νομική μάχη για να πάρει πίσω περισσότερα από 10.000 οικογενειακά αντικείμενα που κατασχέθηκαν ή χάθηκαν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, δίνει ο Γκέοργκ Φρίντριχ, πρίγκιπας της Πρωσίας.

Η υπόθεση του όμως δεν είναι τόσο απλή, καθώς βασίζεται σε ένα ερώτημα: βοήθησαν οι πρόγονοί του, τους Ναζί;

Σκαρφαλωμένοι σε μια απότομη κορυφή λόφου στη νότια Γερμανία, οι εντυπωσιακοί πυργίσκοι του Κάστρου Χοεντσόλερν, δεσπόζουν στο καταπράσινο τοπίο που τους περιβάλλει. Το φρούριο είναι η προγονική έδρα της τελευταίας αυτοκρατορικής οικογένειας της Γερμανίας. Εάν η χώρα είχε ακόμα μοναρχία σήμερα, οι ιδιοκτήτες του κάστρου θα ήταν η βασιλική οικογένειά της, με επικεφαλής τον Γκέοργκ Φρίντριχ (Γεώργιο Φρειδερίκο), του οποίου ο τίτλος είναι και πλέον το επώνυμό του: Πρίγκιπας της Πρωσίας.

Στο εσωτερικό του κάστρου, ο Γκέοργκ, γέρνει το κεφάλι του, προς ένα περίτεχνο οικογενειακό δέντρο ζωγραφισμένο στον τοίχο πίσω του. Περιγράφει με περηφάνια το γενεαλογικό του δέντρο, που χρονολογείται πίσω στους αιώνες και περιλαμβάνει βασιλιάδες και βασίλισσες που κυβέρνησαν την Πρωσία (μια κάποτε τεράστια περιοχή που περιλάμβανε τμήματα της σύγχρονης Γερμανίας, Πολωνίας, Λιθουανίας, Ρωσίας και Δανίας) μέσω Γερμανών μοναρχών, όπως ο προ-προ-πάππους του, ο Κάιζερ, που οδήγησε τη χώρα στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Όμως, μαζί με το κάστρο και τον πλούτο, ο πρίγκιπας Γκέοργκ, κληρονόμησε επίσης και μια άσχημη νομική μάχη με τις γερμανικές αρχές, για να ανακτήσει μια οικογενειακή περιουσία που κατασχέθηκε μετά την πτώση των Ναζί.

Σύμφωνα με τον πρίγκιπα Γκέοργκ, ο οποίος είναι τρισέγγονος του τελευταίου βασιλιά της Γερμανίας, Γουλιέλμου Β', η τεράστια συλλογή με περισσότερα από 10.000 αντικείμενα, περιλαμβάνει τα πάντα: από ανεκτίμητα έργα τέχνης μέχρι τα πολυτελή κειμήλια της πιο ισχυρής και σημαντικής οικογένειας της γερμανικής ιστορίας.

 Ο Γκέοργκ Φρίντριχ, πρίγκιπας της Πρωσίας, στην «αίθουσα οικογενειακών δέντρων» του κάστρου του Χοεντσόλερν, μπροστά σε ένα πορτρέτο του προπάππου του, Γουλιέλμου II
Ο Γκέοργκ Φρίντριχ, πρίγκιπας της Πρωσίας, στην «αίθουσα οικογενειακών δέντρων» του κάστρου του Χοεντσόλερν, μπροστά σε ένα πορτρέτο του προπάππου του, Γουλιέλμου II, του τελευταίου Γερμανού αυτοκράτορα / Φωτογραφία: Wolfgang Kuhn/United Archives via Getty Images

Η υπόθεση άνοιξε για πρώτη φορά πριν από δεκαετίες, αλλά πρόσφατα προκάλεσε μένος και οργή στη γερμανική κοινή γνώμη, με πολλούς Γερμανούς να πιστεύουν ότι οι απόγονοι του Κάιζερ δεν δικαιούνται τίποτα. Και ορισμένοι ιστορικοί όμως, είναι δύσπιστοι για τους ισχυρισμούς του.

«Το βλέπω ως καθήκον μου», λέει ο ίδιος ο πρίγκιπας Γκέοργκ στο CNN, στην πρώτη τηλεοπτική του συνέντευξη για το θέμα. «Νομίζω ότι η οικογένειά μου θα συμφωνούσε πλήρως να διεκδικήσω αυτά τα αντικείμενα, είτε οι δικαστές τελικά θα κρίνουν υπέρ μας, είτε όχι».

Ανάμεσα στην οικογένεια του πρίγκιπα Γκέοργκ και σε όσα διεκδικεί, στέκεται ο γερμανικός νόμος που αποκλείει όσους βοήθησαν τους Ναζί, για αποκατάσταση ή αποζημίωση χαμένης περιουσίας. Για να κατανοήσετε τη σημερινή νομική αντιπαράθεση, πρέπει να πάτε περισσότερο από έναν αιώνα πίσω, σε ένα απαίσιο κεφάλαιο της γερμανικής ιστορίας.

Ιστορική αναδρομή -Πώς φτάσαμε ως εδώ

Το 1918, μετά την ήττα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η χώρα αποφάσισε να έχει δημοκρατικό πολίτευμα. Ο τότε Κάιζερ και η οικογένειά του εγκατέλειψαν τη δύναμή τους, αλλά διατήρησαν ένα σημαντικό μέρος της περιουσίας που είχαν συγκεντρώσει κατά τη διάρκεια των αιώνων: κάστρα, γη, έργα τέχνης, κορώνες, σπαθιά και κοσμήματα. Οι πρώην βασιλείς στη συνέχεια εξορίστηκαν στην Ολλανδία.

Το Κάστρο Χοεντσόλερν / Φωτογραφία: Shutterstock

Μετά το Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία χωρίστηκε σε Δυτική και Ανατολική με την κομμουνιστική Σοβιετική Ένωση και τη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας να αναλαμβάνει τον έλεγχο της τελευταίας και να καταλαμβάνει την περιουσία των απλών πολιτών και των πρώην βασιλέων. Η συντριπτική πλειοψηφία της τότε περιουσίας που ανήκε στη γερμανική βασιλική οικογένεια, έπεσε στην ανατολική πλευρά του σιδηρούν παραπετάσματος. Θα χρειαζόταν σχεδόν μισός αιώνας για να καταρρεύσει το Τείχος του Βερολίνου.

Λίγο μετά, στη δεκαετία του 1990, μια επανενωμένη Γερμανία ψήφισε νόμο που επιτρέπει σε οποιονδήποτε του οποίου η περιουσία απαλλοτριώθηκε, να την ανακτήσει. Εκατομμύρια απλές οικογένειες που είχαν εγκαταλείψει την Ανατολική Γερμανία, χρησιμοποίησαν τη νομοθεσία για να ανακτήσουν τα σπίτια τους. Αλλά ο νόμος ήρθε με μια πολύ συγκεκριμένη διευκρίνιση: Εκείνοι που «υποστήριζαν ουσιαστικά» τους Ναζί δεν είχαν αυτό το δικαίωμα.

Αυτό σημαίνει ότι μια περίπλοκη νομική αξίωση που συζητείται το 2020 εξαρτάται, τελικά, από τις ενέργειες ενός άνδρα τη δεκαετία του 1930: του προπάππου του πρίγκιπα Γκέοργκ, του Πρίγκιπα Γουλιέλμου δηλαδή, ο οποίος ήταν γιος του τελευταίου Κάιζερ της Γερμανίας, Γουιλιέλμου του Β.

Το αποτέλεσμα έχει τη δυνατότητα να μετατοπίσει μεγάλα τμήματα συλλογών μουσείων από δημόσια σε ιδιωτικά χέρια.

Ερωτηθείς εάν οι απαιτήσεις του πρίγκιπα Γκέοργκ είναι δικαιολογημένες, ένας εκπρόσωπος του Υπουργείου Πολιτισμού της Γερουσίας του Βερολίνου είπε στο CNN μέσω email: «Η πολιτική απάντηση είναι όχι. Από νομική άποψη, τα πράγματα μπορεί να φαίνονται διαφορετικά. Αυτός είναι ο μόνος λόγος για τις συνομιλίες».

Και πέρα από τους ιστορικούς θησαυρούς που διακυβεύονται, η υπόθεση δημιουργεί τελικά ένα ερώτημα που η γερμανική κοινωνία έχει από καιρό αντιμετωπίσει: πώς να κρίνεις τις αμαρτίες των προγόνων σου.

Ο πρίγκιπας Γκέοργκ με τη σύζυγό του Σοφία
Ο πρίγκιπας Γκέοργκ με τη σύζυγό του Σοφία / Φωτογραφία: Shutterstock

Μια άβολη οικογενειακή φωτογραφία

Στο Κάστρο του Χοεντσόλερν, ο Πρίγκιπας Γκέοργκ, δείχνει μια φωτογραφία που έχει δει στο παρελθόν: Είναι ο προπάππους του, ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος της Πρωσίας, το 1933, ντυμένος με στρατιωτική στολή και ναζιστικό περιβραχιόνιο. Στέκεται πάνω από μία μεγάλη σβάστικα σε μια συγκέντρωση 80.000 μελών της SA, μιας ναζιστικής παραστρατιωτικής ομάδας. Εκείνη την περίοδο, ο Γουλιέλμος είχε επιστρέψει από την εξορία υπό τον όρο ότι δεν θα εμπλακεί στην πολιτική, μια υπόσχεση που προφανώς δεν τήρησε.

«Είναι πολύ δύσκολο να την κοιτάω», λέει ο πρίγκιπας Γκέοργκ. «Αυτές οι εικόνες είναι πολύ δυνατές. Ειδικά όταν βλέπεις τη σβάστικα στο χέρι του. Κάνει πάντα την αναπνοή σου να σταματά και ρωτάς τον εαυτό σου, “Γιατί το φοράει αυτό;”».

Τη δεκαετία του 1930, ο κομμουνισμός ήταν μια ανερχόμενη δύναμη σε όλο τον κόσμο και η Μεγάλη Ύφεση είχε βυθίσει τους ανθρώπους στη φτώχεια, προσελκύοντας πολλούς Γερμανούς προς την εθνικιστική ατζέντα του Αδόλφου Χίτλερ, του οποίου το παρανοϊκό σχέδιο για μια ναζιστική ουτοπία στη Νορβηγία, αποκαλύφθηκε πρόσφατα. Η Γερμανία ήταν μια εύθραυστη δημοκρατία για σχεδόν μια δεκαετία όταν ο Χίτλερ εξελέγη καγκελάριος το 1933, τη χρονιά που ο Γουιλιέλμος φωτογραφήθηκε με το ναζιστικό περιβραχιόνιο. Υπάρχουν και άλλες φωτογραφίες, όπως μία με τον πρίγκιπα Γουλιέλμο και έναν χαμογελαστό Χίτλερ, να ανταλλάσσουν βλέμματα.

Ο πρίγκιπας Γκέοργκ, λέει ότι ο προπάππους του μπορεί να φορούσε σβάστικα, αλλά το πρωταρχικό κίνητρό του ήταν να επιστρέψει τη μοναρχία στην εξουσία και πίστευε ότι ο Χίτλερ θα μπορούσε να το κάνει αυτό. Ο ναζιστής ηγέτης μπορεί ακόμη και να σκεφτόταν αυτή την πιθανότητα. Μια βρετανική εφημερίδα ανέφερε το 1932, ότι σχεδίαζε κρυφά, κατά την εκλογή του, να διαλύσει το πρόσφατα κατοχυρωμένο δημοκρατικό σύνταγμα και να σχημάτιζε κυβέρνηση «με επικεφαλής τον πρώην πρίγκιπα».

Σύντομα έγινε σαφές ότι ο Χίτλερ δεν είχε σχέδια να παραδώσει την εξουσία σε κανέναν. Η Daily Mirror ανέφερε ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος ήταν «απογοητευμένος από την αλλαγή στάσης του Χίτλερ έναντι της μοναρχίας», παρόλο που συνέχισε να τον υποστηρίζει δημοσίως.

«Σκέφτηκε ότι μπορεί να βοηθούσε να κρατήσουμε τους (Ναζί) στον έλεγχο και να τους οδηγήσουμε (σε διαφορετικό δρόμο), κάτι που θα μπορούσε να είναι πιο καλό για τη χώρα μας», δήλωσε ο πρίγκιπας Γκέοργκ. «Και κρίνοντας από τώρα, αυτή ήταν μια φρικτή παρανόηση», πρόσθεσε.

Ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος
Ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος το 1927/ Φωτογραφία: ΑΡ

Σύμφωνα επίσης με τον πρίγκιπα Γκέοργκ, ο Γουλιέλμος και η πρώην βασιλική οικογένεια, «θεωρούνταν ως συνεχής απειλή» λόγω της συνεχιζόμενης δημοτικότητάς τους σε ορισμένα τμήματα του λαού. Η απόδειξη αυτού, λέει, φαίνεται το 1940, όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους του Πότσνταμ για να θρηνήσουν το θάνατο του γιου του Πρίγκιπα. Ή το 1944, όταν ο γραμματέας του Χίτλερ υπενθύμισε ότι, μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα κατά της ζωή του, ο Χίτλερ είπε, «πιστέψτε με, θα αποδειχθεί ότι ο πραγματικός υποκινητής είναι ο Πρίγκιπας!». Δεν ήταν και η παράνοια του Χίτλερ είναι καλά τεκμηριωμένη. Αλλά η υποψία του Φύρερ, αποδεικνύει ότι έβλεπε τον πρίγκιπα Γουλιέλμο ως απειλή, όχι σύμμαχο, λέει ο πρίγκιπας Γκέοργκ.

«Ήταν σε πολύ δύσκολη θέση γιατί… Αν είχε δείξει περισσότερη αντίθεση – για την οποία κατηγορείται τώρα ότι δεν έδειξε - δεν έχω ιδέα αν θα καθόμουν εδώ», λέει, εξηγώντας ότι ένας μακρινός θείος του στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης επειδή έκανε ακριβώς αυτό.

Ωστόσο, ο πρίγκιπας Γκέοργκ υποστηρίζει επίσης, ότι ο Γουλιέλμος, δεν είχε ούτε τη δύναμη, ούτε την επιρροή να αποτρέψει την άνοδο του δικτάτορα. «Μέχρι τότε, ο Πρίγκιπας (Γουλιέλμος) δεν είχε την πολιτική επιρροή για να συμβάλει ουσιαστικά στην άνοδο του ναζιστικού καθεστώτος», δήλωσε χαρακτηριστικά πρίγκιπας Γκέοργκ.

Τι υποστηρίζουν οι ιστορικοί για τη σχέση του Πρίγκιπα Γουλιέλμου με τον Χίτλερ

Την ίδια θέση πήρε και ο Κρις Κλαρκ, ιστορικός στο Κολλέγιο St Catharine's University του Πανεπιστημίου του Cambridge, σε μία έρευνα του το 2011, που του ανέθεσε ο Οίκος των Χοεντσόλερν, η οικογένεια δηλαδή του πρίγκιπα Γκέοργκ.

«Αυτός είναι ένας αποδυναμωμένος πρώην πρίγκιπας», δήλωσε ο Κλαρκ στο CNN. «Δεν ήταν ευρέως σεβαστός. Ήταν playboy… του άρεσε η εμφάνιση του Χίτλερ, συμπαθούσε αρκετά το ναζιστικό κόμμα, αλλά στην πραγματικότητα δεν έγινε ναζιστής. Η έλλειψη πολιτικού ταλέντου του, η έλλειψη ισχυρού δικτύου και η έλλειψη επίσημης θέσης από την οποία μπορούσε να ασκήσει εξουσία, σήμαινε ότι όσο και να ήθελε να βοηθήσει τον Χίτλερ, η βοήθειά του δεν ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματική».

Αυτό δεν εμπόδισε τον πρίγκιπα από το να προσπαθήσει. Σε μια στήλη μιας εφημερίδας της Νέας Υόρκης που δημοσιεύθηκε το 1933, ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος επαίνεσε τη «σαφή και ενεργητική ηγεσία» του Χίτλερ και κατηγόρησε τους κομμουνιστές και τους Εβραίους για την κουρελιασμένη φήμη της Γερμανίας.

Στην έρευνά του, ο Κλαρκ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι παρόλο που ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος υποστήριξε αναμφίβολα τον Χίτλερ, η υποστήριξή του δεν ήταν «ουσιαστική». Με άλλα λόγια, οι Χοεντσόλερν πρέπει να έχουν δικαίωμα αποζημίωσης.

Ο Αδόλφος Χίτλερ
Ο Αδόλφος Χίτλερ / Φωτογραφία: ΑΡ

Πρίγκιπας Γουλιέλμος: Βοήθησε ή όχι τους Ναζί;

Πολλοί ειδικοί έχουν διαφωνήσει με τον Κλαρκ - υπονοώντας την πολυπλοκότητα αυτής της μακροχρόνιας νομικής μάχης. Τώρα ο Αυστραλo-Βρετανός ιστορικός λέει ότι έχει αλλάξει γνώμη, επικαλούμενος στοιχεία που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα και που δείχνουν ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος είχε περισσότερη δημόσια επιρροή από ό, τι αρχικά πίστευε. «Αυτό συμβαίνει στην ιστορία», λέει. «Ανακαλύπτουμε νέα πράγματα, αλλάζουμε γνώμη».

Αυτά τα νέα στοιχεία, αποκαλύφθηκαν από τον Στεφάν Μαλινόβσκι, έναν ιστορικό στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, του οποίου η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος συνέβαλε σημαντικά στο ναζιστικό καθεστώς. Ο Μαλινόβσκι, ο οποίος αρνήθηκε να του πάρουν συνέντευξη για αυτήν την ιστορία, είναι ένας από τους τέσσερις ιστορικούς, στους οποίους ανέθεσε η κυβέρνηση και η οικογένεια του πρίγκιπα Γκέοργκ, να διερευνήσουν τη σχέση μεταξύ του Γουλιέλμου και των Ναζί.

Το CNN πήρε συνέντευξη από πέντε επιπλέον ιστορικούς για αυτήν την ιστορία, τέσσερις από τους οποίους είναι τώρα μαζί με τον Μαλινόβσκι, αν και οι περισσότεροι συμφώνησαν επίσης, ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν είναι απόλυτη. Ανάμεσά τους είναι ο Τζον Ρολ, ο οποίος είπε ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος κάποτε είχε καυχηθεί «ότι είχε μεταφέρει πραγματικά 2 εκατομμύρια ψήφους στον Χίτλερ» και η Στέφανι Μίντεντορφ, η οποία υποστηρίζει ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος, βοήθησε να καταστήσει τους Ναζί πιο ευπρόσδεκτους στις ελίτ της ανώτερης τάξης με τους οποίους συναναστρεφόταν.

Αλλά υπάρχουν και άλλοι που υποστηρίζουν την αρχική θέση του Κλαρκ - ιστορικοί όπως ο Wolfram Pyta, που επίσης ανέθεσε η Βουλή του Hohenzollern,
του οποίου η 155σέλιδη έρευνα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος «απέρριψε ενεργά το ναζιστικό σύστημα». Ή, όπως ανεξάρτητος ιστορικός Benjamin Hasselhorn, ο οποίος είπε στο CNN ότι ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος «παρείχε υποστήριξη [στους Ναζί] αλλά όχι ουσιαστική υποστήριξη».

Ο νόμος περί αποζημίωσης του 1994 διασφαλίζει αποτελεσματικά ότι η γερμανική κυβέρνηση δεν είναι αναγκασμένη να αποζημιώσει τους βιομηχανικούς γίγαντες - όπως η Volkswagen και η BMW - που υποστήριξαν την άνοδο των ναζιστών στην εξουσία και βασίζονταν στην καταναγκαστική εργασία από στρατόπεδα συγκέντρωσης, για την κατασκευή αυτοκινήτων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Και οι δύο εταιρείες έχουν αναγνωρίσει την ιστορική τους ευθύνη και έχουν καταβάλει αποζημίωση στα θύματα.

Αλλά η πρόθεση του νόμου είναι ασαφής όταν πρόκειται για πρώην βασιλείς. Το 1800, πριν η Γερμανία υπάρξει σαν χώρα, η περιοχή αποτελούταν από πολλά μικρότερα βασίλεια, το καθένα με τις δικές τους βασιλικές οικογένειες και οικογένειες ευγενών. Κάποιες από αυτές, έχουν ήδη εξασφαλίσει ήσυχα αποζημίωση για περιουσία και γη που χάθηκε κατά την κομμουνιστική κυριαρχία στην Ανατολική Γερμανία, όπως ο Μιχαήλ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ, ο οποίος το 2003 παραιτήθηκε από τις αξιώσεις του για αποζημίωση έργων τέχνης, χειρογράφων και του καταλόγου με αντικείμενα από το κάστρο Βάρτμπουργκ κοντά στο Άιζεναχ, με αντάλλαγμα 15,5 εκατομμύρια ευρώ (18,2 εκατομμύρια δολάρια).

Πρίγκιπας Γκέοργκ: «Δεν το κάνω για τα χρήματα»

Σύμφωνα με τον πρίγκιπα Γκέοργκ, τα χιλιάδες αντικείμενα, κυμαίνονται από ένα απλό κουτάλι καφέ, έως και έργα τέχνης αιώνων. Αντικείμενα που κατέληξαν εκτός Γερμανίας ή χάθηκαν με κάποιον άλλον τρόπο, αποτελούν μέρος των διαπραγματεύσεων, σε περίπτωση που επανεμφανιστούν. Η οικογένειά του, ζητά επίσης αποζημίωση μετρητών ύψους 1,2 εκατομμυρίων ευρώ (1,4 εκατομμύρια δολάρια), η οποία αντιπροσωπεύει την αξία της γης τους, τη στιγμή που κατασχέθηκε.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του πρίγκιπα Γκέοργκ, «Είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι η τρέχουσα αξία της ιδιωτικής ιδιοκτησίας της οικογένειας, είναι αρκετές εκατοντάδες φορές υψηλότερη». Εν τω μεταξύ, οι κρατικές αρχές του Βερολίνου δήλωσαν στο CNN ότι η συνολική αξία όσων διεκδικούνται από τον Οίκο Χοεντσόλερν, είναι «υψηλή, αλλά δεν μπορεί να προσδιοριστεί ποσοτικά».

Δεν διακυβεύεται πλέον κανένα ακίνητο, αν και ο πρίγκιπας διευθέτησε πρόσφατα την αξίωσή του για το αρχαίο κάστρο Ράινφελς, υπό τον όρο ότι η φιλανθρωπική οργάνωση που διευθύνεται από τη σύζυγό του, θα λαμβάνει μέρος των πωλήσεων εισιτηρίων.

To Ανάκτορο του Ράινφελς
To Ανάκτορο του Ράινφελς / Φωτογραφία: Shutterstock

Το περίπλοκο ζήτημα για τη γερμανική κυβέρνηση είναι το γεγονός ότι ο πρίγκιπας Γκέοργκ, είναι επίσης ο μεγαλύτερος δανειστής τέχνης σε πολιτιστικά ιδρύματα στο Βερολίνου και το Βρανδεμβούργο (αμφότερα αντιμετωπίζουν νομικές αξιώσεις μαζί με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση), συμπεριλαμβανομένων πολλών έργων ζωγραφικής, επίπλων και άλλων αντικειμένων που εκτίθεται στο Charlottenburg Palace. Είναι κάτοχος των κορωνών του πρώτου Πρώσου Βασιλιά και της Βασίλισσας, ενώ κατέχει επίσης τα κουτιά καπνού με επίστρωση κοσμημάτων που κάποτε ανήκε στον Μέγα Φρέντερικ, τον μεγαλύτερο Πρώσο Βασιλιά.

Ο πρίγκιπας Γκέοργκ, λέει ότι έχει δεσμευτεί να διατηρεί τα αμφισβητούμενα αντικείμενα σε δημόσια προβολή, ανεξάρτητα από το αν τελικά αλλάζουν χέρια. «Αισθάνομαι έντονα αυτήν την πολιτιστική ευθύνη να συνεισφέρω κάτι στη χώρα και να τα δείξω στο κοινό», λέει. «Στην πραγματικότητα, είμαστε στην ίδια πλευρά με την κυβέρνηση». Επιμένει ότι η διεκδίκηση του δεν έχει να κάνει με τα χρήματα.

«Αν ήταν τόσο εύκολο, νομίζω ότι οι πρόγονοί μου θα είχαν πουλήσει αυτό το μέρος, το Κάστρο Hohenzollern … και θα είχαμε πουλήσει τη (υπολειπόμενη) συλλογή τέχνης μας, την οποία δανείζουμε στο Βερολίνο και στο Βραδεμβούργο», είπε.

Ωστόσο, μπορεί να αντιμετωπίσει ένα σκεπτικιστικό γερμανικό κοινό, το οποίο θα πρέπει να πείσει για τα φιλανθρωπικά κίνητρά του. Και ενώ η υπόθεση εξελίσσεται αθόρυβα εδώ και δεκαετίες, πρόσφατα έγινε θέμα δημόσιου ενδιαφέροντος, χάρη εν μέρει στον Jan Böhmermann, οικοδεσπότη ενός σατιρικού προγράμματος που μοιάζει με το «The Daily Show». Σε ένα απόσπασμά του, ο κωμικός απέρριψε τους ισχυρισμούς του πρίγκιπα Γκέοργκ ως εξωφρενικούς και υποκριτικούς, δεδομένου ότι τα θύματα γενοκτονίας στις πρώην αποικίες της Γερμανίας υπό την κυριαρχία των βασιλέων, δεν αποζημιώθηκαν ποτέ.

Οι συγκρούσεις του πρίγκιπα Γκέοργκ με δημοσιογράφους

Ο πρίγκιπας Γκέοργκ έχει επίσης επικριθεί για τη δημόσια διαχείριση της υπόθεσης. Η νομική του ομάδα έχει καταθέσει τουλάχιστον 30 προειδοποιητικές επιστολές και αγωγές, με στόχο κυρίως ιστορικούς και δημοσιογράφους, από τότε που η υπόθεση έγινε δημόσια. Ο ιστορικός, Έκαρτ Κόντζε, λέει ότι του επιδόθηκε αγωγή, αφού επέκρινε τον πρίγκιπα Γκέοργκ. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι οι νομικές απειλές ήταν μια προσπάθεια «πνιξίματος μιας σημαντικής και απαραίτητης δημόσιας συζήτησης».

Ο Κόντζε λέει επίσης ότι είχε την επιλογή να μην κάνει παρόμοιες δηλώσεις ή να προετοιμαστεί για νομική μάχη. Ο ιστορικός επέλεξε το τελευταίο και περιμένει την ημέρα του στο δικαστήριο, αν και πολλοί από τους συναδέλφους του έχουν παραμείνει σιωπηλοί επειδή δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο, όπως ισχυρίζεται. Ένα γερμανικό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα που ονομάζεται Open Knowledge Foundation χρηματοδοτεί επί του παρόντος τη νομική υπεράσπιση δημοσιογράφων και ιστορικών που λένε ότι απειλήθηκαν από τους δικηγόρους των Hohenzollerns.

«Αυτή η συζήτηση ανήκει πραγματικά στο κοινό και δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να πνιγεί από νομική δράση», λέει ο Κόντζε.

Ο πρίγκιπας Γκεόργκ επιμένει ότι δεν έχει κάνει μήνυση για κριτική αναφορά, μόνο για ψευδείς ή δυσφημιστικές δηλώσεις.

«Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να έχουμε την ελευθερία του Τύπου, καθώς είναι μέρος του συντάγματός μας. Και είναι επίσης ένας πυλώνας της δημοκρατίας μας. Αλλά το ψέμα δεν είναι, και αυτό ήταν το μόνο πράγμα που προσπαθήσαμε να διορθώσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά. Ερωτηθείς εάν εκφράζει τη λύπη του για τον δημόσιο χειρισμό της υπόθεσης, είπε πως, «Θα μπορούσαμε να είμαστε καλύτεροι σε αυτό, ναι».

Οι διαπραγματεύσεις και οι υποσχέσεις του πρίγκιπα Γκέοργκ στον παππού του

Ο Γκέοργκ- ο οποίος είναι επίσης 202ος στη γραμμή του βρετανικού θρόνου, σύμφωνα με την ειδική στα βασιλικά θέματα Marlene Koenig - λέει ότι δεν επιζητά την προσοχή, αλλά η νομική διαμάχη είναι αδύνατο να αποφευχθεί. Όταν ανέλαβε για πρώτη φορά ως επικεφαλής της Οίκου του Χοεντσόλερν σε ηλικία 18 ετών, αρχικά αναρωτήθηκε αν ήθελε την ευθύνη. Αλλά ο παππούς του, του ζήτησε να συνεχίσει την υπόθεση αποζημίωσης, λέει, μια υπόσχεση που τον παρακινεί ακόμα και σήμερα.

«Νιώθω υποχρεωμένος να εκπληρώσω την τελευταία του επιθυμία, επειδή έγραψε επίσης πολύ ρητά στη διαθήκη του ότι περιμένει να ακολουθήσω τα χνάρια του», όπως είπε.

Αλλά αυτή η υπόθεση είναι, τώρα, πολύ μεγαλύτερη από τον πρίγκιπα Γκέοργκ ή τον παππού του. Πέρα από το ηθικό ζήτημα του πώς το νομικό σύστημα πρέπει να κρίνει τις παραβάσεις του Πρίγκιπα, ενθαρρύνει μια ευρύτερη εθνική συζήτηση σε μια χώρα που εξακολουθεί να συμφιλιώνεται με το παρελθόν. Η Γερμανία εξακολουθεί να δικάζει τους κατηγορούμενους εγκληματίες πολέμου των Ναζί, 75 χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ερωτηθείς εάν ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος διευκόλυνε την άνοδο των Ναζί, ο πρίγκιπας Γκέοργκ, σε μια προσπάθεια να έχει τύχη η διεκδίκηση της περιουσίας του προσπαθεί να μετακυλίσε το βάρος... σε όλους, λέγοντας ότι οι Γερμανοί θα έπρεπε να ρωτήσουν ποιος άλλος ήταν υπεύθυνος. Και αναρωτιέται: Τι γίνεται με τα εκατομμύρια που τους ψήφισαν; Ή οι μεγάλες επιχειρήσεις που τους υποστήριξαν;

Αυτό είναι, λέει ο πρίγκιπας Γκέοργκ, μια εθνική συζήτηση που δεν έχει ακόμη επιλυθεί. «(Οι διεκδικήσεις μας) δεν είναι ο λόγος για τη συζήτηση… νομίζω ότι είμαστε ένα είδος συμπτώματος για ολόκληρη τη συζήτηση - ή τη συζήτηση που χρειάζεται να πραγματοποιηθεί », δηλώνει.

Προς το παρόν, ούτε ο πρίγκιπας Γκέοργκ, ούτε η κυβέρνηση του Βρανδεμβούργου φαίνονται διατεθειμένοι να διακινδυνεύσουν ένα «όλα ή τίποτα» αποτέλεσμα, παραπέμποντας την υπόθεση στο δικαστήριο. Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν πρόσφατα να καθυστερήσουν τις δικαστικές διαδικασίες, οι οποίες επρόκειτο να ξεκινήσουν τον Αύγουστο, για ένα ακόμη έτος, για να τους δοθεί περισσότερος χρόνος για να επιτύχουν μια διαπραγματευτική διευθέτηση.

ΣΧΟΛΙΑ