Ο θρύλος σερ Άλεξ Φέργκιουσον, τρεις μήνες πριν κλείσει τα 85, θυμάται την περίοδο που ήθελε να φύγει μετανάστης και το σοκ που υπέστη χάνοντας τη φωνή του.
Ο θρυλικός πρώην προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ανακαλεί στη μνήμη του την ημέρα που επέστρεψε στο «Ολντ Τράφορντ» για πρώτη φορά μετά την εγκεφαλική αιμορραγία που υπέστη τον Μάιο του 2018.
Τέσσερις μήνες μετά την επείγουσα χειρουργική επέμβαση, ο Φέργκιουσον, ο οποίος είχε έντονη κριτική την περίοδο που η Γιουνάιτεντ κυριαρχούσε στο αγγλικό ποδόσφαιρο, επέστρεψε για να παρακολουθήσει την αγαπημένη του ομάδα να αντιμετωπίζει τη Γουλβς στην Premier League.
Ο άνθρωπος που έκανε πραγματικότητα τα όνειρα των οπαδών της Γιουνάιτεντ σε όλο τον κόσμο, αυτή τη φορά δεν ήταν σίγουρος για την υποδοχή που θα του επιφύλασσαν οι φίλαθλοι, σύμφωνα με όσα λέει σε συνέντευξη που παραχώρησε.
«Μακάρι να μπορούσα να πω ότι ένιωθα άνετα. Δεν ένιωθα», λέει ο Φέργκιουσον στο BBC Breakfast, την δημοφιλέστερη πρωινή εκπομπή ειδήσεων και ενημέρωσης στη Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία μεταδίδεται καθημερινά από το BBC One.
Η αποθέωση του Φέργκιουσον και η Κάθι που ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα
Εκείνη την ημέρα, ο Φέργκιουσον και η σύζυγός του, Κάθι, αποθεώθηκαν από το κοινό, το οποίο σηκώθηκε όρθιο για να τους χειροκροτήσει, όταν πήραν τις θέσεις τους στα επίσημα θεωρεία πριν από την έναρξη του αγώνα. «Η γυναίκα μου ήταν μαζί μου και ήταν έτοιμη να βάλει τα κλάματα. Όταν καθίσαμε, είπε: Είναι φανταστικό».
Ο Φέργκιουσον είχε αποσυρθεί από την ενεργό δράση για πέντε χρόνια, έχοντας κατακτήσει 38 τίτλους στα 26 χρόνια που βρισκόταν στο τιμόνι της Γιουνάιτεντ, όταν υπέστη την εγκεφαλική αιμορραγία, σε ηλικία 76 ετών.
Τώρα, τρεις μήνες πριν κλείσει τα 85, δηλώνει: «Νιώθω αρκετά καλά, παρά τους μικροτραυματισμούς».
Το βιβλίο με τις ιστορίες 21 καθοριστικών αγώνων από την καριέρα του
Ο Σκωτσέζος πρόκειται να κυκλοφορήσει ένα νέο βιβλίο με τίτλο «Games of My Life» (Οι αγώνες της ζωής μου). Το βιβλίο αφηγείται τις ιστορίες 21 καθοριστικών αγώνων από την καριέρα του ως παίκτης και προπονητής, αποκαλύπτοντας νέες πτυχές της διαδρομής του: από τη ζωή του στην εργατική τάξη της Γλασκόβης μέχρι την κυριαρχία του στο αγγλικό ποδόσφαιρο, αλλά και στην Ευρώπη, ως προπονητής της Γιουνάιτεντ.
Ο Φέργκιουσον νιώθει ευγνωμοσύνη που μπορεί να μιλήσει για τους αγώνες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.
«Είχα χάσει τη φωνή μου, δεν μπορούσα να μιλήσω», λέει αναφερόμενος στις ημέρες αμέσως μετά τη χειρουργική επέμβαση μετά την εγκεφαλική αιμορραγία που υπέστη. «Ήταν μια τρομακτική στιγμή. Θυμάμαι τα εγγόνια μου να έρχονται να με δουν, ενώ είχα χάσει τη φωνή μου. Τότε έφεραν μια θεραπεύτρια, η οποία άρχισε να μου ζητάει να γράφω ονόματα πουλιών, ζώων και ποταμών. Με αυτόν τον τρόπο επανήλθε η φωνή μου».
Ο Φέργκιουσον κατέκτησε τα πάντα κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Γιουνάιτεντ μεταξύ 1986 και 2013, συμπεριλαμβανομένων 13 τίτλων Premier League.
Η νίκη στον πρώτο του τελικό κυπέλλου με το σχολείο Govan High School
Στο βιβλίο του, ο Φέργκιουσον έχει επιλέξει τους σημαντικότερους αγώνες της καριέρας του, ξεκινώντας από τη νίκη στον πρώτο του τελικό κυπέλλου με το σχολείο Govan High School της Γλασκόβης το 1955, σε ηλικία 13 ετών, και φτάνοντας μέχρι την απόσυρσή του από την προπονητική το 2013.
«Εκεί ήταν η αφετηρία μου», λέει, κρατώντας το μετάλλιο που έλαβε μετά από εκείνη τη νίκη στο κύπελλο, πριν από 71 χρόνια. «Έπαιξα για τις σχολικές ομάδες της Γλασκ;oβης και της Σκωτίας, καθώς και για την εθνική ομάδα νέων της Σκωτίας. Εκεί ξεκίνησε η καριέρα μου και μπορώ να κοιτάζω πίσω με μεγάλη ικανοποίηση».
Ο Φέργκιουσον περιγράφει τα χρόνια που μεγάλωσε στο Γκόβαν ως την περίοδο που «διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του». Αναφέρει ότι απέκτησε την εσωτερική του αυτοπεποίθηση από τη μητέρα του, την Ελίζαμπεθ, και τη θέληση για επιτυχία από τον πατέρα του, τον Αλεξάντερ, ο οποίος εργαζόταν στα ναυπηγεία του Γκόβαν, στον ποταμό Κλάιντ.
Οι γονείς του και η θεία που είχε στον Καναδά
«Ήταν τόσο περήφανος για μένα και τον αδελφό μου», λέει ο Φέργκιουσον: «Ήταν αυστηρός κριτής, γιατί όποτε πετύχαινα χατ-τρικ ή κάποιο γκολ, η μητέρα μου έλεγε "μπράβο, γιε μου"». Ο πατέρας του, αντίθετα, ασκούσε σκληρή αλλά εποικοδομητική κριτική, ανεξάρτητα από το πόσα γκολ είχε πετύχει ο Φέργκιουσον.
Αφού έκανε το ντεμπούτο του ως 16χρονος επιθετικός με την Κουίνς Παρκ, ο Φέργκιουσον βρέθηκε στη Σεντ Τζόνστον, όπου πέρασε μια απογοητευτική περίοδο και παραλίγο να εγκαταλείψει το ποδόσφαιρο για μια νέα ζωή στον Καναδά ως μετανάστης.
«Δεν το απολάμβανα. Δεν έπαιζα στην πρώτη ομάδα, ήμουν συνέχεια στη δεύτερη ομάδα», λέει. «Είχα συμπληρώσει όλα τα έγγραφα και είχα τηλεφωνήσει στη θεία μου στον Καναδά, καθώς τότε χρειαζόσουν κάποιον χορηγό/εγγυητή,. χωρίς να το πω στη μητέρα και τον πατέρα μου».
Την επόμενη μέρα, η Σεντ Τζόνστον, αποδεκατισμένη από μια επιδημία γρίπης στην ομάδα, έφτασε στο Άιμπροξ για να αντιμετωπίσει τη Ρέιντζερς. Ο 21χρονος τότε Φέργκιουσον συμπεριλήφθηκε στη βασική ενδεκάδα και πέτυχε χατ-τρικ.
Εκείνη η εμφάνιση-σταθμός το 1963 αναζωογόνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα και τον έβαλε στον δρόμο για να γίνει ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην ιστορία του ποδοσφαίρου.