Μια ιστορία για τον έρωτα, τη δύναμη και την επιβίωση στον σκληρό κόσμο της ξενιτιάς ζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου Παλλάς.
Πρόκειται για ένα πρωτότυπο κείμενο Κωνσταντίνου Σαμαρά και σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωργίου.
«ASTORIA» στο Θέατρο Παλλάς
Η μουσική παράσταση «ASTORIA» μάς μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, εκεί όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα καφενείο στην καρδιά της Αστόριας και το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση.
Η παράσταση μας ταξιδεύει στον κόσμο των Ελλήνων μεταναστών της δεκαετίας του ’20 και του ’30 - σε μια κοινότητα που παλεύει να ριζώσει, να επιβιώσει και να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της. Στην καρδιά της Αστόριας, ένα ελληνικό καφενείο γίνεται τόπος συνάντησης, εξομολόγησης και ελπίδας. Εκεί όπου δοκιμάζονται τα όρια της προσωπικής ελευθερίας και το τραγούδι μετατρέπεται σε δύναμη.
Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκεται η Τασούλα (Έβελυν Ασουάντ / Θεοδοσία Σαββάκη), ένα κορίτσι στην αρχή της νιότης του, που εξαναγκάζεται από τη μητέρα της να εγκαταλείψει τον τόπο της για να αναζητήσει μια φαινομενικά καλύτερη ζωή στη Νέα Υόρκη, την εποχή της ποτοαπαγόρευσης.
Σε μια πόλη λαμπερή αλλά ταυτόχρονα αδυσώπητη και γεμάτη αντιθέσεις, η Τασούλα φτάνει για να παντρευτεί έναν άνδρα που γνωρίζει μόνο μέσα από φωτογραφίες. Πολύ γρήγορα, η νεαρή γυναίκα θα κληθεί να επιβιώσει ανάμεσα σε ίντριγκες, παιχνίδια εξουσίας και ανθρώπινες αδυναμίες και θα διεκδικήσει τη φωνή της για να εξασφαλίσει το μέλλον της με τους δικούς της όρους. Μια διαδρομή ενηλικίωσης, πάθους και αντοχής, που αναδεικνύει τη γυναικεία δύναμη σε μια συνθήκη μεγάλων ανατροπών.
Ποια είναι όμως η Τασούλα; Ένα νεαρό κορίτσι που χωρίς να το καταλάβει γίνεται σκληροτράχηλη ρεμπέτισσα; Μια γυναίκα σκληρή σαν την μάνα της, που μέσα της φλέγεται από όνειρα και πάθη; Ή μια ηγετική προσωπικότητα που επηρεάζει μοιραία τις ζωές των γύρω της, και πληρώνει ακριβά το τίμημα των επιλογών της; Όπως και να 'χει, το τραγούδι γίνεται για την Τασούλα όπλο επιβίωσης και ένας απαράμιλλος τρόπος να μιλήσει για τα τραύματα και τον πόνο της.
Στο πλοίο για την Αμερική η Τασούλα γνωρίζει τον Στέφανο (Γιάννης Τσουμαράκης), έναν συνομήλικό της άνδρα που πηγαίνει για να δουλέψει ως εργάτης στους ουρανοξύστες. Γοητευτικός, ιδεαλιστής και μαχητικός, με έντονο το αίσθημα της αλληλεγγύης, ο Στέφανος μεγάλωσε ορφανός στην επαρχία και ως ενεργό μέλος των συνδικάτων πια, εκπροσωπεί τη γενιά των μεταναστών που γνώρισαν την αδικία και διεκδίκησαν έναν πιο δίκαιο κόσμο.
Η Τασούλα εμπνέεται από τον Στέφανο, ταυτίζεται μαζί του και νιώθει πως μπορεί να του ανοίξει την καρδιά της. Αυτή η αίσθηση είναι αμοιβαία, και θα σημαδέψει τις ζωές τους με τρόπους που δεν μπορούν να φανταστούν.
Καθοριστική είναι η παρουσία της Ρίτας (Μπέσσυ Μάλφα), μιας γυναίκας σκληραγωγημένης από τη βία και τον κοινωνικό αποκλεισμό, που έχει μάθει να επιβιώνει με κάθε κόστος. Μετανάστρια της προηγούμενης γενιάς, με τραυματικές εμπειρίες για τις οποίες δύσκολα θα μιλήσει, πλέον παλεύει στην ζούγκλα της Νέας Υόρκης και καταφέρνει να επιβιώνει «the hard way». Απόδειξη, το νυχτερινό κλαμπ που φέρει το όνομά της, και πουλάει αλκοόλ εν μέσω ποτοαπαγόρευσης.
Όμως, όλα αυτά δεν έρχονται χωρίς επικίνδυνα ρίσκα και σκοτεινές συμφωνίες. Στη φωνή και στον χαρακτήρα της Ρίτας, η Τασούλα βλέπει να καθρεφτίζονται όσα θαυμάζει κι όσα φοβάται.
Ο Θόδωρος, ή αλλιώς Ted (Χρήστος Στέργιογλου), είναι ο ιδιοκτήτης ενός μικρού και ταπεινού ελληνικού καφενείου της Αστόριας. Ανήκει στην πιο παλιά γενιά μεταναστών της Αμερικής και έχει ζήσει το πιο σκληρό της πρόσωπο, μεγαλώνοντας εκεί την κόρη του Σοφία.
Το καφενείο, όπως είθισται την εποχή εκείνη, αποτελεί τον τόπο συνάντησης μιας μικρής κοινότητας Ελλήνων μεταναστών, που παλεύουν για να ριζώσουν στη νέα γη, και ταυτόχρονα να κρατήσουν ζωντανή την ανάμνηση της πατρίδας. Ο Θόδωρος ονειρεύεται μια ήρεμη ζωή χωρίς ανατροπές, κι όμως η ζωή έχει πάντα τον τρόπο να τον εκπλήσσει. Η συνάντησή του με την Τασούλα θα τον ταράξει, θα του ξυπνήσει την καλά θαμμένη του αγάπη για το τραγούδι και θα δώσει μια εντελώς φρέσκια πνοή στο καφενείο.
Ο Νώντας (Μιχάλης Αλικάκος) είναι ο άνδρας που αρραβωνιάζεται εξ αποστάσεως την Τασούλα, και τη φέρνει στη Νέα Υόρκη για να την παντρευτεί. Γλυκομίλητος και άνθρωπος του γλεντιού, ο ίδιος περηφανεύεται ότι βοηθάει όλους τους Έλληνες και τους βρίσκει δουλειά, ενώ οι επικριτές του θεωρούν ότι ξέρει μόνο να εκμεταλλεύεται, να σπέρνει τη διχόνοια, και να δουλεύει υπογείως για τη μαφία. Το μόνο σίγουρο είναι πως, όποιος περάσει χρόνο δίπλα του, έχει πολλά να μάθει για το πώς παίζεται το παιχνίδι στους επικίνδυνους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Η Σοφία (Αριάδνη Καβαλιέρου) είναι η κόρη του Θόδωρου. Συνομήλικη της Τασούλας, κερδίζει την εμπιστοσύνη της και γίνεται θεματοφύλακας των μυστικών της, χωρίς ίσως να υποπτεύεται ότι υπάρχουν κάποια μυστικά που δεν αντέχουν να ειπωθούν. Μεγαλωμένη μέσα στο έντονα πολιτικοποιημένο κλίμα της εποχής, η Σοφία σχεδόν δοκιμάζει τις αντοχές του συντηρητικού πατέρα της με διεκδικήσεις, που ακόμα κι αν έχουν πάντα ως αντικείμενο το σωστό και το δίκαιο, μπορούν ωστόσο να οδηγήσουν σε ολέθρια λάθη.
Η Μάγδα (Φωτεινή Παπαθεοδώρου) ταξιδεύει στο ίδιο καράβι με την Τασούλα, με ένα μωρό στην αγκαλιά και τον άνδρα της να την περιμένει στην Αμερική. Υπέρμαχος του «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε», η Μάγδα μάς συστήνεται ως η ωμή χαρά της ζωής, με μια βαθιά πίστη σε όλα όσα ενώνουν τους ανθρώπους και με τη λογική ότι ακόμα και στις πιο τραγικές συνθήκες πρέπει να προχωράμε προς το φως.
Η «ASTORIA» είναι μια ιστορία για τον έρωτα που επιμένει, για τους ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν, να νιώσουν και να ονειρευτούν ξανά σ’ έναν ξένο τόπο. Μια ιστορία που εξυμνεί τη δύναμη και το ψυχικό σθένος της γυναίκας. Και πάνω απ' όλα είναι μουσική! Μια ιστορία για το πώς η μουσική ενώνει, δημιουργεί κοινότητες και γίνεται κινητήριος δύναμη.
Η «ASTORIA» αντλεί τη μουσική της ταυτότητα από τα πιο εμβληματικά ρεμπέτικα της εποχής και από τους σπουδαιότερους μεταπολεμικούς απογόνους του είδους, όχι ως νοσταλγική αναπαραγωγή, αλλά ως ζωντανή σκηνική εμπειρία όπου το ελληνικό λαϊκό τραγούδι συναντά την αμερικανική μουσική ατμόσφαιρα της Νέας Υόρκης. Με ζωντανή ορχήστρα στη σκηνή υπό τη διεύθυνση του Νίκου Στρατηγού, η «ASTORIA» γίνεται μια εμπειρία που σε συμπαρασύρει στον παλμό μιας ολόκληρης εποχής.