Η Κρίστα Πάικ, η θανατοποινίτισσα του Τενεσί, μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε νοσοκομείο μετά την αποτυχημένη απόπειρα εκτέλεσής της με θανατηφόρα ένεση.
Η 50χρονη κρατούμενη έλαβε δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης στη φυλακή Riverbend Maximum Security Institution στο Νάσβιλ, όμως η διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε όπως προβλεπόταν. Σύμφωνα με τον ιατρικό εμπειρογνώμονα της υπεράσπισής της, υπάρχει το ενδεχόμενο να μην επιτεύχθηκε ποτέ επαρκής συγκέντρωση του φαρμάκου στο αίμα της ώστε να προκληθεί άπνοια και καρδιαγγειακή ανεπάρκεια.
«Έχει χάσει τις αισθήσεις της, αλλά έχει ακόμη σφυγμό»
Καθώς η απόπειρα εκτέλεσης βρισκόταν σε εξέλιξη, οι δικηγόροι της Πάικ κατέθεσαν επείγουσα αίτηση για να σταματήσει η διαδικασία και να της παρασχεθεί ιατρική φροντίδα.
Στην αίτηση ανέφεραν χαρακτηριστικά: «Η κυρία Πάικ έχει χάσει τις αισθήσεις της και εξακολουθεί να έχει καρδιακό παλμό και ακούγεται να ροχαλίζει».
Ένας από τους δικηγόρους της δήλωσε στο BBC ότι η Πάικ μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου πλέον «της παρέχονται μέτρα που σώζουν τη ζωή της», μετά τη χορήγηση των δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης.
Η απόπειρα εκτέλεσης πραγματοποιήθηκε περίπου στις 20:00 τοπική ώρα το βράδυ της Τετάρτης. Σύμφωνα με το Associated Press, μετά τη χορήγηση των δύο δόσεων, η κουρτίνα που χώριζε τον χώρο των μαρτύρων από τον θάλαμο εκτέλεσης έκλεισε δύο φορές.
Μάρτυρες από τα ΜΜΕ περιέγραψαν πώς οι κουρτίνες της αίθουσας εκτέλεσης άνοιξαν στις 7.26 μ.μ., όταν η Πάικ και ο πνευματικός της σύμβουλος τραγούδησαν ένα τραγούδι και η δολοφόνος προέβη στις τελευταίες της δηλώσεις.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ακούστηκε η Πάικ να λέει ότι ένιωθε σαν να επρόκειτο να σπάσει το χέρι της, ενώ κλωτσούσε επανειλημμένως με τα πόδια της.
Ο φόβος για εγκεφαλική βλάβη
Ο δρ Τζόελ Ζίβοτ, καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Emory και ιατρικός εμπειρογνώμονας που έχει προσληφθεί από την υπεράσπιση της Πάικ, εκτίμησε ότι πιθανότατα δεν επιτεύχθηκε επαρκές επίπεδο πεντοβαρβιτάλης στο αίμα της ώστε να προκληθούν η άπνοια και η καρδιαγγειακή ανεπάρκεια που αναμένονται κατά την εκτέλεση.
«Είναι πολύ πιθανό ότι, ως συνέπεια της καθυστέρησης στην έναρξη της ανάνηψης, θα υποστεί εγκεφαλική βλάβη», ανέφερε ο Ζίβοτ σε e-mail που έστειλε στο BBC.
Ο ομοσπονδιακός δικαστής Κλίφτον Λ. Κόρκερ εξέδωσε απόφαση κατά τη διάρκεια του περιστατικού, σημειώνοντας ότι «το ιατρικό προσωπικό έχει αρχίσει να παρέχει την ιατρική φροντίδα που ζητήθηκε στην αίτηση».
Οι δικηγόροι: «Το Τενεσί απέτυχε ξανά»
Η νομική ομάδα της Πάικ υποστήριξε ότι η αποτυχημένη διαδικασία επιβεβαίωσε τις ανησυχίες που είχε εκφράσει πριν από την εκτέλεση.
Σε δήλωσή της στην εφημερίδα Tennessean, ανέφερε: «Απόψε, η Πολιτεία του Τενεσί απέτυχε για ακόμη μία φορά να πραγματοποιήσει μια νόμιμη εκτέλεση».
«Δεν χαιρόμαστε που είχαμε δίκιο, όμως οι ανησυχίες που εξέφρασε η κυρία Πάικ αποδείχθηκαν αληθινές: δύσκολη πρόσβαση στις φλέβες, φλέβες που κατέρρευσαν, υποβαθμισμένη πεντοβαρβιτάλη, καμία διαθέσιμη επείγουσα ιατρική φροντίδα όταν τα πράγματα αναπόφευκτα πάνε στραβά, όλα αυτά στο πλαίσιο ενός πρωτοκόλλου που παραμένει καλυμμένο από μυστικότητα».
Από την πλευρά τους, οι αρμόδιες αρχές του Τενεσί υποστήριξαν ότι ακολούθησαν κανονικά όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες.
«Ακολουθήθηκε κάθε βήμα του νόμιμου, καθιερωμένου πρωτοκόλλου εκτέλεσης της Πολιτείας, το οποίο έχει εγκριθεί από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα», δήλωσε η εκπρόσωπος Ντορίντα Κάρτερ.
«Η χημική ουσία για τη θανατηφόρα ένεση που προβλέπεται στο πρωτόκολλο έχει αποδειχθεί σταθερά αποτελεσματική και το πρωτόκολλο δεν επιτρέπει πρόσθετες διαδικασίες πέρα από εκείνες που πραγματοποιήθηκαν απόψε. Η Κρίστα Πάικ μεταφέρθηκε σε ιατρική εγκατάσταση εκτός φυλακής», πρόσθεσε.
Η υπόθεση της δολοφονίας της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ
Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996 για τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ, την οποία είχε γνωρίσει σε πρόγραμμα επαγγελματικής εκπαίδευσης για προβληματικούς νέους.
Η Πάικ ήταν μόλις 18 ετών όταν, μαζί με τον τότε σύντροφό της, Τανταρίλ Σιπ, ξυλοκόπησαν, βασάνισαν και σκότωσαν τη Σλέμερ το 1995.
Η υπόθεση είχε προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον στο Νόξβιλ του Τενεσί. Η Σλέμερ βρέθηκε με ένα ανεστραμμένο πεντάγραμμο χαραγμένο στο στήθος της, σύμβολο που συνδέεται με σατανιστικές ομάδες. Η Πάικ έχει αρνηθεί ότι χάραξε η ίδια το σύμβολο.
Πριν από τη δολοφονία η Πάικ είχε κατηγορήσει τη Σλέμερ ότι την προσέβαλε και ότι προσπαθούσε να της «κλέψει» τον τότε σύντροφό της. Δύο άλλοι τρόφιμοι του προγράμματος κατέθεσαν αργότερα ότι η Πάικ καυχιόταν για τη δολοφονία τόσο πριν όσο και μετά και ότι τους είχε δείξει ένα κομμάτι από το κρανίο της Σλέμερ.
Οι τελευταίες νομικές μάχες
Η απόπειρα εκτέλεσης πραγματοποιήθηκε παρά τις πολλαπλές προσφυγές της υπεράσπισης. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ απέρριψε δύο διαφορετικές προσπάθειες να σταματήσει η θανατηφόρα ένεση.
Αργά το βράδυ της Τετάρτης το Ανώτατο Δικαστήριο ανέτρεψε προσωρινή αναστολή που είχε χορηγήσει νωρίτερα δικαστήριο χαμηλότερου βαθμού, το οποίο είχε ζητήσει περισσότερο χρόνο για να εξετάσει τα επιχειρήματα της υπεράσπισης.
Νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε, επίσης, απορρίψει έφεση των δικηγόρων της Πάικ. Η υπεράσπιση υποστήριζε ότι οι ένορκοι που την καταδίκασαν σε θάνατο το 1996 δεν είχαν τη δυνατότητα να εξετάσουν επαρκώς στοιχεία για το ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης που είχε υποστεί ως παιδί.
Η υπεράσπιση ανέφερε ότι για χρόνια η Πολιτεία υποστήριζε στα δικαστήρια πως η Πάικ έλεγε ψέματα για τη σεξουαλική κακοποίηση. Σε πρόσφατη ακροαματική διαδικασία, ωστόσο, η Πολιτεία δήλωσε ότι δεν αμφισβητεί πως είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση και βιασμό.
«Ήμουν ένα ψυχικά άρρωστο παιδί 18 ετών»
Ο κυβερνήτης του Τενεσί απέρριψε αυτή την εβδομάδα το αίτημα χάρης της Πάικ.
Στην αίτησή της, η ίδια υποστήριξε ότι σκόπευε να χτυπήσει τη Σλέμερ, όχι να τη σκοτώσει, αλλά ότι δεν κατάφερε να «πατήσει τα φρένα».
«Ήμουν ένα ψυχικά άρρωστο παιδί 18 ετών», ανέφερε. «Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να συνειδητοποιήσω το μέγεθος αυτού που είχα κάνει. Και ακόμη περισσότερα για να αποδεχθώ πόσες ζωές επηρέασα. Αφαίρεσα τη ζωή του παιδιού, της αδελφής, της φίλης κάποιου. Με αρρωσταίνει σήμερα η σκέψη ότι ήμουν ικανή να διαπράξω ένα τέτοιο έγκλημα».
Η μητέρα της Κόλιν περίμενε 30 χρόνια
Η μητέρα της Σλέμερ, Μέι Μαρτίνεζ, είχε δηλώσει ότι επιθυμούσε να πραγματοποιηθεί η εκτέλεση της Πάικ. «Κάθε φορά που το σκέφτομαι, σκέφτομαι την Κόλιν να αισθάνεται εκείνον τον πόνο και να προσπαθεί να σηκωθεί και να τρέξει», είπε στο Associated Press.
Η ίδια δήλωσε ότι δεν περνά ημέρα ούτε λεπτό χωρίς να σκέφτεται την κόρη της, προσθέτοντας ότι οι γιορτές είναι οι χειρότερες. Μια ομάδα συγκέντρωσε χρήματα ώστε εκείνη και ο σύζυγός της να ταξιδέψουν από τη Φλόριντα στο Τενεσί για να παρακολουθήσουν την εκτέλεση.
Η απόπειρα εκτέλεσης της Πάικ αποτελεί, επίσης, σπάνια περίπτωση στην ιστορία της αμερικανικής θανατικής ποινής. Από το 1976, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο επανέφερε τη θανατική ποινή, έχουν εκτελεστεί στις ΗΠΑ μόλις 18 γυναίκες, έναντι 1.663 ανδρών, δηλαδή οι γυναίκες αντιστοιχούν περίπου στο 1% του συνόλου των εκτελέσεων.