Το 1996, σε ηλικία 20 ετών, η Κρίστα Πάικ έγινε η νεότερη θανατοποινίτισσα στις ΗΠΑ. Αύριο, Τετάρτη, θα γίνει η πρώτη γυναίκα που εκτελείται στο Τενεσί από το 1819.
Η Κρίστα Πάικ, σήμερα 50 ετών, καταδικάστηκε το 1995 για τον βασανισμό και την δολοφονία της 19χρονης τότε συμφοιτήτριά της Κολίν Σλέμερ, επειδή πίστευε ότι προσπαθούσε να «κλέψει» τον φίλο της, Τάνταριλ Σιπ
Έκτοτε παραμένει στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, περιμένοντας την εκτέλεσή της εδώ και σχεδόν 30 χρόνια.
Εάν δεν υπάρξει χάρη της τελευταίας στιγμής η Πάικ θα γίνει η πρώτη γυναίκα που θα εκτελεστεί στην πολιτεία των ΗΠΑ εδώ και πάνω από 200 χρόνια.
Εκκληση για ακύρωση της εκτέλεσης από τον ΟΗΕ
Οι ειδικοί του ΟΗΕ εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση καλώντας τις αρχές των ΗΠΑ και του Τενεσί να σταματήσουν αμέσως την εκτέλεση της Κρίστα Πάικ και να μετατρέψουν την ποινή της σε ισόβια κάθειρξη.
Στην παρέμβασή τους, οι ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες των Ηνωμένων Εθνών υπογράμμισαν τα εξής σημεία:
• Σωματική και Ψυχολογική Οδύνη: Τόνισαν ότι η επικείμενη εκτέλεση αποτελεί το αποκορύφωμα μιας ζωής γεμάτης σοβαρή κακοποίηση στην παιδική της ηλικία, η οποία συνδυάστηκε με σχεδόν τρεις δεκαετίες σε καθεστώς απομόνωσης στην πτέρυγα θανατοποινιτών.
• Παράλειψη Ελαφρυντικών Στοιχείων: Εξέφρασαν έντονη ανησυχία για το γεγονός ότι κατά τη δίκη της δεν παρουσιάστηκαν κρίσιμα ελαφρυντικά στοιχεία που αφορούσαν το ιστορικό σοβαρής σεξουαλικής και έμφυλης βίας που υπέστη ως παιδί, καθώς και τις νευρολογικές βλάβες και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει.
Ζήτησε ομάδα εκτέλεσης μόνο από γυναίκες
Η εκτέλεση της Πάικ έχει προγραμματιστεί για αύριο Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, στις 10 το πρωί τοπική ώρα, στις φυλακές υψίστης ασφαλείας Ρίβερμπεντ στο Νάσβιλ.
Η κρατούμενη διανύει τις τελευταίες ώρες της στη φυλακή, έχοντας μάλιστα καταθέσει ένα ασυνήθιστο αίτημα: να παρευρίσκονται αποκλειστικά γυναίκες φρουροί και μάρτυρες μέσα στον θάλαμο της εκτέλεσης.
Οι δικηγόροι της κατέθεσαν το ασυνήθιστο αίτημα η ομάδα την εκτέλεση της ποινής της να αποτελείται αποκλειστικά από γυναίκες, επικαλούμενοι την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη η Πάικ κατά την παιδική της ηλικία. Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι η παρουσία ανδρών κατά τη διαδικασία θα μπορούσε να επαναφέρει τραυματικές εμπειρίες από το παρελθόν της.
Θέλει να πεθάνει δι 'απαγχονισμού
Οι θανατοποινίτες στο Τενεσί συνήθως θανατώνονται με θανατηφόρα ένεση. Ωστόσο, η ηλεκτρική καρέκλα επιτρέπεται επίσης από την πολιτεία για εγκλήματα που διαπράχθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999.
Ο προγραμματισμένος τρόπος εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ είναι η θανατηφόρος ένεση αλλά η ίδια ζήτησε να απαγχονιστεί.
Οι δικηγόροι της προσπάθησαν δικαστικά να προσβάλουν το συγκεκριμένο πρωτόκολλο, υποστηρίζοντας ότι λόγω των ιατρικών της παθήσεων (θρομβοπενία/θρομβοκυττάρωση και πολύ στενές φλέβες), η υπεράσπιση ότι η διαδικασία της ένεσης κινδυνεύει να της προκαλέσει ακραίο σωματικό πόνο.
Επίσης οι συνήγοροί της ανέφεραν ότι το δέσιμό της στο ειδικό κρεβάτι της εκτέλεσης, σε συνδυασμό με το βαρύ ιστορικό σεξουαλικής κακοποίησης που υπέστη στην παιδική της ηλικία, θα της προκαλέσει έντονο ψυχικό βασανιστήριο, κάνοντάς την να νιώσει «σαν να πέφτει θύμα βιασμού μέχρι θανάτου».
Για τον λόγο αυτό, πρότειναν ως εναλλακτική ακόμα και τον απαγχονισμό, ώστε να αποφευχθεί η καθήλωσή της στο κρεβάτι, ωστόσο οι νομικές αυτές ενστάσεις απορρίφθηκαν από το δικαστήριο.
Το φριχτό έγκλημα με την βαριοπούλα λόγω ζήλιας
Η 18χρονη τότε Κρίστα Πάικ ζήλευε τη συμμαθήτριά της, τη 19χρονη Κολίν Σλέμερ, και πίστευε ότι προσπαθούσε να «κλέψει» τον φίλο της, Τάνταριλ Σιπ.
Έτσι, μαζί με μία ακόμα φίλη της, τη 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον, η Πάικ σχεδίασε να παρασύρει τη Σλέμερ σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο κοντά στην Πανεπιστημιούπολη του Τενεσί, προκειμένου να την «τρομάξει», όπως ισχυρίστηκε η ίδια στο δικαστήριο.
Στις 12 Ιανουαρίου 1995, η Πάικ, το αγόρι της και η φίλη της πήραν τη Σλέμερ για μια βόλτα στο δάσος, λέγοντάς της ότι θέλουν να τα βρουν και να γίνουν φίλοι, καπνίζοντας όλοι μαζί λίγη μαριχουάνα.
Μόλις έφτασαν στο απομονωμένο μέρος, η άτυχη Σλέμερ δέχτηκε άγρια επίθεση από την Πάικ και τον 27χρονο Σιπ, ενώ η Πίτερσον παρακολουθούσε.
Για τα επόμενα τριάντα λεπτά, το ζευγάρι χτυπούσε ανελέητα και βασάνιζε το κορίτσι, ακρωτηριάζοντας την Σλέμερ και σκαλίζοντας με αιχμηρό αντικείμενο ένα πεντάγραμμο στο στήθος.
Τελικά, η Πάικ έσπασε το κρανίο της Σλέμερ με μία βαριοπούλα, σκοτώνοντάς την. Μάλιστα, κράτησε ένα κομμάτι του κρανίου για να το δείξει αργότερα ως τρόπαιο στους συμμαθητές της.
Λίγο μετά τη σύλληψή της, η Πάικ ομολόγησε ότι ήταν παρούσα στα βασανιστήρια της Σλέμερ, αλλά επέμεινε ότι απλώς προσπαθούσαν να την τρομάξουν και ότι η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο.
Οι ποινές για τους υπόλοιπους
Οι τρεις δράστες συνελήφθησαν μέσα σε 36 ώρες και οι αστυνομικοί βρήκαν το κομμάτι του κρανίου στην τσέπη του σακακιού της Πάικ.
Οι Πάικ, Σιπ και Πίτερσον κατηγορήθηκαν όλοι για φόνο πρώτου βαθμού και συνωμοσία για διάπραξη φόνου πρώτου βαθμού.
Ο Σιπ, ο οποίος είχε κλείσει τα 17 δύο μήνες πριν από τη δολοφονία, δικάστηκε ως ενήλικας και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, με δικαίωμα αποφυλάκισης υπό όρους. Ωστόσο, ο δικαστής επέβαλε μια συνεχόμενη ποινή 25 ετών για την καταδίκη του για συνωμοσία, διασφαλίζοντας ότι δεν θα αποκτούσε δικαίωμα αποφυλάκισης μέχρι να γίνει 50 ετών.
Ο Σιπ έκανε αίτηση αποφυλάκισης υπό όρους τον Οκτώβριο του 2025, η οποία όμως δεν έγινε δεκτή.
Η Πίτερσον, η οποία συμφώνησε να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας, τιμωρήθηκε με αναστολή, αφού δήλωσε ένοχος για συνέργεια εκ των υστέρων.
Η τελευταία της συνέντευξη μέσα από την πτέρυγα των μελλοθάνατων
Με αφορμή την επερχόμενη εκτέλεση της Πάικ, το "Dead Woman Walking: Pike vs. Tennessee" ένα νέο true-crime ντοκιμαντέρ το οποίο εστιάζει στην πολύκροτη υπόθεση ξεκίνησε να προβάλλεται στις ΗΠΑ από διάφορα δίκτυα.
Το ντοκιμαντέρ περιλαμβάνει μια αποκλειστική συνέντευξη της Πάικ μέσα από τη φυλακή, στην οποία μιλάει για πρώτη φορά μετά από χρόνια, λίγες ημέρες πριν από την ημερομηνία της εκτέλεσής της,
«Νιώθω εξαιρετικά μετανιωμένη για αυτό που έκανα» εξομολογείται στους δημοσιογράφους η μελλοθάνατη.
Επίσης, η Πάικ περιγράφει τον τρομερό ψυχολογικό αντίκτυπο του να γνωρίζει κανείς την ακριβή ημερομηνία του θανάτου του, παρομοιάζοντας το μυαλό της με «μια ρουλέτα όπου ο εγκέφαλος είναι η μπάλα που αναπηδά».
Η ίδια αναφέρει επίσης ότι τα νεύρα της είναι διαλυμένα και ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί, νιώθοντας ότι ο εγκέφαλός της «τρώει τον εαυτό του».