Η Art Déco πρώην οικογενειακή κατοικία ενός βιομηχάνου στην καρδιά του Κολωνακίου, ανακαινίστηκε με σεβασμό για να έρθει στο σήμερα, χωρίς να αλλοιωθεί ο σικάτος χαρακτήρας της.
Το συγκεκριμένο διαμέρισμα, έκτασης 210 τετραγωνικών μέτρων, σε Art Déco πολυκατοικία της οδού Σούτσου, στο Κολωνάκι, στέγαζε για δεκαετίες την οικογένεια ενός επιχειρηματία που συνδέεται με ένα από τα πρώτα βαριά βιομηχανικά εργοστάσια μεταλλουργικών μηχανημάτων στον Πειραιά, το οποίο δραστηριοποιούνταν από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Την πολυκατοικία με τη χαρακτηριστική μεσοπολεμική αισθητική είχε σχεδιάσει ο σπουδαίος αρχιτέκτονας Ιωάννης Α. Αντωνιάδης (1890-1977), δημιουργός, μεταξύ άλλων, του Σανατορίου της Πάρνηθας, του Νοσοκομείου Παίδων «Παναγιώτη και Αγλαΐας Κυριακού», του Σανατορίου Ηρακλείου, του Μεγάρου της Αρχαιολογικής Εταιρείας, του κτιρίου του Βρετανικού Συμβουλίου, της επέκτασης της Αγγλικής Πρεσβείας, των Οίκων Αδελφών Νοσοκόμων του Σωτηρία, του Ευαγγελισμού, της Σχολής Μαιών του μαιευτηρίου «Έλενας Βενιζέλου», και πολλών ακόμα κτιρίων κάθε τύπου, ναών, θεάτρων, δ0000ημαρχείων, βιβλιοθηκών, σχολείων και κατοικιών.
Την ανακαίνιση του διαμερίσματος ανέλαβε η αρχιτέκτονας εσωτερικών χώρων Άννα Ανδρέου για λογαριασμό της εταιρείας Resi. Έχοντας ως στόχο τη μεταπώληση, «η ανακαίνιση», όπως εξηγούν οι συντελεστές, «υιοθέτησε μια ακριβή και σκόπιμη προσέγγιση, αναδιαμορφώνοντας την αρχική διάταξη για να καλύψει τις σύγχρονες οικογενειακές ανάγκες, διατηρώντας παράλληλα την αρχιτεκτονική ταυτότητα του διαμερίσματος».
«Ο σχεδιασμός βασίζεται σε τρεις παράλληλες αναφορές: την προέλευση του κτιρίου από την εποχή της Αρτ Ντεκό, που εκφράζεται μέσω της γεωμετρίας, των αναλογιών και της άρθρωσης της επιφάνειας· την αρχιτεκτονική γλώσσα του Ιωάννη Αντωνιάδη, του αρχιτέκτονα του αρχικού κτιρίου, του οποίου το έργο διαμόρφωσε την προσέγγιση του έργου στη χωρική σύνθεση και λεπτομέρεια· και τη μακρά οικογενειακή ιστορία των προηγούμενων ιδιοκτητών (σ.σ.: της οικογένειας του βιομηχάνου). Αυτές οι αναφορές διαμόρφωσαν τη γλώσσα των υλικών και τις χωρικές αποφάσεις του έργου, διαμορφώνοντας τη χρήση μαρμάρινων δαπέδων με σχέδια, ψηφιδωτών μικρής κλίμακας, επιφανειών καθρέφτη, γυάλινων τούβλων, χρωματιστών οροφών και στοιχείων από ανοξείδωτο χάλυβα. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη διατήρηση και αποκατάσταση των υπαρχόντων υλικών, συμπεριλαμβανομένων των αρχικών δαπέδων από φυσική δρυ, του δαπέδου από μωσαϊκό των μπαλκονιών και του κόκκινου μαρμάρινου τζακιού, επιτρέποντας στην ανακαίνιση να βασιστεί στον χαρακτήρα των υλικών του διαμερίσματος αντί να τον αντικαταστήσει. Η χρωματική παλέτα παραμένει συγκρατημένη αλλά εκφραστική, κινούμενη μέσα από απαλές αποχρώσεις, από γαλάζιο έως πράσινο της θάλασσας και από κίτρινο καραμέλας έως ροζ-μπεζ, που επιλέχθηκαν για να συμπληρώσουν τα φυσικά υλικά του διαμερίσματος, είτε ανακαινισμένα είτε πρόσφατα εισαχθέντα», λένε οι ίδιοι.
Η κουζίνα, τα μπάνια και οι ντουλάπες ανασχεδιάστηκαν πλήρως, ενώ ο κλιματισμός ενσωματώθηκε σε προσεκτικά σχεδιασμένες ψευδοροφές «για να ενισχύσει την άνεση χωρίς να διακυβευτεί η αρχιτεκτονική σαφήνεια του διαμερίσματος», όπως εξηγούν οι συντελεστές του έργου.
Στον νέο σχεδιασμό προστέθηκε ένα ακόμα μπάνιο, στα δύο υπάρχοντα. Το μπάνιο που αποτελούσε το κύριο του διαμερίσματος, ανήκει πλέον στη σουίτα που φιλοξενεί τοι κυρίως υπνοδωμάτιο, ενώ ο χώρος του παλιού WC μεγάλωσε, φιλοξενώντας τώρα το κύριο κοινόχρηστο μπάνιο των υπνοδωματίων.
Στη ζώνη των κοινόχρηστων χώρων έγιναν επίσης αλλαγές: «Κατά την είσοδο, μια ακολουθία τριών πρώην ξεχωριστών χώρων υποδοχής ενοποιήθηκε με την αφαίρεση των ενδιάμεσων χωρισμάτων, σχηματίζοντας έναν ενιαίο, επιμήκη χώρο διαβίωσης. Το φως της ημέρας εισέρχεται απευθείας από την μπροστινή πρόσοψη του κτιρίου, καθιστώντας την την πιο φωτεινή ζώνη του διαμερίσματος. Το αρχικό κόκκινο μαρμάρινο τζάκι, που βρίσκεται προς το πίσω μέρος του κεντρικού χώρου, ανακαινίστηκε προσεκτικά και παραμένει ένα από τα κεντρικά σημεία του δωματίου. Πολλαπλά πάνελ καθρέφτη πλαισιωμένα σε γυαλιστερό μαύρο επεκτείνουν την παρουσία του, ευθυγραμμιζόμενα με τα έντονα σοβατεπί και τα πλαισιωμένα πρωτεύοντα ανοίγματα για να δημιουργήσουν ένα σαφές αρχιτεκτονικό δεδομένο».
Στον ίδιο χώρο μια μεγάλη εντοιχισμένη βιβλιοθήκη από μασίφ καρυδιά, διατηρήθηκε και αποκαταστάθηκε, προσθέτοντας ζεστασιά και χάρη στο χώρο.
«Η κουζίνα καταλαμβάνει ένα ακανόνιστο, σε σχήμα Ζ αποτύπωμα ως ξεχωριστός χώρος που εφάπτεται του καθιστικού. Αυτή η διάταξη επιλύθηκε με την εισαγωγή ενός μεγάλου, κεντρικού πάγκου από ανοξείδωτο χάλυβα, που χρησιμεύει τόσο ως η κύρια επιφάνεια εργασίας όσο και ως χωρική συσκευή που οργανώνει την κυκλοφορία και τη χρήση. Τα άνω ντουλάπια παραλείφθηκαν σκόπιμα για να διατηρηθεί το ύψος και η οπτική ανοιχτότητα του δωματίου. Ο άφθονος αποθηκευτικός χώρος ενοποιείται σε ντουλάπια πλήρους ύψους, ενσωματώνοντας τόσο το ντουλάπι όσο και τη γενική αποθήκευση μέσα σε μια εσοχή που σχηματίζεται από την υπάρχουσα αρχιτεκτονική γεωμετρία».
Προς το πίσω μέρος του καθιστικού, διατηρήθηκε ένα επιπλέον δωμάτιο ως ευέλικτος χώρος που μπορεί να υποστηρίξει μεταβαλλόμενες ανάγκες, από ένα ήσυχο γραφείο σε ένα δωμάτιο επισκεπτών όταν απαιτείται.
«Δίπλα σε αυτό, ένα ξεχωριστό αναβαθμισμένο WC με ζώνη ημέρας φιλοξενεί επίσης ένα ντους, ειδικά για να υποστηρίξει την περιστασιακή χρήση του δωματίου ως υπνοδωμάτιο επισκεπτών, προσθέτοντας καθημερινή άνεση στο σαλόνι χωρίς να μεταβάλλει τη χωρική ιεραρχία του διαμερίσματος. Τοποθετημένο πάνω σε ένα απαλό ροζ μωσαϊκό δάπεδο, το WC διακόπτεται από τον νιπτήρα από ανοξείδωτο ατσάλι Morgans, σχεδιασμένο από την Andrée Putman το 1985», επισημαίνουν οι συντελεστές.
Μια πόρτα στο πίσω μέρος του διαμερίσματος χωρίζει τη ζώνη ημέρας από τον διάδρομο της νυχτερινής ζώνης με τα υπνοδωμάτια.
«Ένα υφαντό δάπεδο με μοκέτα από φυσικές ίνες συνδυάζεται με τοίχους μεσαίου τόνου σε γκρι αποχρώσεις και μια πιο σκούρα οροφή για να σχηματίσει ένα πιο ήσυχο, πιο οικείο πέρασμα, που συμπληρώνεται από χρωμιωμένα φωτιστικά τοίχου που αντανακλούν τα γύρω χρώματα. Η χρωματική παλέτα του διαδρόμου διαμορφώθηκε από την απουσία φυσικού φωτός. Επιλέχθηκαν πιο σκούροι τόνοι για να δέχονται απαλά το τεχνητό φως, επιτρέποντάς του να κατανέμεται ομοιόμορφα στις επιφάνειες και να δημιουργεί μια περιορισμένη, περιβάλλουσα ατμόσφαιρα».
Τέλος, η κύρια σουίτα που βρίσκεται στο τέλος του διαδρόμου, διαθέτει γκαρνταρόμπα και ιδιωτικό μπάνιο.
Υπάρχουν δύο ακόμα δωμάτια στην ίδια ζώνη: Ένα ακόμα δεύτερο μεγάλο υπνοδωμάτιο που αναδιαμορφώθηκε διακριτικά, με μια εντοιχισμένη βιβλιοθήκη να εισάγεται στη θέση της πρώην εισόδου του, δίπλα στην ανακαινισμένη εντοιχισμένη ντουλάπα, και ένα τρίτο, μικρότερο δωμάτιο απέναντι από τον διάδρομο που παραμένει σκόπιμα ευέλικτο και μπορεί να φιλοξενήσει μια γκαρνταρόμπα, ένα home-office, ένα μικρό γυμναστήριο ή ένα παιδικό υπνοδωμάτιο.
Info: resicompany.com
Ιδιοκτήτης & Κατασκευαστής Ακινήτου: Resi Company
Εσωτερική Αρχιτεκτονική & Σχεδιασμός: Άννα Ανδρέου
Κατασκευή: Χάρης Κοκοσαλάκης
- ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
- Από μαγαζί, design micro-κατοικία -Η εντυπωσιακή μεταμόρφωση ενός ισόγειου χώρου στη Θεσσαλονίκη σε σπίτι
- Το διώροφο διαμέρισμα του αρχιτέκτονα Τσέργα και της interior designer Μαργαρίτογλου στου Παπάγου -Απλά υπέρκομψο
- Η αίγλη της παλιάς Αθήνας σε ένα ανακαινισμένο ρετιρέ του 1960 με θέα Ακρόπολη -Η επιτομή της κομψότητας