Δεν έκρυψε τη συγκίνησή του ο Τάσος Ιορδανίδης για τον Στέφανο Ληναίο που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών την περασμένη Τετάρτη 22 Απριλίου.
Ο ηθοποιός εμφανίστηκε δακρυσμένος, μεταφέροντας παράλληλα τα λόγια του εγγονού του αείμνηστου θεατράνθρωπου, για το πόσο θα του λείψει ο παππούς του.
Στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;» προβλήθηκε ένα αφιέρωμα για τη ζωή του Στέφανου Ληναίου και αμέσως μετά πήρε τον λόγο ο Τάσος Ιορδανίδης ο οποίος ανέφερε: «Δεν θέλω να επαναλάβω τώρα αυτό που έγραψα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν τι έχει κάνει ο Στέφανος Ληναίος και η κυρία Έλλη Φωτίου για μένα και για την οικογένειά μου. Εγώ αυτό που θέλω να πω είναι ότι έλεγε πάντα σαν συμβουλή -και νομίζω το κράτησε και ο ίδιος σε όλη την πορεία αυτή- ότι “έναν σκοπό έχει ο άνθρωπος στη ζωή του, είτε μέσω της τέχνης του είτε μέσω του επαγγέλματός του, να είναι ωφέλιμος”. Ήταν ωφέλιμος, μέχρι την τελευταία στιγμή».
Τάσος Ιορδανίδης: «Δεν ζήτησε ποτέ να επιχορηγηθεί»
Στη συνέχεια ο ηθοποιός μίλησε για το θέατρο που είχε δημιουργήσει ο Στέφανος Ληναίος με τη σύζυγό του Έλλη Φωτίου: «Ένα άλλο το οποίο θα ήθελα να πω, είναι ότι το Θέατρο Άλφα, όσο δραστηριοποιήθηκε ο Στέφανος Ληναίος και η κυρία Έλλη Φωτίου -κι ήταν από άποψη και θέση και στάση αυτό- δεν ζήτησε ποτέ να επιχορηγηθεί. Ποτέ. Όποια δράση γινόταν, γινόταν καθαρά ιδιωτικά, καθαρά από τα έσοδα – έξοδά τους αυτοί οι άνθρωποι. Με έναν τρόπο, με μια επιλογή ρεπερτορίου αξιοζήλευτη. Από το Θέατρο Άλφα νομίζω ότι έχει περάσει αν όχι όλοι οι Αθηναίοι... σχεδόν όλος ο κόσμος. Και έχει δει το ρεπερτόριο αυτό που υπηρέτησε αυτό το ζευγάρι, πάντα με άξονα τον ανθρωπισμό», δήλωσε.
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια θέλησε να αναφέρει κάποιες στιγμές που τον συγκίνησαν ιδιαίτερα αναφορικά με τον Στέφανο Ληναίο και σε εκείνο το σημείο βούρκωσε: «Είμαι ανάξιος για να δώσω παράσημο, αλλά το λέω έτσι για να καταλάβετε. Τις προάλλες που ήμασταν εκεί για να τον αποχαιρετίσουμε... Δύο περιστατικά θα πω. Το ένα είναι με τον εγγονό του, ο οποίος είναι ένα παιδί το οποίο διαπρέπει. Ο Στεφανάκος. Και ο οποίος δεν το λέει απλώς συναισθηματικά “πόσο πολύ θα μου λείψει ο παππούς”. Σκέψου, έναν άνθρωπο ο οποίος έφυγε στα 98 πόσο θα λείψει σε ένα νέο παιδί και όσον αφορά την ανταλλαγή απόψεων, συναισθημάτων, προβληματισμών, για οτιδήποτε».
«Έπαιρνε ενέργεια απ’ αυτή την αίθουσα»
Καταλήγοντας ο Τάσος Ιορδανίδης περιέγραψε με φορτισμένα λόγια: «Και το τελευταίο που θέλω να σας πω, παιδιά, το οποίο είναι το πιο συγκινητικό, απ’ τα πιο συγκινητικά που έχω ζήσει, πέρα από την επίσκεψή του στο θέατρο... Κάποιες στιγμές πήγαινε κι έπινε το καφεδάκι του στο θέατρο. Έχουμε κάμερες στο θέατρο. Και τυχαία είμαι σε ένα γύρισμα. Έτσι όπως είμαι, κοιτάω τις κάμερες στο θέατρο και τον ακούω να μπαίνει στην αίθουσα, μόνος του και να λέει "Δώσε μου λίγο ακόμα. Δώσε μου λίγο ακόμα” και έπαιρνε ενέργεια απ’ αυτή την αίθουσα. Κι άλλο ένα, τελευταίο και κλείνω. Αποφάσισε κάποια στιγμή να σταματήσει να ανεβαίνει στη σκηνή. Από τότε, τον παρακαλούσανε να βγει γενικότερα, να τοποθετηθεί, να δηλώσει κάτι, όχι μόνο για να παίξει. Δε βγήκε ποτέ. Και έλεγε “Θέλω οι άνθρωποι έτσι να με θυμούνται πιο ακμαίο". Το μυαλό του ήταν ξυράφι», είπε.