Για τη μακρά διαδρομή του στο θέατρο, τη σημασία των ευκαιριών, τη σύγκριση των γενεών, αλλά και την ταινία «Καποδίστριας» μίλησε ο Τάσος Χαλκιάς.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στον ρόλο του άγνωστου για τα νέα παιδιά προσώπου εκείνης της εποχής, του Νικόλαου Σπηλιάδη, και για το πώς τον προσέγγισε ο Γιάννης Σμαραγδής.
«Αυτή η ταινία θέλει να σου δώσει την ευκαιρία να “γνωριστείς” με τον Ιωάννη Καποδίστρια. Ποιος τα γνωρίζει αυτά τα πράγματα, δεν τα γνωρίζει κανείς. Αυτός ήταν ένας Έλληνας από την Κέρκυρα, ο οποίος κατέκτησε την Ευρώπη με το διπλωματικό του ταλέντο. Έγινε υπουργός Εξωτερικών της αυτοκρατορικής Ρωσίας. Δεν είναι ένα τυχαίο παιδάκι που βρέθηκε στην πολιτική δεν ξέρω από πού... Ο ρόλος που κάνω εγώ, ο Νικόλαος Σπηλιάδης, είναι μια ιστορική μορφή της εποχής εκείνης ιδιαίτερα σημαντική, η οποία όμως δεν ήταν στον αγώνα», ανέφερε στην κάμερα της εκπομπής «Νωρίς νωρίς».
Τάσος Χαλκιάς: «Δεν σου φτάνει η ζωή για να τα μάθεις όλα»
Στη συνέχεια αποκάλυψε τον διάλογο που είχε με τον Γιάννη Σμαραγδή: «Όταν κάναμε μια κουβέντα με τον Γιάννη Σμαραγδή, μου είπε “είναι ενοχλητικό αυτό για σένα”, του λέω καθόλου. Ίσα ίσα, μου δίνεις την ευκαιρία, ένα ιστορικό πρόσωπο που δεν το ξέρουν οι νέοι, να δώσω και τη δική μου προσπάθεια και να το μάθουν».
Για το αν μετά τη μακρά πορεία του στο θέατρο (54 χρόνια) και την τηλεόραση πιστεύει πως τα έχει μάθει πλέον όλα, απάντησε: «Στον χώρο της τέχνης, αλλά και της επιστήμης, των γραμμάτων και της οποιαδήποτε δουλειάς, κανείς δεν μπορεί να καυχηθεί, όσο καλός επαγγελματίας κι είναι, ότι τα έχει μάθει όλα. Το ''όλα'' είναι μια πολύ μεγάλη λέξη. Δεν σου φτάνει η ζωή για να τα μάθεις όλα. Το θέατρο έχει ένα μεγάλο εύρος παγκόσμιας κλάσης και ενδιαφέροντος, που δεν είναι δυνατόν να τα μάθεις όλα. Δεν έχω κορεστεί, έχω πάρα πολλά να μάθω ακόμα, δεν θα τα μάθω όλα σε καμία περίπτωση και σε καμία περίπτωση δεν έχω κουραστεί. Είμαι από τους ευτυχισμένους εκείνους ανθρώπους που έχουν κάνει επάγγελμα το χόμπι τους».
Δείτε το βίντεο
Μεταξύ άλλων, ο Τάσος Χαλκιάς μίλησε και για τους δασκάλους που είχε στο θέατρο: «Όλα τα βιώματα των δασκάλων μου τα έχω ζήσει στο θέατρο. Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό, μου δόθηκε και η ευκαιρία, την άδραξα κι εγώ όπως της έπρεπε. Γιατί δεν είναι εύκολο να έχεις ευκαιρίες μπροστά σου κάθε τόσο. Αν σου φύγει κάποια, είναι δύσκολο να την ξαναβρείς, τουλάχιστον την ίδια. Κάτι άλλο μπορεί να βρεις. Όλα τα βιώματα λοιπόν από τους δασκάλους μου, για μένα γίναν πραγματικότητα. Τα ένιωσα στο θέατρο, τα είδα… Και τη σκάλα αυτήν την ακολουθώ και την ανεβαίνω. Δεν με πειράζει καθόλου που δεν υπάρχει πλατύσκαλο για να ανασάνεις, αλλά περιμένει το επόμενο σκαλοπάτι να το πατήσεις. Δεν τελειώνει πουθενά… Είναι κάτι σαν τη φασολιά του Γιαννάκη», είπε ο Τάσος Χαλκιάς.
Και πρόσθεσε στη συνέχεια: «Εμείς δεν ήμασταν τόσο μορφωμένοι. Παρά μόνο κάποιοι από μας που θέλησαν να πάνε λίγο παραπέρα τη γνώση τους ή την ύπαρξή τους μέσα στο χώρο. Μπόρεσαν, ας πούμε, και σπούδασαν από μόνοι τους, γιατί, δόξα τω Θεώ, βιβλία υπάρχουν, βιβλιοθήκες υπάρχουν… και μπορεί κανείς, αν θέλει να πλουτίσει τις γνώσεις του πάνω σ’ αυτό».