Το να γλείφει ένας σκύλος τον άνθρωπό του είναι από τις πιο συνηθισμένες συμπεριφορές των κατοικιδίων. Για πολλούς ιδιοκτήτες αποτελεί ένδειξη αγάπης και αφοσίωσης, όμως οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πίσω από αυτή τη συνήθεια κρύβονται πολλοί διαφορετικοί λόγοι και όχι μόνον η τρυφερότητα.
- Το γλείψιμο είναι μια συμπεριφορά που οι σκύλοι μαθαίνουν ως κουτάβια για να επικοινωνούν. Στην ενήλικη ζωή τους, το διατηρούν ως τρόπο κοινωνικής αλληλεπίδρασης, εκφράζοντας την εμπιστοσύνη που έχουν αναπτύξει με τον άνθρωπο ως μέλος της «αγέλης» τους.
- Η συγκεκριμένη συνήθεια αποτελεί συχνά ένδειξη στοργής και χρησιμοποιείται για την ενίσχυση του δεσμού με τον ιδιοκτήτη. Εμφανίζεται κυρίως σε στιγμές χαλάρωσης και ασφάλειας, συνοδευόμενη από ήρεμη γλώσσα σώματος, όπως το απαλό κούνημα της ουράς.
- Οι σκύλοι δεν γλείφουν μόνο από αγάπη, αλλά και για να δείξουν υποταγή, να ζητήσουν προσοχή ή να εξερευνήσουν. Το ανθρώπινο δέρμα, λόγω του ιδρώτα και άλλων οσμών, τους κινεί την περιέργεια και το εξερευνούν με τη γλώσσα τους.
- Το υπερβολικό και επίμονο γλείψιμο μπορεί να αποτελεί ένδειξη άγχους, βαρεμάρας ή ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς. Όταν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, όπως αλλαγές στην όρεξη ή ανησυχία, απαιτείται αξιολόγηση από κτηνίατρο ή ειδικό συμπεριφοράς.
Σύμφωνα με κτηνίατρους και ειδικούς στη συμπεριφορά των ζώων, το γλείψιμο αποτελεί φυσικό τρόπο επικοινωνίας για τους σκύλους και είναι μια συμπεριφορά που αναπτύσσεται ήδη από τις πρώτες ημέρες της ζωής τους.
Μια συνήθεια που μαθαίνουν από κουτάβια
Τα κουτάβια γλείφουν τη μητέρα τους για να τραβήξουν την προσοχή της, ενώ στη φύση η συμπεριφορά αυτή συνδέεται ακόμη και με τη λήψη τροφής. Καθώς μεγαλώνουν, διατηρούν το γλείψιμο ως έναν βασικό τρόπο κοινωνικής αλληλεπίδρασης.
Έτσι, όταν ένας σκύλος γλείφει έναν άνθρωπο, συχνά τον αντιμετωπίζει ως μέλος της «αγέλης» του και εκφράζει τη σχέση εμπιστοσύνης που έχει αναπτύξει μαζί του.
Ένδειξη αγάπης και δεσμού
Σε πολλές περιπτώσεις, το γλείψιμο αποτελεί πράγματι ένδειξη στοργής. Οι σκύλοι το χρησιμοποιούν για να χαιρετήσουν, να ενισχύσουν τον δεσμό τους με τον άνθρωπο ή να εκφράσουν οικειότητα, ιδιαίτερα όταν αισθάνονται ασφαλείς.
Η συμπεριφορά αυτή εμφανίζεται συνήθως σε στιγμές χαλάρωσης, όταν επιστρέφει ο ιδιοκτήτης στο σπίτι ή κατά τη διάρκεια της σωματικής επαφής, ενώ συνοδεύεται από ήρεμη γλώσσα σώματος, όπως το απαλό κούνημα της ουράς.
Δεν σημαίνει πάντα «σ’ αγαπώ»
Οι ειδικοί τονίζουν ότι το γλείψιμο μπορεί επίσης να αποτελεί μέσο επικοινωνίας. Ένας σκύλος ενδέχεται να γλείφει για να δείξει υποταγή, να εκτονώσει μια κατάσταση έντασης ή να αποφύγει μια πιθανή σύγκρουση.
Σε άλλες περιπτώσεις, έχει μάθει ότι η συμπεριφορά αυτή του εξασφαλίζει χάδια, προσοχή ή θετικά σχόλια από τον άνθρωπο και έτσι την επαναλαμβάνει.
Εξερευνούν τον κόσμο με τη γλώσσα τους
Η γλώσσα αποτελεί σημαντικό αισθητήριο όργανο για τους σκύλους. Μέσα από το γλείψιμο εξερευνούν μυρωδιές, γεύσεις και υφές.
Το ανθρώπινο δέρμα, λόγω του ιδρώτα, των καλλυντικών ή ακόμη και υπολειμμάτων τροφών, μπορεί να τους κινήσει ιδιαίτερα την περιέργεια. Γι' αυτό αρκετοί σκύλοι γλείφουν τα χέρια, το πρόσωπο ή τα πόδια των ανθρώπων χωρίς απαραίτητα να εκφράζουν συναισθηματική διάθεση.
Ως μηχανισμός χαλάρωσης
Οι κτηνίατροι επισημαίνουν ότι ορισμένοι σκύλοι γλείφουν για να ηρεμήσουν και να διαχειριστούν το άγχος ή τη νευρικότητά τους, ιδιαίτερα όταν αλλάζει η καθημερινή τους ρουτίνα ή βρίσκονται σε έντονη διέγερση.
Εφόσον η συμπεριφορά είναι περιστασιακή, δεν θεωρείται ανησυχητική.
Πότε χρειάζεται προσοχή
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι όταν το γλείψιμο γίνεται υπερβολικό, επίμονο ή δύσκολα διακόπτεται, μπορεί να αποτελεί ένδειξη άγχους, βαρεμάρας ή ακόμη και ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς.
Εάν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, όπως ανησυχία, καταστροφική συμπεριφορά ή αλλαγές στην όρεξη, συνιστάται η αξιολόγηση από κτηνίατρο ή ειδικό στη συμπεριφορά των ζώων.
Πρέπει να το επιτρέπουμε;
Οι ειδικοί συμφωνούν ότι το γλείψιμο είναι μια φυσιολογική συμπεριφορά για τον σκύλο. Ωστόσο, για ορισμένους ανθρώπους μπορεί να είναι ενοχλητικό ή να δημιουργεί ζητήματα υγιεινής, ιδιαίτερα όταν αφορά το πρόσωπο.
Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η ήρεμη και σταθερή θέσπιση ορίων, χωρίς τιμωρίες. Η απομάκρυνση της προσοχής ή η ανακατεύθυνση της συμπεριφοράς θεωρούνται πιο αποτελεσματικές πρακτικές από τις φωνές ή την επίπληξη του ζώου.