Ανήκετε κι εσείς στην κατηγορία των ανθρώπων που αναβάλλουν διαρκώς να πάρουν αποφάσεις; Τι λέει η Ψυχολογία για αυτό.
«Θα το σκεφτώ και θα σου απαντήσω αύριο»: Μια φράση που λέμε πολλοί όταν δεν θέλουμε να πάρουμε μια απόφαση εκείνη τη στιγμή. Οι περισσότεροι το κάνουμε όταν θέλουμε να εξετάσουμε κάθε λεπτομέρεια πριν επιλέξουμε ή γιατί πιστεύουμε ότι έτσι δείχνουμε προσεκτικοί.
Ωστόσο, η Ψυχολογία δίνει και μια διαφορετική οπτική: Όταν αυτή η αναβολή γίνεται συνήθεια, δεν αντανακλά πάντοτε έναν μεθοδικό χαρακτήρα, αλλά θα μπορούσε να σχετίζεται με εύθραυστη αυτοεκτίμηση και με φόβους που έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν.
Τι λέει η Ψυχολογία για όσους αναβάλλουν τις αποφάσεις τους
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Γκρέις Μορένο Πόλο, η συνήθεια να αφήνει κανείς τις επιλογές του για αργότερα θα μπορούσε να υποδηλώνει φόβο μήπως κάνει λάθος. Όπως εξηγεί, αυτά τα άτομα προβλέπουν αρνητικά αποτελέσματα προτού καν επιλέξουν κάτι και έχουν την τάση να αναλύουν υπερβολικά κάθε εναλλακτική λύση περισσότερο απ' όσο χρειάζεται.
Η ειδικός συνδέει αυτό το χαρακτηριστικό με τη μεροληψία της αρνητικότητας, δηλαδή την τάση του ανθρώπινου νου να δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στις αρνητικές εμπειρίες και στα αρνητικά συναισθήματα απ' ό,τι στα θετικά. Έτσι, το ενδεχόμενο να πάει κάτι στραβά καταλαμβάνει περισσότερο χώρο στη σκέψη από το ενδεχόμενο να πάει καλά.
Η ψυχολόγος επισημαίνει, επίσης, ότι αυτή η συμπεριφορά δεν εμφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Συνήθως έχει τις ρίζες της σε αρνητικές εμπειρίες του παρελθόντος, όπως το να έχει μεγαλώσει κάποιος με γονείς που ήταν ιδιαίτερα επικριτικοί απέναντι στα λάθη ή να τον κορόιδευαν οι φίλοι ή οι συμμαθητές στο σχολείο.
Πώς συνδέεται η αναβολή λήψης αποφάσεων με εύθραυστη αυτοεκτίμηση και τελειομανία
Σύμφωνα με την ψυχολόγο, η αναβολή σημαντικών αποφάσεων μπορεί επίσης να φανερώνει εύθραυστη αυτοεκτίμηση, δηλαδή έντονη εξάρτηση από τη γνώμη των άλλων. Παρόλο που το άτομο θέλει να αποφασίσει, συχνά φαντάζεται πώς θα αντιδρούσε το περιβάλλον του αν έκανε λάθος, και αυτά τα σενάρια μπορεί να επηρεάσουν την αυτοπεποίθησή του και τη διάθεσή του.
Από την άλλη, η ψυχοθεραπεύτρια Πατρίτσια ντε Κάρπιο Πέρλα προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα: την παραλυτική τελειομανία. Σύμφωνα με την ειδικό, αυτή λειτουργεί ως μηχανισμός άμυνας απέναντι στην αβεβαιότητα: Την πεποίθηση ότι, αν όλα γίνουν τέλεια, κανείς δεν θα μπορέσει να ασκήσει κριτική ή να απορρίψει το άτομο. Αυτή η λογική, προειδοποίησε, συνήθως προκαλεί τεράστιο άγχος και διαρκή φόβο αποτυχίας.
Οι ειδικοί συμφωνούν ότι πρόκειται για ένα μοτίβο συμπεριφοράς που μπορεί να βελτιωθεί. Για τον σκοπό αυτόν, συνιστούν να απευθυνθεί κανείς σε έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας, ο οποίος θα μπορεί να αξιολογήσει κάθε περίπτωση ξεχωριστά και να προτείνει τις κατάλληλες τεχνικές σταδιακά.