Πίσω από το ειδυλλιακό «Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι» που όλοι αγαπήσαμε, κρύβεται μια σκοτεινή ιστορία εποικισμού, εκτοπισμού ιθαγενών και σκληρών καθημερινών αγώνων.
- Η παιδική ηλικία της Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ σημαδεύτηκε από συνεχείς μετακινήσεις και κακουχίες. Η οικογένειά της αντιμετώπισε καταστροφικές σοδειές, πυρκαγιές, σφοδρές χιονοθύελλες και επιδρομές ακρίδων, αναζητώντας διαρκώς μια νέα αρχή μετά από κάθε αποτυχία.
- Η έγγαμη ζωή της σημαδεύτηκε από πυρκαγιές, χρέη και σοβαρές ασθένειες που άφησαν τον σύζυγό της μερικώς παράλυτο. Σε ηλικία 60 ετών, με την παρότρυνση της κόρης της, άρχισε να καταγράφει τις αναμνήσεις της.
- Η αληθινή, σκληρή εκδοχή της ζωής της αποτυπώθηκε στο αυτοβιογραφικό «Pioneer Girl», το οποίο περιείχε σκοτεινά περιστατικά. Το κείμενο απορρίφθηκε και μετατράπηκε σε παιδική μυθοπλασία μετά από εκτενή επιμέλεια της κόρης της, Ρόουζ.
- Μια από τις πιο αμφιλεγόμενες αποφάσεις του πατέρα της ήταν η παράνομη εγκατάσταση της οικογένειας σε γη που ανήκε στο Έθνος των Ινδιάνων Όσεϊτζ. Η παρουσία τους προκάλεσε μεγάλη ένταση με τους αυτόχθονες.
Το Netflix επαναφέρει τώρα το «Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι», σε μια νέα εκδοχή που βασίζεται χαλαρά στα βιβλία της Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ. Η σειρά διαθέτει νέο καστ, με έναν νέο πατέρα, μια νέα μητέρα και μια νέα Λόρα, η οποία εμφανίζεται με γδαρμένα γόνατα, ανήσυχο πνεύμα και μεγάλες φιλοδοξίες. Πόσο πιστή είναι όμως η ιστορία στην πραγματικότητα;
Πίσω από την αισιόδοξη και εξιδανικευμένη εικόνα των βιβλίων και της παλιάς τηλεοπτικής σειράς κρυβόταν μια πολύ πιο σύνθετη πραγματικότητα. Η Γουάιλντερ έγραφε για παιδιά και άφησε έξω από τα βιβλία της αρκετές από τις πιο δυσάρεστες εμπειρίες της.
Ποια ήταν η Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ
Η Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1867 σε μια ξύλινη καλύβα κοντά στο Πέπιν του Ουισκόνσιν. Ήταν το δεύτερο από τα πέντε παιδιά του Τσαρλς και της Καρολάιν Ίνγκαλς.
Τα παιδικά της χρόνια χαρακτηρίστηκαν από συνεχείς μετακινήσεις και ανατροπές. Η οικογένεια ταξίδεψε επανειλημμένα ανάμεσα στο Ουισκόνσιν, το Κάνσας, τη Μινεσότα, την Αϊόβα και την Επικράτεια της Ντακότα, αναζητώντας γη, εργασία και μια νέα αρχή, συνήθως έπειτα από την αποτυχία της προηγούμενης προσπάθειας.
Οι Ίνγκαλς βίωσαν κατεστραμμένες σοδειές, πυρκαγιές στα λιβάδια, σφοδρές χιονοθύελλες και μια καταστροφική επιδρομή ακρίδων, η οποία αφάνισε ολόκληρη την παραγωγή τους.
Σε ηλικία 22 ετών, η Λόρα παντρεύτηκε τον αγρότη Αλμάνζο Γουάιλντερ, ο οποίος ήταν δέκα χρόνια μεγαλύτερός της. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε τελικά στο Μάνσφιλντ του Μιζούρι, σε ένα αγρόκτημα που ονόμασε Rocky Ridge Farm.
Φωτιές, χρέη και διφθερίτιδα
Η έγγαμη ζωή της δεν ήταν ευκολότερη από την παιδική της ηλικία. Η ίδια και ο σύζυγός της έχασαν το πρώτο τους σπίτι σε πυρκαγιά, αντιμετώπισαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και νόσησαν και οι δύο από διφθερίτιδα. Η ασθένεια άφησε τον Αλμάνζο μερικώς παράλυτο.
Η Γουάιλντερ άρχισε να γράφει για τα παιδικά της χρόνια όταν είχε πλέον περάσει τα 60. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η κόρη της, Ρόουζ Γουάιλντερ Λέιν, η οποία ήταν δημοσιογράφος και συγγραφέας και την ενθάρρυνε να καταγράψει τις αναμνήσεις της.
Το «Little House in the Big Woods», το πρώτο από τα εννέα βιβλία της σειράς, κυκλοφόρησε το 1932.
Η Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ πέθανε το 1957, σε ηλικία 90 ετών. Είχε προλάβει να δει τα βιβλία της να μετατρέπονται σε κλασικά έργα της αμερικανικής παιδικής λογοτεχνίας, αν και η εικόνα της ζωής της που επέλεξε να παρουσιάσει ήταν αισθητά πιο ήπια και εξωραϊσμένη από την πραγματικότητα.
Η σκοτεινή αλήθεια πίσω από τα βιβλία
Η πιο σκληρή εκδοχή της ζωής της Λόρα Ίνγκαλς Γουάιλντερ αποτυπώθηκε στο αυτοβιογραφικό «Pioneer Girl», το οποίο έγραψε μετά την οικονομική καταστροφή της οικογένειάς της στο κραχ του 1929, ελπίζοντας ότι θα της απέφερε χρήματα. Το χειρόγραφο απορρίφθηκε αρχικά και η κόρη της, Ρόουζ Γουάιλντερ Λέιν, την παρότρυνε να μετατρέψει τις αναμνήσεις της σε παιδική μυθοπλασία.
Η Ρόουζ επιμελήθηκε τόσο εκτενώς τα βιβλία, ώστε οι μελετητές εξακολουθούν να συζητούν πόσο από τη χαρακτηριστική αφηγηματική τους φωνή ανήκει στην ίδια. Αργότερα συνδέθηκε με την κίτρινη δημοσιογραφία και έγραψε μια επινοημένη αυτοβιογραφία του Τσάρλι Τσάπλιν, ο οποίος την απείλησε με νομικές ενέργειες.
Το «Pioneer Girl» περιείχε πολύ πιο σκοτεινά περιστατικά από όσα πέρασαν στα παιδικά βιβλία. Η Γουάιλντερ περιέγραψε ότι είχε δει έναν μεθυσμένο άνδρα, του οποίου η ανάσα πήρε φωτιά όταν άναψε σπίρτο για το πούρο του, με αποτέλεσμα να καεί ζωντανός. Σε άλλη ιστορία, ένας καταστηματάρχης έσερνε τη σύζυγό του από τα μαλλιά, περιέλουσε το σπίτι με κηροζίνη και του έβαλε φωτιά.
Η συγγραφέας κατέγραψε επίσης τις δυσκολίες των γυναικών στις κοινότητες των αποίκων. Σε μεταθανάτια δημοσιευμένο κείμενό της ανέφερε ότι άτεκνοι γείτονές της, οι Μποστ, της πρόσφεραν το καλύτερό τους άλογο με αντάλλαγμα τη μικρή της κόρη, Ρόουζ.
Ο πραγματικός Τσαρλς Ίνγκαλς
Ο πατέρας της Λόρα δεν ήταν ακριβώς ο αψεγάδιαστος ήρωας των βιβλίων και της τηλεοπτικής σειράς. Η βιογράφος Καρολάιν Φρέιζερ τον περιγράφει ως έναν άνθρωπο με χρέη, συνεχείς αποτυχίες και έλλειψη σταθερού προσανατολισμού, στοιχεία που η κόρη του άφησε έξω από την αφήγησή της.
Σε ένα περιστατικό, ο Τσαρλς έφυγε κρυφά με την οικογένειά του από μια πόλη μέσα στη νύχτα, επειδή δεν κατάφερε να συμφωνήσει με τον ιδιοκτήτη για το ενοίκιο. Η Λόρα, πάντως, τον παρουσίαζε και ως στοργικό, αστείο και γοητευτικό πατέρα, με μεγάλο ταλέντο στο βιολί. Ήταν όμως ανήσυχος και αναζητούσε διαρκώς μια νέα αρχή, παίρνοντας συχνά αμφιλεγόμενες αποφάσεις.
Η Γουάιλντερ ισχυρίστηκε επίσης σε ομιλία της το 1937 ότι ο πατέρας της είχε συμμετάσχει στην καταδίωξη και την εκτέλεση των «Ματωμένων Μπέντερ», μιας πραγματικής οικογένειας κατά συρροή δολοφόνων. Σύμφωνα με τη Φρέιζερ, οι Μπέντερ υπήρξαν, αλλά η συμμετοχή του Τσαρλς δεν ήταν αληθινή, παρά την επιμονή της συγγραφέως ότι τα βιβλία της βασίζονταν αποκλειστικά σε πραγματικά γεγονότα.
Η εγκατάσταση στη γη των Ινδιάνων Όσεϊτζ
Μία από τις πιο αμφιλεγόμενες επιλογές του Τσαρλς ήταν η μετακίνηση της οικογένειας στο Κάνσας, όταν η Λόρα δεν είχε ακόμη συμπληρώσει τα δύο της χρόνια. Οι Ίνγκαλς εγκαταστάθηκαν χωρίς δικαίωμα σε περιοχή του Osage Diminished Reserve, γη που είχε παραχωρηθεί με συνθήκη στο Έθνος των Όσεϊτζ.
Οι αυτόχθονες είχαν ήδη χάσει μεγάλο μέρος των εδαφών τους εξαιτίας παραβιασμένων συμφωνιών και η παρουσία των εποίκων προκάλεσε μεγάλη ένταση. Η οικογένεια Ίνγκαλς φοβόταν ακόμη και το ενδεχόμενο σφαγής, η οποία τελικά δεν συνέβη. Το 1870, ωστόσο, οι Όσεϊτζ εκδιώχθηκαν από τη γη που τους είχε απομείνει.
Οι Ίνγκαλς αποχώρησαν περίπου την ίδια περίοδο. Αν και αρχικά η φυγή τους αποδόθηκε σε φήμες περί έξωσης, η Γουάιλντερ παραδέχθηκε αργότερα ότι ο πατέρας της έπρεπε να επιστρέψει στο Ουισκόνσιν, επειδή ο αγοραστής της παλιάς οικογενειακής περιουσίας δεν είχε αποπληρώσει το στεγαστικό δάνειο.
Οι κατηγορίες περί ρατσισμού
Η γλώσσα των βιβλίων εξακολουθεί να προκαλεί αντιδράσεις. Η ίδια η Γουάιλντερ συμφώνησε να αλλάξει τη φράση σύμφωνα με την οποία στο Κάνσας δεν υπήρχαν «άνθρωποι, μόνο Ινδιάνοι». Στη νεότερη εκδοχή αναφέρεται ότι δεν υπήρχαν «άποικοι, μόνο Ινδιάνοι».
Ο καθηγητής πολιτικής θεωρίας Νόα Στενγκλ επισημαίνει ότι μόλις δύο αυτόχθονες χαρακτήρες μιλούν στα οκτώ μυθιστορήματα: ο Μπιγκ Τζέρι, ο οποίος σώζει δύο φορές την οικογένεια, και ένας ανώνυμος άνδρας που την προειδοποιεί για έναν βαρύ χειμώνα.
Δεν απέκτησε ποτέ τηλεόραση
Η Γουάιλντερ δεν απέκτησε ποτέ τηλεόραση και είχε πεθάνει, όπως και η κόρη της, όταν η γνωστή τηλεοπτική σειρά έκανε πρεμιέρα. Τα δικαιώματα του έργου είχαν ήδη περάσει σε έναν άνθρωπο που δεν είχε γνωρίσει καμία από τις δύο.
Η μοναδική διασκευή που πρόλαβε να ακούσει ήταν μια ραδιοφωνική μεταφορά του «The Long Winter» το 1951, η οποία φέρεται να μην της άρεσε.