Τριάντα χρόνια μετά το τελευταίο της «ταξίδι», η αξεπέραστη Αλίκη Βουγιουκλάκη επιστρέφει συμβολικά στη σκηνή μέσα από έναν μοναδικό χώρο μνήμης και θεατρικής ιστορίας.
Την Τετάρτη 17 Ιουνίου 2026 και ώρα 19:00, το εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ανοίγει τη σκηνή της μνήμης και της συγκίνησης για μια βραδιά ιστορικής σημασίας αφιερωμένη στην αξέχαστη ηθοποιό.
Το ιστορικό θέατρο θα φιλοξενεί πλέον μόνιμα το προσωπικό καμαρίνι της εθνικής μας σταρ, σε μια πρωτοβουλία με έντονο πολιτιστικό και συναισθηματικό αποτύπωμα. Ο χώρος θα περιλαμβάνει αυθεντικά προσωπικά της αντικείμενα, σπάνιες φωτογραφίες, χειρόγραφα, αλλά και το εμβληματικό κοστούμι που φορούσε στην παράσταση «Εύθυμη Χήρα».
Τα πολύτιμα εκθέματα παραχώρησε η κ. Έφη Πίκουλα-Βουγιουκλάκη στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Πειραιά Κανάλι Ένα 90,4, με αφορμή και τη συμπλήρωση 39 χρόνων λειτουργίας του σταθμού.
Εγκαίνια με σημαντικές προσωπικότητες του θεάτρου
Τα εγκαίνια του χώρου θα πραγματοποιήσει ο Γιάννης Μώραλης στην κεντρική αίθουσα «Δημήτρης Ροντήρης» του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά, παρουσία ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού.
Χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο πρόεδρος της ΔΗ.ΡΑ.Π. Ιωσήφ Βουράκης, η Έφη Πίκουλα-Βουγιουκλάκη, ο σκηνογράφος Μανόλης Παντελιδάκης που επιμελήθηκε καλλιτεχνικά το καμαρίνι, καθώς και ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου Παναγιώτης Τιμογιαννάκης.
Μια βραδιά γεμάτη μνήμη και συγκίνηση
Στην εκδήλωση θα μιλήσουν άνθρωποι που γνώρισαν, συνεργάστηκαν ή εμπνεύστηκαν από την Αλίκη Βουγιουκλάκη, ανάμεσά τους η Άννα Φόνσου, ο Αλέξανδρος Ρήγας, ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος, ο Δημήτρης Σαμόλης, ο Γιώργος Παπαπαύλου και η θεατρική παραγωγός Νταίζη Λεμπέση.
Κατά τη διάρκεια της βραδιάς θα προβληθούν σπάνια αποσπάσματα από θεατρικές εμφανίσεις της μεγάλης σταρ, αλλά και η τελευταία ραδιοφωνική συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα, ο οποίος είχε και την ιδέα της διοργάνωσης.
Πρόκειται για μια ξεχωριστή πολιτιστική πρωτοβουλία που φιλοδοξεί να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της γυναίκας που σφράγισε όσο λίγες το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο, παραμένοντας μέχρι σήμερα ένα διαχρονικό σύμβολο λάμψης και αισιοδοξίας.