Στην πρώτη γραμμή της μάχης κατά του AIDS βρέθηκε η θρυλική Ελίζαμπεθ Τέιλορ, σε μια εποχή που ο φόβος και οι προκαταλήψεις οδηγούσαν στον κοινωνικό αποκλεισμό.
- Ο στενός φίλος της Ελίζαμπεθ Τέιλορ, Τριπ Χένις, περιέγραψε την επίσκεψή της σε πτέρυγα νοσοκομείου στην Ταϊλάνδη, εν μέσω της κρίσης του AIDS. Η ηθοποιός πλησίασε τους ασθενείς χωρίς δισταγμό, σε μια εποχή που ακόμη και γιατροί απέφευγαν την επαφή.
- Η ηθοποιός φωτογραφήθηκε να αγκαλιάζει και να φιλά ασθενείς, θέλοντας να καταρρίψει το στίγμα γύρω από τον ιό. Με αυτή την κίνηση έδειχνε έμπρακτα πως η ασθένεια δεν μεταδίδεται με την απλή επαφή και την καλοσύνη.
- Τα προσωπικά της αρχεία αποκάλυψαν αμέτρητες επισκέψεις σε ασθενείς, μακριά από τη δημοσιότητα. Στις ιδιωτικές της επαφές απέφευγε τις κάμερες, επιθυμώντας όλη η προσοχή να στρέφεται στους ασθενείς και όχι στην ίδια την ηθοποιό.
- Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ γνώριζε πότε να χρησιμοποιεί τη φήμη της και πότε να δρα ιδιωτικά. Θεωρούσε την αναγνωρισιμότητά της εργαλείο για να κινητοποιεί τον κόσμο και να στρέφει την προσοχή σε παραμελημένα κοινωνικά ζητήματα, όπως το AIDS.
Η εμβληματική σταρ του κινηματογράφου επισκεπτόταν νοσοκομεία, αγκάλιαζε και φιλούσε ανθρώπους που έπασχαν από τον ιό, ακόμη και όταν γιατροί δίσταζαν να τους αγγίζουν.
Μια τέτοια συγκινητική επίσκεψη στην Ταϊλάνδη, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, περιέγραψε στο περιοδικό PEOPLE ο στενός φίλος της, Τριπ Χένις, 15 χρόνια μετά τον θάνατό της.
Ελίζαμπεθ Τέιλορ: Η επίσκεψη που άλλαξε τα πάντα
Ο Χένις, ο οποίος είχε συνοδεύσει την Τέιλορ στο ταξίδι της στην ασιατική χώρα εν μέσω της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης, αναφέρθηκε στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν τότε.
«Ένα από τα πράγματα που θυμάμαι έντονα είναι όταν πήγαμε μαζί της στην Ταϊλάνδη. Ήταν την εποχή της κρίσης του AIDS. Είχε ταξιδέψει εκεί για να ασχοληθεί με το ζήτημα και υπήρχε μια ολόκληρη πτέρυγα νοσοκομείου με ασθενείς που έπασχαν από AIDS. Ακόμη και πολλοί από τους γιατρούς δεν ήθελαν να αγγίξουν αυτούς τους ανθρώπους», περιέγραψε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ηθοποιός μπήκε στην πτέρυγα και πλησίασε τους ασθενείς χωρίς κανέναν δισταγμό, επιχειρώντας να σπάσει το στίγμα γύρω από τη μετάδοση του ιού.
«Η Ελίζαμπεθ μπήκε εκεί μέσα και χρησιμοποίησε τη γοητεία της. Τη φωτογράφιζαν να αγκαλιάζει και να φιλά αυτούς τους ανθρώπους και αυτό πραγματικά άλλαξε τα πράγματα σε εκείνη τη χώρα. Έλεγε: “Δεν μεταδίδεται έτσι το AIDS. Μπορείτε να δείχνετε καλοσύνη. Μπορείτε να στέκεστε δίπλα στους ανθρώπους”», εξήγησε.
«Στεκόταν πάντα στο πλευρό των αδύναμων»
Ο φίλος της υπογράμμισε, παράλληλα, ότι αυτή η στάση ήταν έμφυτη: «Δεν μπορεί κανείς να υπερβάλλει μιλώντας για το πόσο σπουδαία ήταν η Ελίζαμπεθ σε αυτό το ζήτημα. Στεκόταν πάντα στο πλευρό των αδύναμων. Είχε καλούς φίλους που έπασχαν από καρκίνο και ήταν πάντοτε δίπλα τους».
Πέρα από τη λαμπερή της καριέρα, η ανθρωπιστική της δράση αποτέλεσε κομβικό κομμάτι της κληρονομιάς που άφησε πίσω της.
Η δικηγόρος και φίλη της, Μπάρμπαρα Μπέρκοβιτς, αποκάλυψε το 2024 ότι μέσα από το προσωπικό αρχείο της ηθοποιού ανακαλύφθηκαν αμέτρητες επισκέψεις σε ασθενείς, οι οποίες γίνονταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Παρότι αξιοποιούσε τη φήμη της για να ασκήσει πίεση στην κυβέρνηση του Ρόναλντ Ρίγκαν και να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη, η ίδια προσπαθούσε να διατηρεί την ανωνυμία της στις προσωπικές της επαφές.
«Δεν φωτογραφιζόταν κατά τις επισκέψεις της στις νοσοκομειακές πτέρυγες ασθενών με AIDS, επειδή ήθελε όλη η προσοχή να στρέφεται στους ασθενείς και όχι στην ίδια», είχε εξηγήσει η Μπέρκοβιτς.
Την εικόνα αυτή επιβεβαιώνει και ο Τιμ Μέντελσον, συνδιαχειριστής της περιουσίας της και προσωπικός της βοηθός από το 1990, σημειώνοντας πως «ήταν ευτυχισμένη όταν μπορούσε να παραμένει ανώνυμη».
Γνώριζε πότε έπρεπε να χρησιμοποιεί τη δημοσιότητα
Όπως εξήγησε ο ίδιος, η Τέιλορ γνώριζε πότε έπρεπε να χρησιμοποιεί τη δημοσιότητα και πότε να αποσύρεται.
«Όταν εμφανιζόταν σε εκδηλώσεις, προφανώς αυτό δεν ήταν κάτι ιδιωτικό. Όμως το AIDS ήταν μια ιδιαίτερη περίπτωση, επειδή δεν υπήρχε συμπάθεια προς τους ασθενείς. Γι' αυτό χρειαζόταν το δικό της πρόσωπο, ώστε να αλλάξει η στάση του κόσμου».
Η ίδια η ηθοποιός θεωρούσε την αναγνωρισιμότητά της ως εργαλείο κοινωνικής προσφοράς για θέματα που παραμελούνταν.
Σύμφωνα με το Ίδρυμα Elizabeth Taylor AIDS Foundation, η ίδια είχε συμπυκνώσει τη φιλοσοφία της με τα εξής λόγια: «Πρέπει να εμφανίζομαι, γιατί αυτό κινητοποιεί τους ανθρώπους. Ξέρουν ότι δεν βρίσκομαι εκεί για να πουλήσω κάτι ή να αποκομίσω κάποιο όφελος. Βρίσκομαι εκεί για τον ίδιο λόγο που βρίσκονται και εκείνοι: για να πετύχουμε κάτι ουσιαστικό».