Τα πιο μυστηριώδη μέρη της Γης όπου δεν έχει πατήσει ποτέ άνθρωπος

Από παγωμένες εκτάσεις έως απρόσιτες κορυφές και αχαρτογράφητα σπήλαια, ορισμένα μέρη της Γης παραμένουν ακόμη εντελώς ανέγγιχτα από τον άνθρωπο.

Από τον Βόρειο Πόλο μέχρι την κορυφή του Έβερεστ, θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι οι εξερευνητές έχουν πλέον κατακτήσει κάθε απομακρυσμένο σημείο του πλανήτη.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν περιοχές όπου δεν έχει πατήσει ποτέ άνθρωπος. Πρόκειται για τοποθεσίες κρυμμένες στην καρδιά πυκνών δασών, σε ιερές και απάτητες βουνοκορφές, στα βάθη των ωκεανών και σε υπόγεια σπήλαια που εκτείνονται για εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανθρώπινη παρουσία αποκλείεται για θρησκευτικούς ή πνευματικούς λόγους. Σε άλλες, οι ακραίες καιρικές συνθήκες, το δύσβατο έδαφος και οι φυσικοί κίνδυνοι καθιστούν την πρόσβαση σχεδόν αδύνατη.

Από το ψηλότερο απάτητο βουνό του κόσμου μέχρι μια υποθαλάσσια οροσειρά κάτω από τους πάγους της Αρκτικής, αυτά είναι μερικά από τα πιο μυστηριώδη και ανεξερεύνητα σημεία της Γης.

Γη Μαρί Μπερντ: Η περιοχή της Ανταρκτικής που δεν ανήκει σε κανένα κράτος

Η Γη Μαρί Μπερντ βρίσκεται στη Δυτική Ανταρκτική και αποτελεί ένα από τα ελάχιστα πραγματικά παραδείγματα «terra nullius», δηλαδή γης που δεν ανήκει νομικά σε κανένα κράτος.

Η παγωμένη έκταση καλύπτει περίπου 620.000 τετραγωνικά μίλια, δηλαδή 1,61 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, επιφάνεια αντίστοιχη με εκείνη της Αλάσκας.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το 99,6% της περιοχής παραμένει παρθένα άγρια φύση, εντελώς ανέγγιχτη από την ανθρώπινη παρουσία. Συγκριτικά, το αντίστοιχο ποσοστό για το σύνολο της Ανταρκτικής υπολογίζεται σε μόλις 32%.

Λόγω του τεράστιου μεγέθους και των ακραίων συνθηκών, το μεγαλύτερο μέρος της Γης Μαρί Μπερντ δεν έχει επισκεφθεί ποτέ άνθρωπος, παρά τις δεκαετίες εξερευνητικών προσπαθειών.

Η περιοχή, ωστόσο, θεωρείται εξαιρετικά σημαντική για την επιστημονική έρευνα.

Ο Άντριου Φλέμινγκ, επικεφαλής του Κέντρου Χαρτογράφησης και Γεωγραφικών Πληροφοριών της Βρετανικής Υπηρεσίας Ανταρκτικής, εξήγησε ότι εκεί βρίσκεται ο παγετώνας Θουέιτς, ο οποίος αποτελεί το επίκεντρο ενός μεγάλου διεθνούς ερευνητικού προγράμματος.

Όπως τόνισε, πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους παγετώνες που αποστραγγίζουν το παγοκάλυμμα της Δυτικής Ανταρκτικής. Η μελλοντική συμπεριφορά του ίδιου και της γύρω παγοκάλυψης έχει παγκόσμια σημασία, καθώς θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών.

Το Βόρειο Δασικό Σύμπλεγμα της Μιανμάρ

Με έκταση άνω των 12.000 τετραγωνικών μιλίων, περίπου 30.296 τετραγωνικών χιλιομέτρων, το Βόρειο Δασικό Σύμπλεγμα της Μιανμάρ αποτελεί μία από τις τελευταίες πραγματικά άγριες περιοχές του πλανήτη.

Η πυκνή ζούγκλα εκτείνεται στην ορεινή ζώνη του απώτατου βορρά της χώρας, ανάμεσα στα σύνορα με την Ινδία και την Κίνα.

Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες συνεχόμενες εκτάσεις ανέπαφου δάσους στη Νοτιοανατολική Ασία και εκτιμάται ότι φιλοξενεί περίπου 6.000 είδη φυτών και ζώων. Από αυτά, περίπου 1.500 πιστεύεται ότι δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο.

Η περιοχή ήταν ανέκαθεν εξαιρετικά απομακρυσμένη και κατοικούνταν αραιά από αυτόχθονες κοινότητες. Από τη δεκαετία του 1960, όμως, η πρόσβαση περιορίστηκε ακόμη περισσότερο.

Καθώς οι πολιτικές συγκρούσεις εξαπλώνονταν στη Μιανμάρ, το Βόρειο Δασικό Σύμπλεγμα παρέμεινε κλειστό για τους περισσότερους ερευνητές επί περίπου 70 χρόνια.

Ως αποτέλεσμα, μεγάλα τμήματα στο εσωτερικό του δάσους εξακολουθούν να μην έχουν εξερευνηθεί.

Γκάνγκχαρ Πουένσουμ: Το ψηλότερο απάτητο βουνό του κόσμου

Το Γκάνγκχαρ Πουένσουμ στο Μπουτάν φτάνει σε ύψος 24.836 ποδιών, δηλαδή 7.550 μέτρων, και υψώνεται περίπου 3.000 μέτρα πάνω από τις γειτονικές κορυφές.

Θεωρείται το ψηλότερο βουνό στον κόσμο που δεν έχει κατακτηθεί ποτέ.

Οι σκληρές καιρικές συνθήκες, η απομονωμένη τοποθεσία και η ελλιπής χαρτογράφηση καθιστούν την ανάβαση εξαιρετικά δύσκολη. Ο βασικός λόγος, όμως, που η κορυφή παραμένει απάτητη είναι θρησκευτικός.

Οι κάτοικοι του Μπουτάν θεωρούν τα βουνά ιερά, καθώς πιστεύουν ότι στις κορυφές τους κατοικούν θεότητες.

Τη δεκαετία του 1980 πραγματοποιήθηκαν αρκετές απόπειρες ανάβασης, αλλά οι ορειβάτες επέστρεφαν χωρίς να φτάσουν στην κορυφή, σεβόμενοι τα τοπικά έθιμα.

Το 1994, η κυβέρνηση του Μπουτάν απαγόρευσε την ορειβασία πάνω από τα 6.000 μέτρα. Το 2003 προχώρησε ακόμη περισσότερο, απαγορεύοντας πλήρως την ορειβασία στη χώρα.

Έτσι, παρά το γεγονός ότι ψηλότερα και πιο επικίνδυνα βουνά έχουν κατακτηθεί, το Γκάνγκχαρ Πουένσουμ ενδέχεται να παραμείνει απάτητο για πάντα.

Ματσαπουτσάρε: Το ιερό βουνό του Νεπάλ

Το Ματσαπουτσάρε, γνωστό και ως «Όρος Ψαροουρά» λόγω της χαρακτηριστικής κορυφής του, θεωρείται ένα από τα λιγότερο επισκέψιμα σημεία της Γης.

Οι δίδυμες κορυφές του υψώνονται σε 22.943 πόδια, δηλαδή 6.993 μέτρα, πάνω από την Προστατευόμενη Περιοχή Αναπούρνα, στο βόρειο Νεπάλ.

Σύμφωνα με τους θρύλους του τοπικού λαού Γκουρούνγκ, το βουνό αποτελεί κατοικία του θεού Σίβα, μιας από τις σημαντικότερες θεότητες του Ινδουισμού.

Για τον λόγο αυτό, το Ματσαπουτσάρε έχει παραμείνει σχεδόν εντελώς ανέγγιχτο σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας.

Το 1957, μια βρετανική αποστολή έλαβε άδεια να επιχειρήσει την ανάβαση, αλλά σταμάτησε περίπου 150 μέτρα πριν από την κορυφή. Οι ορειβάτες είχαν υποσχεθεί στον βασιλιά του Νεπάλ ότι δεν θα πατούσαν στην κορυφή.

Έκτοτε δεν έχει εκδοθεί καμία νέα άδεια ορειβασίας και το βουνό παραμένει απάτητο.

Σούμα Ρι: Η ψηλότερη απάτητη κορυφή όπου επιτρέπεται η ορειβασία

Δεν έχουν παραμείνει όλες οι απάτητες κορυφές ανέγγιχτες για θρησκευτικούς ή πνευματικούς λόγους.

Τα Σούμα Ρι και Σούμα Ρι ΙΙ, στα σύνορα Πακιστάν και Κίνας, είναι απλώς τόσο επικίνδυνα και απρόσιτα, ώστε κανείς δεν έχει καταφέρει να φτάσει στην κορυφή τους.

Οι δύο κορυφές έχουν ύψος 23.990 ποδιών, δηλαδή 7.312 μέτρων, και 23.956 ποδιών, δηλαδή 7.302 μέτρων, αντίστοιχα.

Το Σούμα Ρι θεωρείται η ψηλότερη απάτητη κορυφή του κόσμου όπου η ορειβασία επιτρέπεται.

Παρότι δεν υπάρχει επίσημη απαγόρευση, η πρόσβαση στην περιοχή είναι πρακτικά αδύνατη. Βρίσκεται σε μια πολιτικά ευαίσθητη ζώνη, χωρίς δρόμους, μονοπάτια ή οργανωμένο καταυλισμό βάσης.

Το παγετωνικό τοπίο, οι βαθιές ρωγμές και οι πλαγιές που είναι επιρρεπείς σε χιονοστιβάδες αυξάνουν ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το Σούμα Ρι ενδέχεται να παραμείνει απάτητο για πολλά ακόμη χρόνια.

Ανατολικό Νιαϊντσεντανγκλά: Οι «Άλπεις του Θιβέτ»

Η οροσειρά του Ανατολικού Νιαϊντσεντανγκλά αποδεικνύει ότι οι απάτητες κορυφές εξακολουθούν να είναι πολυάριθμες.

Η εξαιρετικά απομακρυσμένη οροσειρά εκτείνεται σε μήκος περίπου 600 χιλιομέτρων και πλάτος 200 χιλιομέτρων, στο νοτιοανατολικό άκρο του υψιπέδου Τσινγκχάι-Θιβέτ.

Είναι επίσης γνωστή ως οι «Άλπεις του Θιβέτ». Σε αντίθεση, όμως, με τις ευρωπαϊκές Άλπεις, η συντριπτική πλειονότητα των κορυφών της παραμένει απάτητη.

Από τις 164 κορυφές που ξεπερνούν τα 6.000 μέτρα, οι 159 δεν έχουν ακόμη κατακτηθεί.

Τα τελευταία χρόνια, ορισμένες δυτικές αποστολές και ένας αυξανόμενος αριθμός ντόπιων ορειβατών έχουν αρχίσει να χαράσσουν νέες διαδρομές σε άγνωστες κορυφές.

Παρά τις προσπάθειες αυτές, η περιοχή εξακολουθεί να προσφέρει αμέτρητα σημεία όπου πιθανότατα δεν έχει πατήσει ποτέ άνθρωπος.

Ράχη Γκάκελ: Η υποθαλάσσια οροσειρά κάτω από τους πάγους

Τα βάθη των ωκεανών κρύβουν ακόμη περισσότερες ανεξερεύνητες περιοχές από τις απομακρυσμένες κορυφές των βουνών.

Η Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ εκτιμά ότι μόλις το 28,7% του πυθμένα των ωκεανών έχει χαρτογραφηθεί, ενώ μόνο το 0,001% έχει παρατηρηθεί άμεσα από ανθρώπους.

Ανάμεσα στις πιο απρόσιτες και συναρπαστικές περιοχές βρίσκεται η ράχη Γκάκελ.

Πρόκειται για μια υποθαλάσσια ηφαιστειακή οροσειρά μήκους περίπου 1.120 μιλίων, δηλαδή 1.800 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται στη λεκάνη της Ευρασίας, στον Αρκτικό Ωκεανό.

Η ράχη βρίσκεται σε βάθος από 4.600 έως 5.100 μέτρα κάτω από την επιφάνεια και εκτείνεται ανάμεσα στη βορειοαμερικανική και την ευρασιατική τεκτονική πλάκα.

Αποτελεί ένα από τα βαθύτερα σημεία της Γης. Σε αντίθεση, όμως, με την Τάφρο των Μαριανών, καλύπτεται σχεδόν όλο τον χρόνο από ένα εξαιρετικά πυκνό στρώμα θαλάσσιου πάγου.

Τον Οκτώβριο του περασμένου έτους, μια κινεζική αποστολή χρησιμοποίησε παγοθραυστικά για να πραγματοποιήσει επανδρωμένη κατάδυση στην περιοχή.

Παρά την επιτυχία της αποστολής, μόνο ένα ελάχιστο τμήμα της ράχης Γκάκελ έχει μέχρι σήμερα εξερευνηθεί.

Οι σενότες του Γιουκατάν στο Μεξικό

«Δεν υπάρχουν πολλά μέρη στον πλανήτη που παραμένουν πραγματικά άγνωστα. Τα σπήλαια είναι ορισμένα από αυτά», δήλωσε στην Daily Mail ο γεωλόγος και σπηλαιοεξερευνητής Κρις Λόιντ, από την Ένωση Μεξικανικών Σπηλαιολογικών Μελετών.

Μία από τις περιοχές με τις μεγαλύτερες πιθανότητες για νέες ανακαλύψεις είναι οι σενότες του Γιουκατάν στο Μεξικό.

Πρόκειται για φυσικές καταβόθρες σε ασβεστολιθικό έδαφος και δίκτυα σπηλαίων που πλημμύρισαν πριν από περίπου 10.000 χρόνια.

Στην περιοχή του Γιουκατάν υπάρχουν περίπου 7.000 σενότες, όμως μόνο 142 είναι επισκέψιμες. Αυτό σημαίνει ότι περίπου το 98% παραμένει ανεξερεύνητο.

Ορισμένες από αυτές ενδέχεται να είχαν κατοικηθεί από προϊστορικούς πληθυσμούς πριν από την άνοδο της στάθμης των υδάτων.

Παράλληλα, όμως, υπάρχουν αμέτρητες υπόγειες στοές και κοιλότητες στις οποίες δεν έχει φτάσει ποτέ άνθρωπος.

Σύμφωνα με τον Κρις Λόιντ, πιθανότατα απομένει να εξερευνηθεί τουλάχιστον τόσο μεγάλο τμήμα όσο εκείνο που έχει ήδη χαρτογραφηθεί. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 1.000 επιπλέον χιλιόμετρα υπόγειων περασμάτων.

Χανγκ Σον Ντονγκ: Το μεγαλύτερο σπήλαιο του κόσμου

Ένα ακόμη τεράστιο και σε μεγάλο βαθμό αχαρτογράφητο σπηλαιώδες σύστημα είναι το Χανγκ Σον Ντονγκ στο Βιετνάμ.

Θεωρείται το μεγαλύτερο σπήλαιο στον κόσμο. Μόνο τα ήδη χαρτογραφημένα τμήματά του καλύπτουν όγκο 38,5 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων και εκτείνονται σε μήκος άνω των 9,4 χιλιομέτρων.

Παρά τις δεκαετίες συστηματικής εξερεύνησης, οι δύτες εξακολουθούν να εντοπίζουν νέες σήραγγες και αίθουσες στο εσωτερικό του.

Το 2019, μια ομάδα εξερευνητών ανακάλυψε νέους θαλάμους, οι οποίοι αύξησαν τον υπολογιζόμενο όγκο του σπηλαίου κατά ακόμη 1,6 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.

Παρότι η κύρια στοά έχει ήδη χαρτογραφηθεί, οι ειδικοί πιστεύουν ότι πολλά από τα υπόγεια ποτάμια και τις πλευρικές στοές του παραμένουν άγνωστα και ανεξερεύνητα.