Επιστήμονες στην Κίνα ανέπτυξαν μια μέθοδο που χρησιμοποιεί
μικρόβια καλλιεργημένα σε εργαστήριο για να σταθεροποιήσει την κινούμενη άμμο της ερήμου.
Τα μικρόβια αυτά, δημιουργώντας ένα λεπτό ανθεκτικό στρώμα, μια «κρούστα» που δεν παρασύρεται εύκολα από τον άνεμο, δημιουργούν μια νέα επιφάνεια που δίνει χρόνο στις ομάδες αποκατάστασης να φυτεύσουν θάμνους και χόρτα πριν οι ακραίες καιρικές συνθήκες καταστρέψουν τα νεαρά φυτά.
Δοκιμές κοντά στην έρημο Τακλαμακάν (τη δεύτερη μεγαλύτερη έρημο κινούμενης άμμου στον κόσμο), στη Σιντζιάνγκ, έδειξαν ότι οι «κρούστες» αυτές σταθεροποιούν την άμμο σε διάστημα 10 έως 16 μηνών, επιτρέποντας τη δημιουργία ενός γόνιμου υποστρώματος για τα φυτά.
Η δύναμη των κυανοβακτηρίων
Προτού εμφανιστούν τα δάση, τα κυανοβακτήρια υπήρχαν ήδη και επιβίωναν κάτω από πολύ αντίξοες συνθήκες. Με την ικανότητά τους να δεσμεύουν διοξείδιο του άνθρακα και να παράγουν οργανική ύλη (και ορισμένα να δεσμεύουν άζωτο) δημιουργούν ένα πρώτο οργανικό στρώμα που συγκρατεί την άμμο και βελτιώνει το υπόστρωμα για τα φυτά. Τα κύτταρα εκκρίνουν κολλώδη σάκχαρα, τα οποία σκληραίνουν σε συνεκτικό στρώμα, ενώ η «κρούστα» βοηθά στην προστασία από φυτά-«εισβολείς» και μειώνει τη διάβρωση από τον άνεμο.
Δείτε το σχετικό βίντεο:
Οφέλη για το έδαφος και το νερό
Το στρώμα συγκρατεί θρεπτικά στοιχεία και την υγρασία στο έδαφος, δημιουργώντας καλύτερες συνθήκες για τα φυτά. Η υγρασία παραμένει στην επιφάνεια, ενώ η οργανική ύλη και οι τραχείς πόροι μειώνουν την ταχύτητα εξάτμισης του νερού. Με τον χρόνο, αυτές οι «κρούστες» εξελίσσονται σε μεικτά στρώματα με λειχήνες και βρύα, που ενισχύουν την ανθεκτικότητα και διατηρούν την υγρασία.
Δοκιμές δείχνουν ότι η μέθοδος μειώνει τη διάβρωση από τον άνεμο πάνω από 90%, ενώ η χρήση τοπικών μικροβίων εξασφαλίζει καλύτερη προσαρμογή σε θερμοκρασίες, ξηρασία και αλάτι.
Η μέθοδος, που βασίζεται στην οργανική/βιολογική ανάπτυξη, συνδέει την καταπολέμηση της ερημοποίησης με την αποκατάσταση της βλάστησης, αν και η τελική επιτυχία της θα εξαρτηθεί από τα μέσα προστασίας της νέας επιφάνειας που θα δημιουργηθεί, από την κατάλληλη διαχείριση του νερού σε αυτήν καθώς και τη χρόνια παρακολούθηση του έργου.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Soil Biology and Biochemistry.