Το επίκεντρο της ιστορίας είναι οι τεταμένες ώρες κατά τις οποίες οι μετεωρολόγοι συγκρούστηκαν για το αν μια καταιγίδα θα χτυπούσε τη Νορμανδία τον Ιούνιο.
- Ο σχεδιασμός της Απόβασης απαιτούσε αυστηρές καιρικές και παλιρροϊκές προϋποθέσεις, όπως ελάχιστη νέφωση και ανερχόμενη παλίρροια. Οι συνθήκες αυτές περιόριζαν τις κατάλληλες ημερομηνίες, με τον Αϊζενχάουερ να ορίζει αρχικά την 5η Ιουνίου ως ημέρα της επιχείρησης.
- Η ταινία εστιάζει στη σύγκρουση του Βρετανού σμηνάρχου Σταγκ, που προέβλεπε καταιγίδα, με τον Αμερικανό ομόλογό του Κρικ. Παράλληλα, αποτυπώνεται ο ορμητικός χαρακτήρας του στρατηγού Μοντγκόμερι, ο οποίος ήταν έτοιμος να προχωρήσει ανεξαρτήτως κινδύνου.
- Στην πραγματικότητα, η πρόγνωση ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας τριών ομάδων μετεωρολόγων, με τον Σταγκ να έχει ρόλο συντονιστή. Καθοριστική συμβολή στην τελική απόφαση είχε ο Νορβηγός Σβέρε Πέτερσεν, ένας πιο διακεκριμένος επιστήμονας της ομάδας.
- Κρίσιμες μετρήσεις από την Ιρλανδία στις 3 Ιουνίου έδειξαν ραγδαία επιδείνωση, οδηγώντας σε 24ωρη αναβολή της εισβολής. Μια νέα, θετική πρόγνωση την επόμενη μέρα οδήγησε στην τελική απόφαση για την πραγματοποίηση της Απόβασης στις 6 Ιουνίου.
Τέλη της άνοιξης του 1944. Στην έπαυλη Σάουθγουικ, οκτώ περίπου χιλιόμετρα βόρεια του ναυστάθμου του Πόρτσμουθ στη νότια ακτή της Αγγλίας, ο σχεδιασμός της συμμαχικής εισβολής στην κατεχόμενη Γαλλία έχει φτάσει στην τελική ευθεία. Εκεί μας μεταφέρει η ταινία «Pressure» του Άντονι Μάρας, μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του επιτυχημένου θεατρικού έργου του Ντέιβιντ Χέιγκ. Το επίκεντρο της ιστορίας δεν είναι οι μάχες. Είναι οι τεταμένες ώρες κατά τις οποίες οι μετεωρολόγοι συγκρούστηκαν για το αν μια καταιγίδα θα χτυπούσε τη Νορμανδία στις αρχές Ιουνίου.
Κεντρικό πρόσωπο είναι ο σμήναρχος Τζέιμς Σταγκ της Βασιλικής Αεροπορίας. Ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ανώτατος διοικητής του Συμμαχικού Εκστρατευτικού Σώματος, τον περιέγραψε αργότερα ως «σκυθρωπό αλλά πανέξυπνο Σκωτσέζο». Ο Σταγκ, που τον υποδύεται ο Άντριου Σκοτ, είναι δύστροπος, δύσκολος και σχολαστικός στη λεπτομέρεια. Είναι επίσης πεπεισμένος ότι στον Ατλαντικό ετοιμάζεται καταιγίδα, παρότι ο Μάιος ήταν σε γενικές γραμμές ήπιος. Ο Αμερικανός ομόλογός του, Ίρβινγκ Κρικ, που τον ερμηνεύει ο Κρις Μεσίνα, διαφωνεί κάθετα. Και οι δύο δεν μπορούν να έχουν δίκιο.
Η πρόγνωση που άλλαξε την πορεία του πολέμου
Η ταινία ακολουθεί πιστά τα πραγματικά γεγονότα. Ο καιρός ήταν καθοριστικός για όσους σχεδίαζαν την Απόβαση. Ο Αϊζενχάουερ και οι επιτελείς του ήθελαν ο στόλος να αποπλεύσει μια νύχτα με ελάχιστη νέφωση, λίγο πριν ή λίγο μετά από μια πανσέληνο που θα ανέτελλε αργά, ώστε αεροπόροι και ναύτες να έχουν αρκετό φως. Ήθελαν επίσης η απόβαση να γίνει λίγο πριν την αυγή, με ανερχόμενη παλίρροια συζυγίας. Έτσι θα έβλεπαν τα εμπόδια στις παραλίες, και τα αποβατικά σκάφη θα μπορούσαν να προσαράξουν και να ξεφορτώσουν χωρίς να κολλήσουν στην άμμο όταν τραβηχτεί η θάλασσα. Όσο πιο αυστηρές ήταν οι προϋποθέσεις, τόσο λιγότερες ήταν οι κατάλληλες ημερομηνίες.
Στα μέσα Μαΐου ο Αϊζενχάουερ όρισε ως ημέρα της επιχείρησης τη Δευτέρα 5 Ιουνίου, εφόσον το επέτρεπε ο καιρός. Με φουρτουνιασμένη θάλασσα, τα σκάφη κινδύνευαν να βουλιάξουν και οι άνδρες να πνιγούν. Η μεγαλύτερη αποβατική επιχείρηση όλων των εποχών θα κατέληγε σε καταστροφή.
Η επιφυλακτικότητα της συμμαχικής ηγεσίας είχε τις ρίζες της σε πικρές εμπειρίες. Η επιδρομή στο λιμάνι της Ντιέπ τον Αύγουστο του 1942 ήταν φιάσκο: οι κυρίως Καναδοί στρατιώτες πολέμησαν γενναία, όμως η μετωπική επίθεση σε ένα βαριά οχυρωμένο λιμάνι ήταν παράτολμη. Τον Ιανουάριο του 1944, η απόβαση στο Άντσιο της Ιταλίας δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί τον αιφνιδιασμό.
Από την άλλη πλευρά, και η αναβολή είχε τους κινδύνους της. Τι θα γινόταν αν οι Γερμανοί καταλάβαιναν ότι ο στόχος ήταν η Νορμανδία και όχι το Πα ντε Καλέ, όπως πίστευε η γερμανική ηγεσία;
Ο μετεωρολόγος που έκρινε την έκβαση της D-Day
Η ταινία αποτυπώνει με ακρίβεια και τους χαρακτήρες της Σάουθγουικ. Ο στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερι, διοικητής τότε των συμμαχικών χερσαίων δυνάμεων, που τον υποδύεται ο Ντέμιαν Λιούις, εμφανίζεται ορμητικός και αδιάφορος για τον κίνδυνο, έτοιμος να προχωρήσει στις 5 Ιουνίου με κάθε τίμημα. Το πορτρέτο έχει βάση. Ο Μοντγκόμερι, παρά τη λαμπρότητά του, μπορούσε να γίνει αυταρχικός και συχνά έβγαζε από τα ρούχα τους τους συναδέλφους του, ανάμεσά τους και τον Αϊζενχάουερ.
Ο λιγομίλητος Σταγκ και ο εκδηλωτικός Κρικ πράγματι δεν τα πήγαιναν καλά. Ο Κρικ θεωρούνταν από πολλούς σύγχρονούς του επιδειξίας, ακόμη και τσαρλατάνος. Ο Φράνσις Ράιχελντερφερ, διευθυντής της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, τον θεωρούσε αυτάρεσκο και αλαζόνα αυτοδιαφημιζόμενο.
Το σενάριο πάντως, γραμμένο από τον Χέιγκ μαζί με τον Μάρας, «φουσκώνει» τη σύγκρουση. Τη μετατρέπει σε σύμβολο της φράσης για δύο έθνη που τα χωρίζει μια κοινή γλώσσα, η οποία αποδίδεται τόσο στον Όσκαρ Ουάιλντ όσο και στον Τζορτζ Μπέρναρντ Σο. Στην πραγματικότητα, οι δύο άνδρες ήταν μέλη ενός ευρύτερου δικτύου: τρεις διαφορετικές ομάδες μετεωρολόγων, αμερικανική, βρετανική και του Βασιλικού Ναυτικού, αναφέρονταν στο Ανώτατο Συμμαχικό Στρατηγείο.
Ο ρόλος του Σταγκ ήταν περισσότερο του διαιτητή. Παραδόξως, δεν ήταν καν ο πιο καταξιωμένος μετεωρολόγος της ομάδας. Ήταν γεωφυσικός και στον μεσοπόλεμο ασχολούνταν κυρίως με τον γήινο μαγνητισμό. Ο Νορβηγός Σβέρε Πέτερσεν ήταν πολύ πιο διακεκριμένος και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρόγνωση που μετέθεσε την εισβολή κατά μία ημέρα. Ο Σταγκ όμως, όπως και ο Αϊζενχάουερ, ήξερε να δουλεύει σε επιτροπές. Τελικά κατέληξε στη σωστή πρόγνωση.
Αληθινά είναι και άλλα επεισόδια της ταινίας. Το Σάββατο 3 Ιουνίου ένας άπειρος τηλεγραφητής του Associated Press στο Λονδίνο έστειλε κατά λάθος έκτακτο τηλεγράφημα: «Οι δυνάμεις του Αϊζενχάουερ αποβιβάζονται στη Γαλλία». Η είδηση ανακλήθηκε. Στη νοτιοανατολική Αγγλία, φουσκωτά άρματα μάχης ξεγελούσαν τους Γερμανούς ότι η επίθεση θα γινόταν στο Πα ντε Καλέ.
Τον Απρίλιο του 1944, η δοκιμαστική απόβαση στην παραλία Σλάπτον Σαντς του Ντέβον, η Άσκηση Τίγρης, εξελίχθηκε σε τραγωδία. Από παρεξήγηση, ορισμένα σκάφη δεν έμαθαν ότι η άσκηση είχε καθυστερήσει, και οι στρατιώτες βρέθηκαν κάτω από πραγματικά πυρά από τη θάλασσα. Στον κόλπο του Λάιμ, γερμανικές τορπιλάκατοι έστησαν ενέδρα σε νηοπομπή αποβατικών. Ο επίσημος απολογισμός ήταν 749 νεκροί, και το περιστατικό συγκαλύφθηκε.
Το κρίσιμο στοιχείο ήρθε από την Ιρλανδία. Στις 3 Ιουνίου, η υπάλληλος του ταχυδρομείου Μορίν Φλάβιν έστειλε στη Βρετανία μετρήσεις από τον μετεωρολογικό σταθμό του Μπλάκσοντ, στην κομητεία Μάγιο. Κατέγραφαν ανέμους έξι μποφόρ και ραγδαία πτώση της βαρομετρικής πίεσης. Η εισβολή αναβλήθηκε για 24 ώρες, όμως ο Σταγκ πίστευε ότι από τις Αζόρες ερχόταν σφήνα υψηλών πιέσεων. Στις 4 Ιουνίου, ο φαροφύλακας Τεντ Σουίνι, μετέπειτα σύζυγος της Μορίν, ανέφερε: «Η δυνατή βροχή και το ψιλόβροχο σταμάτησαν, νέφωση στα 900 πόδια, ορατότητα σε στεριά και θάλασσα πολύ καθαρή». Η Απόβαση τελικά έγινε την Τρίτη 6 Ιουνίου.