Ο Ζαν Μοντέρο δεν έφτασε τυχαία στον Ολυμπιακό. Μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές του Σάντο Ντομίνγκο, άφησε την οικογένειά του στα 16 και δεν σταμάτησε ποτέ να κυνηγά το όνειρό του.
Η ανακοίνωση της μεταγραφής του Ζαν Μοντέρο από τη Βαλένθια στον Ολυμπιακό δεν φέρνει στον Πειραιά μόνο έναν από τους πιο ταλαντούχους γκαρντ της Ευρώπης. Φέρνει έναν αθλητή που έμαθε να παλεύει από μικρό παιδί, έναν άνθρωπο που χρειάστηκε να ξεπεράσει τη φτώχεια, τη μοναξιά και τις θυσίες για να φτάσει στην κορυφή.
Ο Δομινικανός άσος μπορεί σήμερα να αποτελεί Rising Star της Euroleague, πρωταθλητή Ισπανίας και έναν από τους πιο περιζήτητους παίκτες της αγοράς, όμως το ταξίδι του ξεκίνησε πολύ μακριά από τα γεμάτα γήπεδα της Ευρώπης.
Τα πρώτα σουτ του Μοντέρο σε μια... ζάντα ποδηλάτου
Ο Μοντέρο μεγάλωσε στη Βίγια Χουάνα, μια από τις πιο φτωχές συνοικίες του Σάντο Ντομίνγκο. Εκεί δεν υπήρχαν σύγχρονα γήπεδα, ούτε ιδανικές συνθήκες για προπόνηση. Τα πρώτα του σουτ τα έκανε σε μια αυτοσχέδια μπασκέτα, με στεφάνι μια παλιά σκουριασμένη ζάντα ποδηλάτου, παίζοντας ατελείωτες ώρες στους δρόμους της γειτονιάς μαζί με φίλους και συγγενείς.
Εκεί γεννήθηκε το όνειρο που λίγα χρόνια αργότερα θα τον οδηγούσε μέχρι τη Euroleague και πλέον στον Ολυμπιακό.
Στα 16 του άφησε τα πάντα πίσω, ακόμα και την οικογένειά του
Το μεγαλύτερο βήμα της ζωής του ήρθε όταν ήταν μόλις 16 ετών. Ο Μοντέρο πήρε τη δύσκολη απόφαση να αφήσει την οικογένειά του στη Δομινικανή Δημοκρατία και να μετακομίσει μόνος του στην Ισπανία για να ενταχθεί στην ακαδημία της Γκραν Κανάρια.
Οι πρώτοι μήνες δεν ήταν εύκολοι. Βρέθηκε σε μια διαφορετική χώρα, μακριά από τους γονείς και τους φίλους του, προσπαθώντας να προσαρμοστεί σε μια νέα γλώσσα, μια νέα κουλτούρα και πολύ υψηλότερο επίπεδο μπάσκετ. Ο ίδιος έχει παραδεχθεί πως η νοσταλγία για την οικογένειά του ήταν από τα δυσκολότερα εμπόδια που χρειάστηκε να ξεπεράσει.
Επέλεξε το όνειρο αντί για την εύκολη διαδρομή
Στη Δομινικανή Δημοκρατία το μπέιζμπολ θεωρείται σχεδόν εθνική υπόθεση και για πολλά παιδιά αποτελεί τον πιο συνηθισμένο δρόμο προς μια επαγγελματική καριέρα. Ο Μοντέρο όμως ακολούθησε διαφορετική πορεία.
Παρότι ασχολήθηκε και με τα δύο αθλήματα, αποφάσισε να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στο μπάσκετ, γιατί, όπως έχει εξηγήσει, ήταν αυτό που τον έκανε πραγματικά ευτυχισμένο.
Η ίδια φιλοσοφία τον συνοδεύει μέχρι σήμερα. Σε συνέντευξή του είχε δηλώσει ότι δεν τον ενδιαφέρει να κυνηγά μόνο τα χρήματα, αλλά να αφήσει το αποτύπωμά του στο άθλημα και να κατακτήσει τίτλους, θεωρώντας πως μόνο έτσι ένας αθλητής μπορεί να γίνει πραγματικά σπουδαίος.
Η δικαίωση και το νέο κεφάλαιο στον Πειραιά
Η περσινή σεζόν αποτέλεσε την απόλυτη επιβεβαίωση της διαδρομής του. Με τη φανέλα της Βαλένθια κατέκτησε το πρωτάθλημα Ισπανίας, αναδείχθηκε Rising Star της EuroLeague και MVP των τελικών της Liga Endesa, καθιερώνοντας το όνομά του ανάμεσα στους κορυφαίους νέους παίκτες της Ευρώπης.
Σήμερα, λίγα χρόνια μετά τα παιχνίδια σε μια αυτοσχέδια μπασκέτα στις φτωχογειτονιές του Σάντο Ντομίνγκο, ο Ζαν Μοντέρο ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του φορώντας τη φανέλα του πρωταθλητή Ευρώπης, Ολυμπιακού. Για τον ίδιο, όμως, το μεγαλύτερο τρόπαιο ίσως να είναι ότι απέδειξε πως ακόμη και το πιο μεγάλο όνειρο μπορεί να ξεκινήσει από μια σκουριασμένη ζάντα ποδηλάτου.