Η ποδοσφαιρική Ευρώπη... παραμιλά με το διπλό του Άουγκσμπουργκ κι εμείς συνειδητοποιούμε ότι για πρώτη φορά στην ιστορία εθνικές ομάδες-κολοσσοί όπως η Γερμανία ζηλεύουν το ατομικό ταλέντο των Ελλήνων παικτών!
Υπάρχουν τόσα πολλά να γράψεις για την πρώτη ιστορική νίκη της εθνικής Ελλάδος από της εθνικής Γερμανίας που θα πρέπει να... τιθασεύσεις τον ενθουσιασμό σου για να μην επιδοθείς σε γραφικότητες και υπερβολικές κορώνες!
Χωρίς να θέλουμε να μετριάσουμε το... παραλήρημα που ακολούθησε το «γαλανόλευκο» πάρτι που στήθηκε στο Άουγκσμπουργκ στο πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του Γιούργκεν Κλοπ στον πάγκο των «πάντσερ», θυμίζουμε ότι πρωταρχικός στόχος του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος δεν είναι να κατακτήσει το Nations League, αλλά να επιστρέψει στην τελική φάση μιας μεγάλης διοργάνωσης, είτε αυτή είναι το Euro 2028, είτε το Μουντιάλ 2030.
Θα πρέπει να δηλαδή το πάθημα που ζήσαμε μετά την καταπληκτική μας διαδρομή στη δεύτερη κατηγορία του Nations (με το... βατερλό στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου) να μας γίνει μάθημα ενόψει της συνέχειας μιας διαδρομής που, διάολε, καταλαβαίνουμε πλέον όλοι πόσο γοητευτική μπορεί να εξελιχθεί!
Το πιο αισιόδοξο μήνυμα για την εθνική Ελλάδος λέγεται... Ιβάν Γιοβάνοβιτς
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι τα οφέλη που αποκόμισε η εθνική μας ομάδα από τις επισκέψεις της σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ είναι πολύ μεγαλύτερα και πιο σημαντικά ακόμη κι από τους έξι πόντους που θα κουβαλήσει μαζί της στο ταξίδι της επιστροφής προς τη Θεσσαλονίκη. Και το πρώτο και πιο πολύτιμο φέρει την υπογραφή του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Παραμονή της εκκίνησης των συγκεκριμένων αγώνων, υπογραμμίζαμε τη βαρύτητα των εξετάσεων που θα υποβαλλόταν και ο ομοσπονδιακός μας τεχνικός στα παιχνίδια με Γερμανούς, Ολλανδούς και Σέρβους. Ουδείς νοήμον άνθρωπος που γνωρίζει στοιχειώδη πράγματα για το ποδόσφαιρο μπορεί να αμφισβητήσει την αξία και την σπουδαία προσωπικότητα του Ιβάν. Μην τρελαθούμε!
Το μόνο που θέταμε προς αξιολόγηση είναι η ποδοσφαιρική συμβατότητα του Σερβοέλληνα «φιλόσοφου» με το αδιανόητο επιθετικό ταλέντο που διαθέτει η συγκεκριμένη φουρνιά Ελλήνων διεθνών. Οι απαντήσεις που λάβαμε στα δύο θριαμβευτικά παιχνίδια που δώσαμε με «πλάβι» και «πάντσερ» ήταν κάτι περισσότερο από ελπιδοφόρα. Όχι επειδή κερδίσαμε!
Θα μπορούσε η μπάλα να είχε ταξιδέψει λίγα εκατοστά πιο δεξιά στο δοκάρι των Σέρβων και να είχαμε ηττηθεί. Θα μπορούσε ο Τζολάκης να μην... απογειωνόταν τρεις φορές στο παραθυράκι της εστίας του και ο Κλοπ να έπινε μπύρα στην πρεμιέρα του ενώπιον του γερμανικού κοινού.
Ακόμη κι αν γνωρίζαμε δύο ήττες στα συγκεκριμένα παιχνίδια, η επιλογή του Ιβάν Γιοβάνοβιτς να χτίσει την ενδεκάδα του ποντάροντας στην αστείρευτη δεξαμενή ταλέντου της επιθετικής του γραμμής, θα αποτελούσε ανεκτίμητη κληρονομιά ενόψει των μεγάλων προκλήσεων που έρχονται.
Μην το ψάχνετε! Ακόμη και ο 64χρονος «σοφός» Γιοβάνοβιτς βρίσκεται σε στάδιο εκμάθησης αναφορικά με το πρωτόγνωρο ταλέντο που έχει να διαχειριστεί. Δεν θα ήταν εύκολο για οποιονδήποτε προπονητή να ηγηθεί της ουσιαστικής αγωνιστικής μετάλλαξης μιας ομάδας που για δεκαετίες επένδυε στην ανασταλτική της λειτουργία και τα ατομικά χαρακτηριστικά των... κεντρικών της μπακ και των αμυντικών της μέσων. Απλά με τις νίκες σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ ο μεν ομοσπονδιακός μας τεχνικός αντιλήφθηκε τη συνταγή-μονόδρομο που θα μας οδηγήσει στο μονοπάτι ιστορικών επιτυχιών και η κοινή γνώμη συνειδητοποίησε ότι είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στη σωστή θέση για να ηγηθεί της συγκεκριμένης προσπάθειας.
Ο Σβαϊνστάιγκερ είπε τη μεγάλη αλήθεια για την εθνική Ελλάδος
Για να είμαστε ειλικρινείς, ακόμη και οι περισσότεροι από εμάς (είτε δημοσιογράφοι, είτε φίλαθλοι) δυσκολευόμαστε να συνειδητοποιήσουμε το ταλέντο της σημερινής φουρνιάς των Ελλήνων διεθνών.
Με το χέρι στην καρδιά, παρακολουθώντας το παιχνίδι με τους Γερμανούς αισθανθήκατε... μειονεκτικά; Το αντίθετο συνέβη! Για πρώτη φορά στην ιστορία οι κραταιοί αντίπαλοί μας είχαν κάθε λόγο να ζηλεύουν το δικό μας ταλέντο. Άντε να ήταν ντέρμπι η προσωπική μονομαχία του Καρέτσα με τον Αντεγιέμι! Είναι ο Νίμπελ ή ακόμη και ο Τερ Στέγκεν καλύτερος τερματοφύλακας του Τζολάκη; Ούτε για αστείο...
Έχουν να ζηλέψουν κάτι ο Ρέτσος και ο Μαυροπάνος από τον Τα; Ας πάμε και στα πιο βαριά χαρτιά των «πάντσερ». Τοποθετώντας στη ζυγαριά τον Τζόλη της Άρσεναλ και τον Βιρτς της Λίβερπουλ ποιον από τους δύο θα επιλέγατε στο... Football Manager; Μοιάζει αδιανόητο, αλλά είναι μια πραγματικότητα που πρέπει άπαντες να συνειδητοποιήσουμε!
Μας βοηθούν και οι αντίπαλοί μας να αντιληφθούμε το... παραμύθι που ζούμε! Μετά το τέλος της αναμέτρησης με την Γερμανία ο σπουδαίος Μπάστιαν Σβαϊνστάιγκερ μίλησε στα ΜΜΕ της χώρας του και ήταν... ξεκάθαρος: «Εμείς έχουμε μια μέτρια εθνική ομάδα, οι Έλληνες έχουν Καρέτσα, Τζόλη, Παυλίδη». Απλά, λιτά κι απέριττα!
Το ταλέντο που παράγει η... φτωχή ποδοσφαιρική βιομηχανία της Ελλάδας, είναι αυτή τη στιγμή πιο πληθωρικό από αυτό που εξάγουν βιομηχανίες-κολοσσοί όπως η Γερμανία ή η Ιταλία. Ιδιαίτερα στην επίθεση, κι αυτό είναι το πλέον παράδοξο! Καλώς ήρθατε, λοιπόν, στην εποχή του Καρέτσα, του Τζόλη, του Κωστούλα και - πρώτα ο Θεός - του Κωνσταντέλια.
Γερός να είναι ο «Ντέλιας» να επιστρέψει υγιής στα γήπεδα και μακάρι χαζεύοντας τους συμπαίκτες του να γράφουν ιστορία στο Άουγκσμπουργκ να καταλάβει ότι δεν είναι δυνατόν να απουσιάζει από τα μεγάλα ραντεβού που έρχονται. Γιατί με μαθηματική ακρίβεια (κι όσο πατάμε ως ποδοσφαιρικό έθνος στο έδαφος και δεν παρασυρθούμε στα σύννεφα) τα ταλέντα του σήμερα αργά ή γρήγορα θα έχουν την ευκαιρία να γίνουν... θρύλοι του αύριο!