Η Ευρώπη... παραμιλά με τα όργια των Ελλήνων διεθνών στα κορυφαία πρωταθλήματα της Γηραιάς Ηπείρου και πλέον ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς καλείται να μετατρέψει το άφθονο ατομικό ταλέντο σε εθνική ομάδα υψηλών προδιαγραφών!
Χαζεύεις τη λίστα των πέντε επιθετικών (Παυλίδης, Τεττέη, Κωστούλας, Δουβίκας, Ιωαννίδης) που περιλαμβάνονται στις κλήσεις του Ιβάν Γιοβάνοβιτς για τα πρώτα παιχνίδια της εθνικής Ελλάδος στο Nations League και αναρωτιέσαι αν υπήρχε ποτέ τόσο μεγάλο περίσσευμα ατομικού ταλέντου στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.
Δεν αναφερόμαστε σε παιδιά που βγάζουν μάτια στον εγχώριο μικρόκοσμό μας, αλλά σε ποδοσφαιριστές που διαπρέπουν στην Premier League, την Bundesliga, τη Serie A ή σε τεράστιους συλλόγους όπως η Άρσεναλ, η Ντόρτμουντ και η Μπενφίκα.
Η απογοητευτική εικόνα της εθνικής Ελλάδος και τα «πρέπει» του Γιοβάνοβιτς
Παρ' όλα αυτά η παρουσία της εθνικής μας ομάδας στην τελευταία δοκιμασία προκριματικών (αυτή του Παγκοσμίου Κυπέλλου) ήταν επιεικώς απογοητευτική. Πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό ότι το περίσσευμα ατομικού ταλέντου δεν εγγυάται τη δημιουργία μιας εθνικής ομάδας υψηλού επιπέδου. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο το Βέλγιο και η Ολλανδία θα είχαν από... πέντε Euro και άλλα τόσα Μουντιάλ στην τροπαιοθήκη τους.
Και κάπου εδώ ξεκινά η ευθύνη του εκάστοτε ομοσπονδιακού προπονητή. Δεν τίθεται η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς απολαμβάνει τον ολοκληρωτικό σεβασμό των διεθνών, αλλά και της μεγάλης πλειοψηφίας της ποδοσφαιρικής μας κοινωνίας (δημοσιογράφων, οπαδών, παραγόντων κλπ). Πλέον, όμως, και ο πολύπειρος τεχνικός καλείται να επιβεβαιώσει - με αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια - ότι είναι απόλυτα συμβατός με το υλικό που καλείται να διαχειριστεί. Ουδείς αμφισβητεί ότι ο Ιβάν είναι ένας εξαιρετικός προπονητής. Το κατά πόσο είναι σε θέση να αξιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο το περίσσιο μεσοεπιθετικό ταλέντο της νέας «γαλανόλευκης» φουρνιάς είναι κάτι που πρέπει να αποσαφηνιστεί στο χορτάρι. Γιατί, μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, τα δείγματα γραφής των προκριματικών του Μουντιάλ ήταν άκρως ανησυχητικά.
Τι πρέπει να αλλάξει ο Γιοβάνοβιτς στην εθνική ομάδα
Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, λοιπόν, αντιλαμβάνεται ότι περνά και ο ίδιος πολύ δύσκολες εξετάσεις στην πρώτη κατηγορία του Nations League. Κανείς δεν έχει την απαίτηση να... σαρώσει η εθνική μας ομάδα αντιπάλους όπως η Γερμανία ή η Ολλανδία, αλλά είναι αυτονόητο ζητούμενο ότι το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα οφείλει να εμφανιστεί ανταγωνιστικό απέναντι σε «πάντσερ» και «οράνιε» και άκρως διεκδικητικό στα δύο παιχνίδια με τη Σερβία.
Τι πρέπει να αλλάξει ο ομοσπονδιακός μας τεχνικός στα έξι παιχνίδια που θα δώσει η «γαλανόλευκη» τους επόμενους μήνες;
- Να ξεπεράσει τα «κολλήματα» που έχει κάθε προπονητής και να αφήσει σε δεύτερη μοίρα «δικά του» (με την καλή έννοια του όρου) παιδιά, εμπιστευόμενος τη νέα γενιά. Να χτίσει δηλαδή την εθνική ομάδα που θα διεκδικήσει με αξιώσεις πρόκριση στο Euro 2028 και το Μουντιάλ 2030.
- Να λύσει το γόρδιο δεσμό της μεσαίας γραμμής που μοιάζει με αχίλλειο πτέρνα της εθνικής ομάδας, κυρίως στη θέση των ανασταλτικών μέσων. Όσο πλεόνασμα ταλέντου υπάρχει στις θέσεις της επίθεσης, τόσο μεγάλο είναι το έλλειμα στους συνδετικούς κρίκους που θα είναι σε θέση να φέρουν αμυντική ισορροπία σε ένα σύνολο που... γέρνει προς τα εμπρός.
- Ένας ομοσπονδιακός προπονητής οφείλει να προσαρμόζει την τακτική του στη δεξαμενή παικτών που καλείται να διαχειριστεί. Δεν γίνεται να ισχύει το αντίθετο. Ο Γιοβάνοβιτς είναι υποχρεωμένος να βρει το πιο ταιριαστό σύστημα στην εθνική βάσει του υλικού που έχει στα χέρια του, όχι βάσει της δικής του ποδοσφαιρικής κοσμοθεωρίας. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά ενός προπονητή εθνικής ομάδας με έναν τεχνικό συλλόγου.
- Οι δείκτες αυτοσυγκέντρωσης των παικτών στα παιχνίδια, θα πρέπει να είναι πλέον πολλαπλάσιοι. Γιατί στα προκριματικά του Μουντιάλ ο διαγωνισμός... γκάφας, ήταν αδιανόητος για τα ποιοτικά στάνταρντς της συγκεκριμένης ομάδας.
- Ο Γιοβάνοβιτς δεν πρέπει να φοβηθεί την αξιοποίηση της «πυρηνικής» επιθετικής γραμμής της εθνικής μας. Διαθέτει μια δεξαμενή εφτά παικτών (οι πέντε φορ μαζί με Τζόλη, Καρέτσα, χωρίς να υπολογίζουμε τον Κωνσταντέλια) που επιβάλλεται να καταλαμβάνουν τις θέσεις του φορ και των τριών παικτών που θα αγωνίζονται πίσω ή δίπλα του. Υποχρέωση του Ιβάν είναι να βρει τους πιο ταιριαστούς παίκτες που θα θωρακίσουν ανασταλτικά τη δική τους παρουσία. Αν κυριαρχήσει ξανά ο φόβος στις επιλογές του ομοσπονδιακού μας τεχνικού σε σχήματα με επιλογή τριών πιο αμυντικογενών χαφ, το έργο που είδαμε στα προκριματικά του Μουντιάλ δύσκολα θα αλλάξει...
Υ.Γ. Για να μην παρεξηγηθούμε! Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς σε επίπεδο προσωπικότητας μοιάζει να είναι κάτι περισσότερο από ιδανικός για τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού της εθνικής μας. Αυτό που πρέπει να αποδειχτεί στην πράξη είναι αν είναι ποδοσφαιρικά συμβατός με την πρωτόγνωρη συσσώρευση μεσοεπιθετικού ταλέντου στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Αυτές είναι οι μόνες εξετάσεις που θα υποβληθεί...