Είναι ήδη μια από τις προσωπικότητες της χρονιάς, και είναι μόνο Ιούλιος. Ο Λουίς ντε λα Φουέντε μίλησε στο στούντιο της MARCA για την εθνικής Ισπανίας.
Αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο την οδήγησε στην κατάκτηση του Μουντιάλ 2026 προανήγγειλε ακόμα καλύτερες μέρες και χώρες στα λεγόμενά του και την αρχαία Σπάρτη: «Είμαι πολύ απαιτητικός, πολύ ανταγωνιστικός. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι μπορείς πάντα να βελτιώνεσαι. Είναι ένα αξίωμα που έχουμε κάθε μέρα στη δουλειά, σε κάθε προπόνηση, σε κάθε συνεδρία που έχουμε: να τα πας πάντα καλύτερα από ό,τι κάναμε χθες».
Επισήμανε: «Αυτή η ομάδα αναμειγνύει νέους παίκτες με βετεράνους. Έχουν ακόμα πολύ δρόμο μπροστά τους και νομίζω ότι θα δούμε την καλύτερη εκδοχή αυτής της ομάδας. Τα καλύτερα έρχονται».
Η συνέντευξή του είχε και κάτι από αρχαία Σπάρτη, καθώς όταν ρωτήθηκε για τον ρόλο του Λαμίν Γιαμάλ σε αυτήν την ομάδα, είπε: «Είπαμε ότι είχαμε αντιμετωπίσει την Πορτογαλία του Κριστιάνο, τη Γαλλία του Μπαπέ, επρόκειτο να παίξουμε εναντίον της Αργεντινής του Μέσι... αλλά αντιμετώπιζαν μια ομάδα 26 ατόμων. Για να παραφράσω την περίφημη φράση για τους 300 Σπαρτιάτες... Λοιπόν, εμείς είμαστε οι 26 Ισπανοί. Ο Λαμίν είναι ένας ποδοσφαιριστής που είχε μια εξαιρετική εμπειρία και μια φανταστική απόδοση. Έχει ωριμάσει πάρα πολύ, έχει δουλέψει σκληρά για την ομάδα και πάντα έβαζε το κοινό καλό πάνω από το δικό του. Είναι ένας σπουδαίος ποδοσφαιριστής, πολύ νέος, που εξακολουθεί να αναπτύσσεται, αλλά αυτό θα τον κάνει μόνο καλύτερο στο μέλλον. Η ανάπτυξή του έχει προγραμματιστεί. Προήλθε από μια περίοδο αδράνειας και έχει κάνει υπέροχη δουλειά.
Η αναδρομή του Λουίς ντε λα Φουέντε στο Μουντιάλ 2026
Έκανε μια μικρή αναδρομή λέγοντας ότι ««το Πράσινο Ακρωτήριο μας προσγειωσε για το πώς θα ήταν η διοργάνωση, κάνοντάς μας να συνειδητοποιήσουμε τη δυσκολία που αντιμετωπίσαμε όλοι. Η ιδέα ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο επιμένω ότι δεν μοιάζει καθόλου με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, είναι ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι. Η Σαουδική Αραβία μας επιβεβαίωσε ότι όταν έχεις επίγνωση της δυσκολίας, πρέπει να παραμένεις ήρεμος και σίγουρος. Στη συνέχεια, εναντίον της Ουρουγουάης, θέλω να τονίσω την ωριμότητα της ομάδας και την άρνησή μας να πέσουμε στην παγίδα του αντιπάλου. Δείξαμε ψυχραιμία και ποδοσφαιρικό ταλέντο. Στον γύρο των 32 εναντίον της Αυστρίας, αποκτήσαμε άλλη μια ορμή επειδή χτίσαμε πάνω σε όσα είχαμε πετύχει σε προηγούμενους αγώνες».
Ξεχωριστά ήταν το ματς με την Πορτογαλία, το Βέγλιο και την Γαλλία: «Με την Πορτογαλία του Κριστιάνο Ρονάλντο, είχα ήδη προβλέψει ότι θα μπορούσε να είναι τελικός πριν από τον τελικό. Ήταν ένα από τα φαβορί και χρειαζόταν το καλύτερο από εμάς. Στα προημιτελικά εναντίον του Βελγίου, ένιωσα ότι ήταν ένα παιχνίδι παγίδας. Ήταν γρήγοροι και πολύ δυναμικοί. Ακόμα και όταν δεχτήκαμε το πρώτο γκολ ολόκληρου του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καταφέραμε να ελέγξουμε τα νεύρα μας. Στη συνέχεια, στα ημιτελικά, αντιμετωπίσαμε τη Γαλλία του Μπαπέ, το απόλυτο φαβορί. Αλλά νομίζω ότι υπήρχε περισσότερο άγχος στις κερκίδες παρά μέσα στον δικό μας όμιλο. Συμπεριφερθήκαμε σαν πραγματική ομάδα και από την αρχή μέχρι το τέλος, ο αγώνας ήταν υπό έλεγχο. Ήμασταν μια συνεκτική μονάδα. Η ατομική απόδοση κάθε παίκτη ήταν εξαιρετική, αλλά ως ομάδα, ήμασταν ακόμα καλύτεροι και αυτό είναι που τους κάνει τους καλύτερους».
Η μητέρα των μαχών και η συνομιλία με τον Τζιάνι Ινφαντίνο
Και κόντρα στην Αργεντινή ήταν η μητέρα των μαχών: «Η αποχώρηση του Μέσι... Ο ονειρεμένος αγώνας. Η νίκη έκλεινε τον κύκλο όλων όσων περικμέναμε σε όλη τη διοργάνωση. Και η τελική ανάλυση ήταν ότι, συνολικά, ολόκληρο το Παγκόσμιο Κύπελλο εξελίχθηκε όπως είχαμε προγραμματίσει και οραματιστεί εκ των προτέρων».
Στην τελετή απονομής σνομίλησε με τον Τζιάνι Ινφαντίνο: «Πάντα λέω ότι οι ιδιωτικές συζητήσεις είναι ιδιωτικές, αλλά σε αυτή την περίπτωση, νομίζω ότι αξίζει να το αναφέρουμε. Γιατί; Επειδή αναδεικνύει την ποιότητα των παικτών μας. Κοιτάξτε, ο Ινφαντίνο και εγώ γνωριστήκαμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου κερδίσαμε το ασημένιο μετάλλιο. Η συμπεριφορά των παικτών ήταν εντυπωσιακή. Φόρεσαν τα μετάλλιά τους, δεν τα έβγαλαν, απόλαυσαν την τελετή λήξης. Όταν τελείωσε η τελετή, ο Ινφαντίνο ήρθε κοντά μου και μου είπε: «Κύριε, οι παίκτες σας είναι παράδειγμα». Και πολλοί από αυτούς τους παίκτες ήταν σε αυτόν τον τελικό. Μου το θύμισε, λέγοντας: «Αυτό που σας είπα την ημέρα των Ολυμπιακών Αγώνων ισχύει ακόμα και σήμερα. Τι παράδειγμα για όλα. Ομαδικού πνεύματος, συντροφικότητας, γενναιοδωρίας, θυσίας και ποδοσφαιρικού μεγαλείου». Και αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να είμαστε περήφανοι. Είναι η μεγαλύτερη πηγή υπερηφάνειας, πέρα από οτιδήποτε σχετίζεται καθαρά με το ποδόσφαιρο».