Η Euroleague αποφασίζει, σε ένα παλάτι, το οποίο είχε αριστοκράτες ιδιοκτήτες ανά τους αιώνες και κουβαλά μια δολοφονία, τον Ηρακλή και τον Τηλέμαχο.
H Euroleague Commercial Assets (ECA) είναι ουσιαστικά η ιδιωτική εταιρεία που διαχειρίζεται τις κορυφαίες ευρωπαϊκές διοργανώσεις επαγγελματικού μπάσκετ συλλόγων ανδρών, συμπεριλαμβανομένων της EuroLeague και του EuroCup.
Η συνέλευση των μετόχων της έχει προγραμματιστεί σήμερα (Δευτέρα 5 Οκτωβρίου) και αύριο με διοργανώτρια την Αρμάνι Μιλάνο στην ιστορική Villa d’Este στο Τσερνόμπιο, όπως ανέφερε την περασμένη Τετάρτη η «La Gazzetta dello Sport».
Ώρα αποφάσεων λοιπόν σε ένα ξενοδοχείο σύμβολο της πολυτέλειας το οποίο υπήρξε μεταξύ άλλων κατοικία ενός καρδινάλιου, ενός μαρκησίου, μια πριγκίπισσας και μιας τσαρίνας και ιστορικά κουβαλά μια διάσημη δολοφονία, ενώ έχει έντονο άρωμα Ελλάδας, καθώς στους χώρους του υπάρχει το άγαλμα του Ηρακλή και του Λίχα - ο κήρυκας υπηρέτης του Ηρακλή- και ο ναός του Τηλέμαχου.
Η νέα εποχή και το εμβληματικό αναγεννησιακό παλάτι
Με φόντο τη λίμνη Κόμο, η σύνοδος των ιδιοκτητών θα χαράξει νέα εποχή για την μπάσκετ στην Ευρώπη, καθώς αναμένεται να παρουσιαστούν επίσημα οι οκτώ νέες ομάδες-μέλη (franchises) της EuroLeague.
Παράλληλα, οι μέτοχοι καλούνται να αξιολογήσουν μια πιθανή πρόταση εξαγοράς της EuroLeague από το NBA, η οποία ενδέχεται να κατατεθεί μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου των Ιδιοκτητών (Board of Governors) του NBA.
Όλα αυτά στην Villa d'Este στο Τσερνόμπιο, τον γραφικό ιταλικό δήμο που βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης Κόμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Πρόκειται για ένα εμβληματικό αναγεννησιακό παλάτι του 16ου αιώνα που σήμερα λειτουργεί ως ένα από τα πιο διάσημα και πολυτελή ξενοδοχεία 5 αστέρων στον κόσμο.
Η θερινή κατοικία του Καρδινάλιου και η θρυλική πλωτή πισίνα
Αν και ο σχεδιασμός αυτής της κατοικίας αποδίδεται παραδοσιακά στον αρχιτέκτονα Πελεγκρίνο Πελεγκρίνι, πιθανότερο είναι ότι αρχιτέκτονας ήταν ο Τζοβάν Αντόνιο Πιότι, γνωστός ως «il Vacallo», καθώς γεννήθηκε στο Βακάλο, έναν δήμο της επαρχίας Μεντρίσιο στο καντόνι του Τιτσίνο, στην Ελβετία.
Επρόκειτο για την θερινή κατοικία του Καρδινάλιου Τολομέο Γκάλιο. Αφού άλλαξε πολλούς αριστοκράτες ιδιοκτήτες ανά τους αιώνες , συμπεριλαμβανομένης της Βασίλισσας Καρολίνας του Μπράνσγουικ που της έδωσε το όνομα Villa d'Este το 1815, αγοράστηκε το 1873 από Μιλανέζους επιχειρηματίες και μετατράπηκε σε πολυτελές κατάλυμα.
Εκτείνεται σε μια έκταση 25 στρεμμάτων (10 εκταρίων) με εντυπωσιακούς αναγεννησιακούς και μπαρόκ κήπους, σιντριβάνια και σπάνια βλάστηση. Διαθέτει 151 δωμάτια, σουίτες και ιδιωτικές βίλες.
Το πιο αναγνωρίσιμο στοιχείο της είναι η θρυλική πλωτή πισίνα που βρίσκεται κυριολεκτικά πάνω στην επιφάνεια της Λίμνης Κόμο.
Οι αριστοκράτες που έζησαν στη βίλα
Μετά τον θάνατο του Γκάλικο, η βίλα κληροδοτήθηκε στους συγγενείς του. Λειτούργησε ως κέντρο πνευματικών ασκήσεων των Ιησουιτών από το 1749 έως το 1769 και στη συνέχεια, αγοράστηκε αρχικά από τον Κόμη Μάριο Οντεσκάλκι και το 1778, από τον Κόμη Ρουτζέρο Μαρλιάνι, στρατηγό του αυστριακού στρατού.
Το 1784, η ιδιοκτησία περιήλθε στην οικογένεια Καλντεράρι του Μιλάνου, η οποία δημιούργησε έναν νέο κήπο ιταλικού ρυθμού, με ένα επιβλητικό νυμφαίο και έναν ναΐσκο που στέγαζε ένα άγαλμα του 17ου αιώνα, το οποίο απεικόνιζε τον Ηρακλή να εκσφενδονίζει τον Λίχα στη θάλασσα. Μετά τον θάνατο του Μαρκησίου Μπαρτολομέο Καλντεράρα, η βίλα περιήλθε στη σύζυγό του, Βιτόρια Πελούσο, πρώην χορεύτρια της Σκάλας του Μιλάνου. Το 1815 ιδιοκτήτρια έγινε η Καρολίνα Αμαλία του Μπράουνσβαϊγκ, Πριγκίπισσας της Ουαλίας και εν διαστάσει σύζυγος του μελλοντικού βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου Δ΄.
Το 1821, μετά τον θάνατο της Καρολίνας, η βίλα περιήλθε στην κατοχή του Πρίγκιπα, Τζιοβάνι ντι Τορλόνια, αργότερα στα χέρια της οικογένειας Ορσίνι, στη συνέχειθα στον Ιπόλιτο Γκαετάνο Τσιάνι ένθερμο πολέμιος των Αυστριακών και υποστηρικτή του Ναπολέοντα.
Η Τσαρίνα, ο Αλφρεντ Χίτσκοκ και η περιβόητη δολoφονία
Από το 1868 έως το 1870 ήταν η κατοικία της Τσαρίνας της Ρωσίας, Μαρίας Φεοντόροβνα. Μετά από τρία χρόνια εγκατάλειψης, μια πρωτοβουλία με επικεφαλής τον Δήμαρχο του Μιλάνου, Τζούλιο Μπελιντζάγκι το κτίριο μετατράπηκε το 1873 σε ξενοδοχείο πολυτελείας. Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ γοητεύτηκε και γύρισε μέρος της πρώτης του ταινίας -το βωβό μελόδραμα μυστηρίου «The Pleasure Garden» (Ο κήπος της ηδονής)- στους χώρους του ξενοδοχείου, το 1925.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η βίλα ανέκτησε τη φήμη της ως χώρος συγκεντρώσεων της υψηλής κοινωνίας και έγινε το σκηνικό της περιβόητης δολοφονίας Μπελεντάνι.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1948, σε μια επίδειξη μόδας, βρέθηκαν στο ξενοδοχείο εύπορα μέλη της κοσμικής ζωής, βιομήχανοι και αριστοκράτες. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, η Κόμισσα Πία Μπελεντάνι ήρθε αντιμέτωπη με τον πρώην εραστή της, έναν πλούσιο ντόπιο ιδιοκτήτη εργοστασίου μεταξιού, τον Κάρλο Σάκι.
Μετά από έναν έντονο καβγά στο τραπέζι του δείπνου, η Μπελεντάνι τύλιξε το πιστόλι του συζύγου της μέσα σε μια εσάρπα από γούνα ερμίνας, πλησίασε τον Σάκι στην πίστα χορού και τον πυροβόλησε στην καρδιά. Στη συνέχεια επιχείρησε να στρέψει το όπλο στον εαυτό της, αλλά αυτό μπλόκαρε.
Λόγω της αριστοκρατικής της καταγωγής και του πλούτου της, η δίκη έλαβε τεράστια δημοσιότητα. Τελικά, η Πία Μπελεντάνι κρίθηκε εν μέρει διανοητικά ασταθής και καταδικάστηκε σε εγκλεισμό σε ψυχιατρικό ίδρυμα, γεγονός που καθιέρωσε το συμβάν ως το πιο σκοτεινό ιστορικό σκάνδαλο της έπαυλης.
Το άγαλμα του Ηρακλή και του Λίχα και ο ναός του Τηλέμαχου
Το 1966 κατασκευάστηκε μπροστά από τη βίλα μια πλωτή πισίνα, η οποία επιπλέει στα νερά της λίμνης. Το παλαιότερο σωζόμενο στοιχείο στους κήπους είναι το νυμφαίο, το οποίο χρονολογείται από το πρώτο μισό του 17ου αιώνα και είναι διακοσμημένο με πολύχρωμα ψηφιδωτά από βότσαλα σε ρωμαϊκό μπαρόκ ρυθμό.
Το νυμφαίο αποτελεί την είσοδο και τη βάση της Λεωφόρου του Ηρακλή, η οποία περιλαμβάνει μια σκάλα με διπλό καταρράκτη νερού που διασχίζει τους κήπους και καταλήγει στο άγαλμα του Ηρακλή και του Λίχα (έργο του 17ου αιώνα), από το οποίο η λεωφόρος πήρε το όνομά της.
Υπάρχει επίσης ο ναός του Τηλέμαχου, κρυμμένος ανάμεσα στα ελικοειδή μονοπάτια των άνω κήπων. Ένας κλασικός ναός αφιερωμένος στον γιο του Οδυσσέα, ενώ υπάρχουν και στους εσωτερικούς χώρους υπάρχουν τα γλυπτά στο δωμάτιο Τσαγιού και ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουν αυτά που απεικονίζουν τη θεά Αφροδίτη (Venus) και τον Έρωτα (Cupid). Το 1913, ο κήπος κηρύχθηκε εθνικό μνημείο.