Ο Ντονάτας Μοτεγιούνας μίλησε για τη μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ και τους λόγους που τον έκαναν να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της Θεσσαλονίκης.
Ο Ντονάτας Μοτεγιούνας είναι και επίσημα στον ΠΑΟΚ! Μία από τις πιο δύσκολες και ηχηρές μεταγραφές ολοκληρώθηκε με επιτυχία για τον «δικέφαλο του Βορρά», αποκτώντας έναν παίκτη που έχει δείξει την ποιότητά του στο υψηλότερο επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια στα παρκέ.
Ο Λιθουανός στις πρώτες του δηλώσεις στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου αναφέρθηκε στους λόγους που τον έκαναν να απαντήσει θετικά στην πρόταση που του έγινε.
Παράλληλα, ο Ντονάτας Μοτεγιούνας μίλησε για το περιβάλλον που βρήκε στον ΠΑΟΚ και γιατί ήθελε τόσο πολύ να φορέσει τη φανέλα του, ενώ αναφέρθηκε και στην εμπειρία που είχε κάποτε πριν από πολλά χρόνια παίζοντας κόντρα στον «δικέφαλο του Βορρά» και τι θυμόταν από τότε.
Αναλυτικά όλα όσα είπε ο Ντονάτας Μοτεγιούνας για τον ΠΑΟΚ και την επιλογή του:
«Θυμάμαι εκείνο το παιχνίδι. Ήταν στην αρχή της επαγγελματικής μου καριέρας. Νομίζω ήταν ο πρώτος ή ο δεύτερος χρόνος μου στη Benetton Treviso», λέει ο Λιθουανός σέντερ, για εκείνο το παιχνίδι των ομίλων του Eurocup και φαίνεται ότι θυμάται αρκετά…
«Το θυμάμαι καλά εξαιτίας του γηπέδου. Θυμάμαι όταν ήρθα στο γήπεδο ότι ήταν τόσο σκοτεινό και ήταν πολύ εκφοβιστική ατμόσφαιρα, κάτι ασυνήθιστο. Θα έλεγα ότι η Virtus Bologna έχει κάτι πολύ παρόμοιο: όταν μπαίνεις και είναι σκοτεινά, όλοι οι φίλαθλοι είναι ντυμένοι στα σκούρα, και αυτό είναι εκφοβιστικό για πολλούς παίκτες. Ήταν λοιπόν μια όμορφη στιγμή για μένα να γυρίσω στο μέρος όπου κάποτε έπαιξα ως νεαρός παίκτης, και τώρα να γυρίζω ως ώριμος παίκτης, ως βετεράνος, με πολλή εμπειρία και πολλά μέρη που έχω επισκεφθεί».
Μιλώντας για την απόφασή του να αποδεχθεί την πρόταση του ΠΑΟΚ και να έρθει στη Θεσσαλονίκη, ο Donatas Motiejunas λέει:
«Γυρίζω σε έναν οργανισμό που έχει τους υψηλότερους στόχους, πολύ μεγάλη επιθυμία να αναπτυχθεί, να βελτιωθεί, να ανέβει. Νομίζω ότι για μένα αυτό είναι το τέλειο περιβάλλον, γιατί πάντα προσπαθώ να μεγαλώνω, πάντα προσπαθώ να βελτιώνομαι, πάντα προσπαθώ να διεκδικώ κάτι. Και ο ΠΑΟΚ είναι γνωστός για το πάθος του, για τη μάχη.
Τώρα, με τη νέα ιδιοκτησία, ξέρω ότι οι στόχοι είναι υψηλοί, οι προσδοκίες είναι υψηλές, και αυτό δημιουργεί πίεση. Έχω μάθει να ζω μέσα στην πίεση. Μου αρέσει η πίεση, γιατί πίεση σημαίνει ότι κάποιος περιμένει κάτι από σένα. Πριν υπογράψω στον ΠΑΟΚ τηλεφώνησα σε όλους τους ανθρώπους γύρω μου, γιατί οι συναισθηματικές αποφάσεις δεν είναι έξυπνες αποφάσεις για μένα. Μίλησα με πολλούς ανθρώπους που γνωρίζουν το μπάσκετ, που δουλεύουν στο μπάσκετ, για να κάνω την επιλογή.
Και ένας φίλος μου μού είπε, με κάθε επιφύλαξη, ότι αυτή είναι η σωστή απόφαση: να έρθω σε έναν σύλλογο που έχει τέτοιου είδους προσδοκίες, αντί να πάω είτε σε μια ομάδα της Ευρωλίγκας είτε σε κάποια ομάδα που δεν παίζει για τίποτα και απλώς… είναι εκεί. Και μετά δεν ξέρεις αν θα ταιριάξεις ή όχι.
Πριν από δυόμισι εβδομάδες με πήρε τηλέφωνο ο coach Trinchieri. Μου εξήγησε τι χρειάζεται, και του είπα: «Φαίνεται ότι με χρειάζεσαι». Γιατί τα πράγματα, οι ιδιότητες που χρειάζεται από τον παίκτη, νιώθω ότι τις έχω, και θα προσπαθήσω να τις φέρω εδώ».
Το κίνητρο υπάρχει, μαζί με την πίεση και τις μεγάλες προσδοκίες. Πως θα τα διαχειριστεί όλα αυτά;
«Είναι απλό. Πηγαίνεις και παίζεις στο εκατό τοις εκατό. Τέτοια περίπου εποχή πήγα και στον Ερυθρό Αστέρα και κατάφερα να έχω αντίκτυπο με το παιχνίδι μου. Όλα αυτά τα χρόνια έμαθα ένα πράγμα: όπου κι αν πας, πρέπει να προσαρμοστείς στην κουλτούρα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό: να σέβεσαι την κουλτούρα, να προσαρμοστείς σε αυτήν, και μετά, όταν παίζεις, να δίνεις το εκατό τοις εκατό, να παλεύεις για κάθε μπάλα, να είσαι ο πρώτος στο παρκέ. Και μπορώ να σου πω: είτε κερδίσεις είτε χάσεις, οι άνθρωποι, οι φίλαθλοι, ο σύλλογος θα είναι ακόμα στο πλευρό σου. Υπάρχουν καλές στιγμές και κακές στιγμές.
Δεν θυμάμαι μία ομάδα που να κέρδισε όλα τα παιχνίδια της σεζόν. Υπάρχουν καλές και κακές στιγμές. Αυτή είναι η ζωή, γι’ αυτό είναι και ο αθλητισμός. Αλλά ταυτόχρονα, αν δώσεις το εκατό τοις εκατό και παλέψεις μέχρι τέλους, ο κόσμος καταλαβαίνει ότι μπορείς και να χάσεις. Για μένα το χειρότερο είναι όταν δεν προσπαθείς, όταν απλώς είσαι εκεί, χωρίς πραγματικά να παλεύεις, να ανταγωνίζεσαι. Αυτό για μένα, ως βετεράνος, είναι απαράδεκτο. Γι’ αυτό, όπου κι αν πάω, πιέζω όλους τους παίκτες, πιέζω με το παράδειγμά μου: πώς να παλεύεις, πώς να ανταγωνίζεσαι. Και για μένα, θέλω να κερδίζω. Αυτό είναι το μόνο που με νοιάζει: η νίκη».
Ο Donatas Motiejunas βρίσκει και αρκετά γνώριμα πρόσωπα και δεν είναι μόνο ο Νικ Καλάθης με τον οποίο ήταν συμπαίκτες στη Monaco. «Είναι εδώ και ο Marcus Foster. Eίναι πολύ γνωστός στη Λιθουανία για τα επιτεύγματά του, οπότε σίγουρα τον παρακολουθούσα. Νομίζω τρεις ή τέσσερις μήνες πριν παίξω κόντρα στον ΠΑΟΚ το 2010, είχα παίξει κόντρα στον coach Trinchieri που ήταν προπονητής στην Cantu. Οπότε γνωριζόμαστε επίσης πολλά χρόνια, και όσο τρελό κι αν ακούγεται, μετά από τόσα χρόνια παίζω για πρώτη φορά για εκείνον. Πάντα πιστεύω ότι τα πράγματα στη ζωή γίνονται για κάποιον λόγο. Και νομίζω ότι αυτό το στάδιο της ζωής μου — γιατί ήρθα σε αυτή την ομάδα, γιατί αυτή η ομάδα ήρθε σε μένα, γιατί ο προπονητής ήρθε σε μένα — έχει έναν λόγο. Και θα κάνω ό,τι μπορώ, ό,τι είναι στη δύναμή μου, για να γίνει ένας όμορφος λόγος».
Για την ιστορία, σε εκείνο το παιχνίδι στο PAOK Sports Arena, πριν από 16 χρόνια (23/11/2010) ο ΠΑΟΚ είχε ηττηθεί 62-67 από τη Βenetton, με τον Motiejunas να είναι ο πρώτος σκόρερ της Ιταλικής ομάδας με 16 πόντους. Στο ρόστερ του ΠΑΟΚ ήταν ο Γιώργος Δέδας και ο Μιχάλης Γιαννακίδης τους οποίους συναντά ξανά ως μέλη του επιτελείου της ομάδα μας. Στο τέλος εκείνης της σεζόν ο “Dima” επιλέχθηκε στο νούμερο 20 του ΝΒΑ draft από τους Μinnesota Timberwolves.