Δεν άρεσε σε πολλούς εγχώριους «αναλυτές» η συντριπτική νίκη του Πέτερ Μαγιάρ στην Ουγγαρία και η ήττα του Όρμπαν, μετά από 16 χρόνια «ανελεύθερης δημοκρατίας».
Ένα βασικό πρόβλημα είναι πως ο Μαγιάρ δεν είναι «του συναφιού τους», δεν μπορούν δηλαδή να τον κατατάξουν σε κάποια αριστερή απόχρωση του πολιτικού φάσματος. Δεν αρέσει που είναι «Δεξιός», γκρινιάζουν που κάποτε ήταν και αυτός μέλος του κυβερνώντος κόμματος του Όρμπαν και αποχώρησε -ήδη κάποιοι ισχυρίζονται πως ο Μαγιάρ είναι κάτι σαν «μία από τα ίδια» με τον προκάτοχό του και άλλα συναφή. Το θέμα είναι πως στις μέρες μας η Ιστορία δεν γράφεται με τη δική μας «μεζούρα» και τις προδιαγραφές που έχουμε στο μυαλό μας. Οι «αναλύσεις» περιπλέκονται από το γεγονός ότι στην Ουγγαρία η Αριστερά απλώς δεν υφίσταται εκλογικά.
Ακόμα δυσκολότερα γίνονται τα πράγματα για τους αναλυτές στο γεγονός ότι το καθεστώς Όρμπαν στήριξαν τόσο ο Πούτιν όσο και ο Τραμπ. Επίσης, δεν βλέπουν το όφελος από την αλλαγή, καθώς θεωρούν ότι αυτοί που χαίρονται για το αποτέλεσμα είναι οι «γραφειοκράτες των Βρυξελλών». Τέλος, οι εγχώριοι θαυμαστές του Ρώσου προέδρου προβλέπουν ότι αργά ή γρήγορα ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας θα αναγκαστεί να συνδιαλλαγεί με τον Πούτιν λόγω του ενεργειακού…
Το δυστύχημα για όλους αυτούς είναι πως ο εκλεγμένος πρωθυπουργός έκανε την επομένη των εκλογών δηλώσεις που βάζουν ακόμα πιο δύσκολα στους πολυπράγμονες «αναλυτές» μας. Αξίζει να δούμε μερικά από τα βασικά σημεία των προγραμματικών, στην ουσία, δηλώσεων για τη νέα κυβέρνηση, που αφορούν κρίσιμα διεθνή προβλήματα.
• Για την Ουκρανία: Θα αποσύρουμε το βέτο από κάθε απόφαση που αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με την Ουκρανία και τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης της χώρας μας, δεν μπορούμε να συμμετέχουμε σε δάνειο προς την Ουκρανία, αλλά σαφώς υποστηρίζουμε άλλες χώρες της ΕΕ να το πράξουν… Σε ό,τι αφορά στην ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ, είμαστε υπέρ εφόσον συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις μεταρρυθμίσεων στη χώρα αυτή. Όμως τώρα η χώρα αυτή βρίσκεται σε πόλεμο… Εάν δεν πληρούνται τα κριτήρια, είμαστε υπέρ ενός δημοψηφίσματος στην Ουγγαρία για το ζήτημα.
• Για τη Ρωσία: Η Ρωσία προσδοκά έναν πόλεμο με την Ευρώπη, είναι μια συνεχής απειλή για την ασφάλεια κάθε Ευρωπαίου. Η Ουκρανία δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να αποδεχτεί μια ειρηνευτική συμφωνία που απαιτεί την παραχώρηση εδαφών. Καμιά άλλη χώρα δεν έχει το δικαίωμα να πει ότι πρέπει να παραχωρήσετε αυτό ή εκείνο το έδαφος. Όποιος λέει κάτι τέτοιο, είναι προδότης… Η Ρωσία πρέπει να τερματίσει άμεσα τον πόλεμο. «Εάν ο Βλαντιμίρ Πούτιν τηλεφωνήσει, θα σηκώσω το τηλέφωνο. Αν μιλούσαμε, θα μπορούσα να του πω ότι θα ήταν ωραίο να σταματήσουν οι σκοτωμοί μετά από τέσσερα χρόνια και να τερματιστεί ο πόλεμος. Πιθανότατα θα ήταν μια σύντομη τηλεφωνική συνομιλία και δεν νομίζω ότι θα τερμάτιζε τον πόλεμο με τη συμβουλή μου». Η Ευρώπη πρέπει να οχυρωθεί και να αντιμετωπίσει τη ρωσική απειλή.
• Για το ενεργειακό: Η Ουγγαρία δεν μπορεί να αλλάξει μονομιάς τη γεωγραφία της. Θα συνεχίσουμε, δυστυχώς, να είμαστε κοντά στη Ρωσία, να αγοράζουμε ενέργεια. Στόχος είναι να αναζητήσουμε νέους προμηθευτές παντού, σε Βορρά, Νότο, Ανατολή και Δύση για μια σταδιακή απεξάρτηση από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες. «Θα διαπραγματευτούμε με τη Ρωσία αλλά δεν θα γίνουμε φίλοι».
Επιπλέον, όλα δείχνουν ότι ο Μαγιάρ καλείται -βάσει και των προεκλογικών του δεσμεύσεων- να προχωρήσει σε μια εσωτερική ανατροπή του καθεστώτος Όρμπαν σε όλα τα επίπεδα: κοινωνική πολιτική, δικαιοσύνη, μέσα ενημέρωσης. Κι αυτό από ένα κόμμα, το Tisza, που ανήκει στην ομάδα το Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Δηλαδή ένα (κεντρο)δεξιό κόμμα. Είναι ολοφάνερο ότι ο Μαγιάρ κινείται… εκτός προδιαγραφών.