Η ιστορία της αποτυχημένης εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ στο Τενεσί κάνει τον γύρο του κόσμου, προκαλώντας την οργή των ανθρωπιστικών οργανώσεων, ακόμα και την παρέμβαση του ΟΗΕ.
- Στην 50χρονη Κρίστα Πάικ χορηγήθηκαν δύο δόσεις θανατηφόρου φαρμάκου χωρίς να σταματήσει η καρδιά της. Έγινε η πρώτη θανατοποινίτισσα που επέζησε από θανατηφόρα ένεση, οδηγώντας τον κυβερνήτη του Τενεσί σε αναστολή όλων των εκτελέσεων.
- Η υπόθεση ανέδειξε την ιστορία των αποτυχημένων εκτελέσεων στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με στοιχεία, το 3% των εκτελέσεων μεταξύ 1890-2010 απέτυχαν, με τους απαγχονισμούς, όπως του Τομ Κέτσαμ το 1901, να κατέχουν την πρώτη θέση.
- Οι εκτελέσεις με ηλεκτρική καρέκλα ακολουθούν σε αριθμό αποτυχιών, με περιστατικά όπου τα κεφάλια θανατοποινιτών πήραν φωτιά. Χαρακτηριστική η περίπτωση του Τζέσε Ταφέρο το 1990, λόγω λανθασμένης χρήσης συνθετικού σφουγγαριού από τους χειριστές.
- Η θανατηφόρα ένεση, αν και σύγχρονη μέθοδος, έχει το υψηλότερο ποσοστό αποτυχίας, περίπου 7%. Καταγράφονται πολυάριθμα περιστατικά όπου οι εκτελεστές αδυνατούσαν επί ώρες να βρουν φλέβα, προκαλώντας φρικτό πόνο στους καταδικασμένους.
Παρά την έκκληση των δικηγόρων της να μην εκτελεστεί με θανατηφόρα ένεση λόγω των ιατρικών της παθήσεων (θρομβοπενία/θρομβοκυττάρωση και πολύ στενές φλέβες), καθώς η διαδικασία της ένεσης θα της προκαλούσε ακραίο σωματικό πόνο, οι αρχές δεν το έλαβαν υπ' όψιν τους.
Η εκτέλεση της πρώτης γυναίκας στο Τενεσί από το 1819 απέτυχε παταγωδώς την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026, αφού το ιατρικό προσωπικό των φυλακών την τρύπησε με τουλάχιστον επτά βελόνες προσπαθώντας να βρει φλέβα.
Στην 50χρονη Πάικ χορηγήθηκαν δύο πλήρεις δόσεις του θανατηφόρου φαρμάκου, αλλά απέτυχαν να σταματήσουν την αναπνοή και τον καρδιακό της παλμό.
Τελικά, η γυναίκα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κρίσιμη κατάσταση και οι ειδικοί εκτιμούν ότι πιθανότατα έχει υποστεί εγκεφαλική βλάβη λόγω της καθυστέρησης των διαδικασιών ανάνηψης.
Έτσι, η Πάικ έγινε η πρώτη θανατοποινίτισσα στην ιστορία των ΗΠΑ που επέζησε από θανατηφόρα ένεση, αφού της χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης χωρίς να σταματήσει η καρδιά της.
Μετά το φιάσκο, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, διέταξε ανεξάρτητη έρευνα και πάγωσε όλες τις προγραμματισμένες εκτελέσεις για το υπόλοιπο έτος.
Εκτός από τη συζήτηση για τη θανατική ποινή, η ιστορία της αποτυχημένης εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ έφερε στο φως αντίστοιχα «φιάσκα» στην ιστορία των εκτελέσεων των θανατικών ποινών στις ΗΠΑ, πολλά από τα οποία πραγματικά αιματηρά και ανατριχιαστικά.
Η αιματηρή ιστορία των αποτυχημένων εκτελέσεων στις ΗΠΑ
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Death Penalty Information Center (Κέντρο Πληροφοριών για τη Θανατική Ποινή), περίπου το 3% όλων των εκτελέσεων στις ΗΠΑ από το 1890 μέχρι και το 2010 ήταν αποτυχημένες.
- Απαγχονισμοί - 85 περιπτώσεις
Οι αποτυχημένοι απαγχονισμοί κατέχουν την πρώτη θέση σε αριθμό.
Το περιστατικό του Tom «Black Jack» Ketchum (1901): Κατά την εκτέλεση του διαβόητου παράνομου, το κεφάλι του αποκόπηκε εντελώς από το σώμα του όταν έπεσε από την αγχόνη. Αυτό συνέβη επειδή οι δήμιοι απέτυχαν να υπολογίσουν σωστά το βάρος που είχε πάρει ο κατάδικος όσο βρισκόταν στη φυλακή.
2. Ηλεκτρική Καρέκλα - Τα κεφάλια των θανατοποινιτών πήραν φωτιά
Στη δεύτερη θέση βρίσκονται οι εκτελέσεις με ηλεκτρική καρέκλα, με αρκετά περιστατικά όπου τα κεφάλια των καταδικασμένων τυλίχθηκαν στις φλόγες.
- Το τρομακτικό περιστατικό του Τζέσε Ταφέρο (Jesse Tafero) το 1990: Κατά την εκτέλεση του καταδικασμένου δολοφόνου αστυνομικού στη Φλόριντα, με τη μέθοδο της ηλεκτρικής καρέκλας, το κεφάλι του πήρε κυριολεκτικά φωτιά. Οι χειριστές της ηλεκτρικής καρέκλας που προσπάθησαν να διοχετεύσουν το ρεύμα είχαν τοποθετήσει κατά λάθος ένα συνθετικό σφουγγάρι (το οποίο δεν ήταν αγώγιμο) κάτω από το κάλυμμα του κεφαλιού του, μετατρέποντάς τον ουσιαστικά σε ανθρώπινο βραχυκύκλωμα.
- Επτά χρόνια αργότερα, το κεφάλι ενός ακόμη κρατουμένου στη Φλόριντα τυλίχθηκε στις φλόγες. Ο Πέδρο Μεντίνα ανακηρύχθηκε νεκρός στις 7:10 το πρωί, αλλά όχι πριν ένας σωφρονιστικός υπάλληλος, φορώντας προστατευτικά γάντια, βοηθήσει να σβήσουν οι φλόγες που ξεπηδούσαν από το κεφάλι του καταδικασμένου άνδρα. Μάλιστα, όπως έγραψαν οι Los Angeles Times το 1997, «τόσος καπνός είχε γεμίσει τον χώρο εκτέλεσης, ώστε οι υπεύθυνοι άνοιξαν ένα παράθυρο προς τα έξω».
Αποτυχημένες εκτελέσεις με θανατηφόρα ένεση
Η θανατηφόρα ένεση -η οποία προοριζόταν να είναι ο σύγχρονος, ανθρώπινος τρόπος εκτέλεσης ενός καταδικασμένου δολοφόνου- έχει το υψηλότερο ποσοστό αποτυχίας ανάμεσα σε όλες τις μεθόδους εκτέλεσης στις ΗΠΑ. Μέχρι το 2010, αυτή η μέθοδος είχε 75 αποτυχημένες απόπειρες.
Σύμφωνα με μελέτες που βασίζονται σε στοιχεία του Death Penalty Information Center (DPIC), περίπου το 7% των εκτελέσεων με θανατηφόρα ένεση παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα ή καθυστερήσεις, ποσοστό αισθητά μεγαλύτερο από τις παλαιότερες μεθόδους (όπως η ηλεκτρική καρέκλα ή ο απαγχονισμός).
Ενδεικτικά:
- Τον Μάιο του 2026, πάλι στο Τενεσί, η εκτέλεση του Τόνο Κάραδερς (Tony Carruthers) ακυρώθηκε οριστικά μέσα στον θάλαμο εκτέλεσης. Η ιατρική ομάδα προσπαθούσε για περισσότερο από μία ώρα να βρει κατάλληλη φλέβα για να τοποθετήσει τον καθετήρα, χωρίς αποτέλεσμα. Του δόθηκε μονοετής αναστολή.
- Τρεις αποτυχημένες εκτελέσεις στην Αλαμπάμα το 2022
Η πολιτεία της Αλαμπάμα κατέγραψε μόνο μέσα στο 2022 τρεις αποτυχημένες εκτελέσεις με θανατηφόρα ένεση. Και οι τρεις κρατούμενοι έμειναν με τραύματα από τις βελόνες και μώλωπες, ενώ σε μία από τις περιπτώσεις υπέστησαν βαθιές, ακανόνιστες τομές, καθώς το ιατρικό προσωπικό προσπαθούσε επανειλημμένα και χωρίς επιτυχία να τοποθετήσει τις βελόνες στις φλέβες τους.
Ένας από τους κρατούμενους παρέμεινε δεμένος στο κρεβάτι επί 90 λεπτά, ενώ οι διασώστες τον τρυπούσαν επανειλημμένα στην προσπάθειά τους να πραγματοποιήσουν την εκτέλεση, σύμφωνα με το Κέντρο Πληροφόρησης για τη Θανατική Ποινή.
- Το 2009, στο Οχάιο, οι δήμιοι τρύπησαν τον Ρόμελ Μπρουμ (Romell Broom) με βελόνες 18 φορές σε διάστημα δύο ωρών, προσπαθώντας να βρουν φλέβα στα χέρια και τα πόδια του.
Ο Μπρουμ, όπως και η Πάικ, έκλαιγε από τον πόνο και προσπαθούσε να βοηθήσει ο ίδιος τους εκτελεστές να βρουν φλέβα. Η εκτέλεση τελικά ακυρώθηκε από τον κυβερνήτη. Ο κατάδικος επέστρεψε στην πτέρυγα των θανατοποινιτών και πέθανε χρόνια μετά, το 2020, από επιπλοκές του COVID-19.
- Τρία χρόνια νωρίτερα, ξανά στο Οχάιο, ο Τζόζεφ Λούις Κλαρκ (Joseph Lewis Clark ) είχε μία επίπονη εκτέλεση, για την οποία χρειάστηκαν 90 λεπτά για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
Κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης, η φλέβα του Κλαρκ έσπασε, με συνέπεια το μπράτσο του να πρηστεί. Ο ίδιος σηκώθηκε από το κρεβάτι και φώναξε στους δήμιους: «Δεν πιάνει, δεν πιάνει». Του χορηγήθηκαν επιπλέον φάρμακα από το στόμα για να επέλθει τελικά ο θάνατος.
- Το 2014, ο βιαστής και δολοφόνος Κλέιτον Λόκετ υπέστη μία από τις πιο σοκαριστικές, αποτυχημένες εκτελέσεις. Η βελόνα τοποθετήθηκε λανθασμένα στον ιστό της βουβωνικής χώρας αντί για τη φλέβα και αφού του χορηγήθηκε ένα πειραματικό κοκτέιλ φαρμάκων, ο Λόκετ άρχισε να σφαδάζει, να ανοιγοκλείνει τα μάτια του και να μιλάει, λέγοντας ότι «κάτι δεν πάει καλά».
Στην ιδιαίτερα προβληματική διαδικασία, το αίμα του πιτσίλισε τον γιατρό που προσπαθούσε να τοποθετήσει τη βελόνα της θανατηφόρας ένεσης στη βουβωνική περιοχή του. «Δεν νομίζω ότι κατάλαβε πως χτύπησε την αρτηρία και θυμάμαι να λέω ''χτύπησες την αρτηρία, έχουμε αίμα παντού''», δήλωσε τότε παραϊατρικός στον Guardian.
Η εκτέλεση διακόπηκε, αλλά ο κατάδικος πέθανε 43 λεπτά αργότερα από καρδιακή προσβολή.