Από τα στοιχεία της αγοράς προκύπτει ότι οι τιμές των ακινήτων έχουν αυξηθεί γύρω στο 50% από το 2018 ως σήμερα.
Σύμφωνα με το indomio, η μέση ζητούμενη τιμή πανελλαδικά διαμορφώνεται, πλέον, στα 2.779 ευρώ/τμ, ενώ ειδικά όσον αφορά στο Λεκανοπέδιο της Αττικής, ο πήχης έχει ανέβει στις 3.201 ευρώ/τμ. Ακόμα κι αν ληφθεί υπόψιν ότι υπάρχει μια διαφορά ως και 15%, μεταξύ ζητούμενης και τελικής τιμής, είναι προφανές ότι η κατάσταση στην αγορά ακινήτων προκαλεί ίλιγγο σε όσους ψάχνουν για το δικό τους “κεραμίδι”. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, μπορεί να βρει κανείς κατοικία που δεν ξεπερνά τις 100.000 ευρώ;
Σύμφωνα με έρευνα της ReDataset, αν και λίγα, υπάρχουν. Στις αγγελίες πώλησης του 2026, ο Κεντρικός Τομέας Αθηνών καταγράφει 3.213 κατοικίες κάτω από 100.000 €, σχεδόν όσες η Π.Ε. Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, αυτό το πλήθος- που προφανώς δεν μπορεί να καλύψει τη ζήτηση- δεν περιγράφει από μόνο του το μέγεθος και την ηλικία τους.
«Σαφάρι» για φτηνά σπίτια
Τι δείχνει αυτό το ιδιότυπο... “σαφάρι”; Η Π.Ε. Θεσσαλονίκης βρίσκεται πρώτη, με 3.305 κατοικίες κάτω από 100.000 €. Ακολουθεί ο Κεντρικός Τομέας Αθηνών με 3.213, μόλις 92 λιγότερες. Μέσα στην Αττική, ο Κεντρικός Τομέας καταγράφει περισσότερες κατοικίες σε αυτό το εύρος τιμής από τον Δυτικό Τομέα, τον Νότιο Τομέα και την Π.Ε. Πειραιά μαζί.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το crash test στην Περιφέρεια, όπου προκύπτει ότι τα ακίνητα ως 100.000 ευρώ δεν είναι η μειοψηφία των διαθέσιμων κατοικιών. Τουναντίον. Στην Π.Ε. Κοζάνης, το 71,9% των κατοικιών πώλησης που εξετάστηκαν έχει ζητούμενη τιμή κάτω από 100.000 €. Πανελλαδικά, το αντίστοιχο ποσοστό είναι 16,9%. Στην Ημαθία και στις Σέρρες, το μερίδιο διαμορφώνεται στο 69,6% και 67,4% αντιστοίχως, στην Ηλεία στο 61,9%, στη Φθιώτιδα στο 56,4%, στην Αιτωλοακαρνανία στο 47,1%.
Στις έξι αστικές περιφερειακές ενότητες, που μπήκαν στο “μικροσκόπιο” (Κεντρικός, Νότιος, Βόρειος και Δυτικός τομέας Αθηνών, Πειραιάς, Θεσσαλονίκη), η μεγαλύτερη ομάδα κατοικιών κάτω από 100.000 € βρίσκεται στο εύρος 80.000–100.000 €. Αντιστοιχεί στο 45%–56% των κατοικιών της κάθε περιοχής που εμπίπτουν στην ανάλυση. Κάτω από 40.000 €, το μερίδιο περιορίζεται στο 2%–5%.
Ειδικά όσον αφορά Στον Κεντρικό Τομέα Αθηνών, το 21% των κατοικιών κάτω από 100.000 € έχει ζητούμενη τιμή χαμηλότερη από 60.000 €, το υψηλότερο μερίδιο μεταξύ των έξι περιοχών.
Οι συμβιβασμοί
Το προφανές είναι ότι όποιος “κυνηγά” ακίνητα τέτοιας αξίας, θα πρέπει να κάνει συμβιβασμούς και ως προς το εμβαδόν τους και ως προς την παλαιότητα τους. Με απλά λόγια, οι διαθέσιμες κατοικίες με αξία ως 100.000 ευρώ είναι μικρές και παλιές.
Ξεκινώντας από την επιφάνεια αυτών των ακινήτων, η συχνότερη κατηγορία επιφάνειας είναι τα 40–60 τ.μ., με μερίδιο 32%. Ακολουθούν οι κατοικίες 15–40 τ.μ. με 28%. Μαζί, οι δύο κατηγορίες αντιστοιχούν σε έξι στις δέκα κατοικίες κάτω από 100.000 € πανελλαδικά. Στην Π.Ε. Κοζάνης, η διάμεση επιφάνεια των κατοικιών κάτω από 100.000 € φτάνει τα 90 τ.μ., έναντι 52 τ.μ. πανελλαδικά. Ακολουθούν οι Σέρρες με 81 τ.μ. και η Ημαθία με 80 τ.μ., ενώ στην πρώτη εξάδα βρίσκονται επίσης η Ηλεία, η Χίος και η Ροδόπη.
Η ηλικία είναι ένα ακόμη βασικό χαρακτηριστικό της προσφοράς σε αυτό το εύρος τιμής. Πανελλαδικά, το 64% των κατοικιών κάτω από 100.000 € έχει χτιστεί πριν από το 1980. Μόνη της, η δεκαετία του 1970 αντιστοιχεί στο 36%. Θα πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι το έτος κατασκευής περιγράφει το ηλικιακό προφίλ αυτών των κατοικιών αλλά δεν μας δείχνει αν έχουν ανακαινιστεί ούτε την τωρινή κατάστασή τους.