Η εύρεση κατοικίας στη Γαλλία έχει γίνει καθημερινή πρόκληση, ανεξάρτητα από ηλικία, εισόδημα ή περιοχή.
Η μεγάλη ζήτηση, η περιορισμένη προσφορά και οι συνεχώς αυξανόμενες τιμές έχουν μετατρέψει τη διαδικασία εύρεσης στέγης σε εφιάλτη για ολοένα και περισσότερους Γάλλους.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, ο αριθμός των νοικοκυριών αυξάνεται συνεχώς λόγω της ανάπτυξης του πληθυσμού και της τάσης ολοένα περισσότερων ανθρώπων να ζουν μόνοι τους. Ωστόσο, η κατασκευή νέων κατοικιών δεν ακολουθεί την αυξανόμενη ζήτηση, δημιουργώντας μια σοβαρή κρίση προσιτής στέγης που πλήττει όλες τις κοινωνικές και ηλικιακές ομάδες.
«Πρόκειται για ένα τεχνικό και σύνθετο θέμα, που εξελίσσεται σε βάθος χρόνου, ενώ η πολιτική επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στο βραχυπρόθεσμο» δήλωσε η Βαλερί Λετάρ, σύμφωνα με τη Le Monde.
Η πρώην υπουργός Στέγασης θεωρεί ωστόσο απαραίτητο να δοθεί μια πολιτική απάντηση στην κρίση στέγασης, «η οποία εμποδίζει τους ανθρώπους να σπουδάσουν, να δημιουργήσουν οικογένεια, να δεχτούν μια εργασία που απαιτεί μετακόμιση, τροφοδοτεί τη γενικευμένη δυσαρέσκεια και, έμμεσα, την ψήφο προς την ακροδεξιά».
Η περίπτωση της Marion: μια προσωπική εικόνα της κρίσης
Η Marion, 56 ετών και πρώην διευθύντρια ανθρώπινου δυναμικού, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Απολύθηκε στις αρχές του 2025, παλεύει να βρει νέα εργασία και τα εισοδήματά της δεν επαρκούν για μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Όπως λέει η ίδια: «Σήμερα, το 56% του επιδόματος ανεργίας πηγαίνει στο ενοίκιο. Το υπόλοιπο φτάνει με δυσκολία για τους λογαριασμούς και τις βασικές ανάγκες, τηλέφωνο, ίντερνετ, ασφάλεια υγείας, φαγητό…».
Χωρίς σταθερή δουλειά και μισθό, η Marion δεν μπορεί να νοικιάσει ένα κανονικό διαμέρισμα και αναγκάζεται να πληρώνει υψηλό ενοίκιο για έτοιμο και επιπλωμένο ακίνητο. Η περίπτωσή της αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα πολλών Γάλλων, όπου η στέγαση έχει γίνει ένα βασικό κοινωνικό πρόβλημα.
Τιμές που εκτοξεύονται, μισθοί που μένουν πίσω
Τα τελευταία 20 χρόνια οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν κατά 88%, ενώ οι μισθοί κατά μόλις 13%, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Jacques Friggitt. Η διαφορά αυτή έχει μειώσει σημαντικά την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών. Για να αγοράσει κανείς σήμερα ένα σπίτι αντίστοιχο με αυτό του 2000 χρειάζεται δάνειο διάρκειας 25 ετών, σε σύγκριση με τα 15 έτη που απαιτούνταν τότε.
Όπως αναφέρει η Le Monde, επτά στους δέκα Γάλλους δηλώνουν ότι έχει γίνει δύσκολο να βρουν κατοικία στην πόλη ή την κωμόπολή τους, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Odoxa που δημοσιεύθηκε στις 18 Νοεμβρίου 2025.
Παράγοντες όπως τα χαμηλά επιτόκια και η μεγαλύτερη διάρκεια των στεγαστικών δανείων επέτρεψαν μεγαλύτερη δανειακή επιβάρυνση, ενώ η έλλειψη νέων κατασκευών και η αύξηση των δευτερευουσών κατοικιών στις αστικές και τουριστικές περιοχές επιδεινώνουν την κρίση προσιτής στέγης.
Η κρίση εντάθηκε το 2022 με την αύξηση των επιτοκίων, λόγω των μέτρων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τον περιορισμό του πληθωρισμού, που προκλήθηκε από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Η αύξηση των επιτοκίων οδήγησε σε δραματική μείωση των στεγαστικών δανείων και σε πτώση των συναλλαγών ακινήτων. Παράλληλα, οι νέες κατασκευές σταμάτησαν, δυσχεραίνοντας την κατάσταση για τους νέους που προσπαθούν να γίνουν ανεξάρτητοι και για οικογένειες που θέλουν να επεκταθούν.
Παρά τη μικρή αύξηση 10% στις πωλήσεις κατοικιών τον Σεπτέμβριο του 2025, η κατασκευή νέων μονάδων έφτασε σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα. Μόλις 272.700 νέες κατοικίες ξεκίνησαν τον τελευταίο χρόνο, 22% λιγότερες από τον μέσο όρο των τελευταίων πέντε ετών.
Προτάσεις και προοπτικές
Η Γαλλίδα γερουσιαστής Dominique Estrosi-Sassone πρότεινε νόμο για την κατασκευή 400.000 νέων κατοικιών ετησίως έως το 2030, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει την κρίση και να δώσει ανακούφιση στα νοικοκυριά. Παρ' όλα αυτά, η έλλειψη προσφοράς σε συνδυασμό με την αυξημένη ζήτηση, κυρίως στις αστικές περιοχές, δείχνει ότι η κρίση στέγης δεν θα επιλυθεί εύκολα και σύντομα.