Αντιδράσεις στη Βρετανία για τα αντανακλαστικά των κοινωνικών υπηρεσιών έχει προκαλέσει η υπόθεση γυναίκας η οποία για περισσότερα από 25 χρόνια κρατούνταν σαν σκλάβα και αναγκαζόταν να εργάζεται για μία μητέρα 10 παιδιών.
Καθώς η κακοποιήτριά της, η 56χρονη Αμάντα Γουίξον, καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκισης, η γυναίκα που είναι στα 40 της σήμερα δήλωσε: «Για 25 χρόνια έζησα με φόβο, έλεγχο και κακοποίηση. Μου φέρθηκαν σαν να μην είχαν σημασία η ζωή μου, η ελευθερία μου και η φωνή μου. Το τραύμα και οι εφιάλτες είναι κάτι που κουβαλάω ακόμα μαζί μου κάθε μέρα».
Στην ανακοίνωσή της σημείωσε επίσης: «Τώρα ζω με μια υπέροχη οικογένεια, που μου δείχνει καλοσύνη, υπομονή και υποστήριξη. Η αγάπη τους με βοηθά να ξαναχτίσω σιγά σιγά τη ζωή που μου αφαιρέθηκε και να αρχίσω να νιώθω ξανά ασφαλής. Τίποτα δεν μπορεί να μου επιστρέψει τα 25 χρόνια που έχασα».
Από την πλευρά της, η ανάδοχη οικογένεια που έχει αναλάβει τη φροντίδα της έκανε λόγο για μια τραγωδία που δεν θα έπρεπε ποτέ να συμβεί: «Είναι απλώς μια φρικτή κατάσταση που δεν έπρεπε ποτέ να είχε συμβεί. Νομίζω ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες θα πρέπει να είναι σε μεγαλύτερη εγρήγορση και τότε ίσως κανείς άλλος να μην περάσει αυτό που πέρασε εκείνη».
Το χρονικό της σοκαριστικής υπόθεσης -Πώς μία γυναίκα ζούσε σαν σκλάβα επί 25 χρόνια
Τα στοιχεία από την υπόθεση που είδαν το φως της δημοσιότητας συγκλονίζουν. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας, η Γουίξον χτυπούσε τη γυναίκα, της έριχνε υγρό πιάτων στο στόμα και χλωρίνη στο πρόσωπο και της ξύριζε το κεφάλι παρά τη θέλησή της. Τη χτυπούσε επίσης με κοντάρι σκούπας, προκαλώντας της απώλεια δοντιών, ενώ σε μία περίπτωση της έβαλε το κεφάλι στη λεκάνη της τουαλέτας. Η γυναίκα ζούσε με αποφάγια, δεν επιτρεπόταν να φύγει από το σπίτι στο Γκλόστερσαϊρ και αναγκαζόταν να πλένεται κρυφά τη νύχτα. Παράλληλα, επιδόματα ύψους περίπου 100.000 λιρών καταβάλλονταν απευθείας στον λογαριασμό της δράστιδος.
Φωνητικά μηνύματα που εντόπισε η αστυνομία αποκαλύπτουν την απόγνωση του θύματος. Σε ένα από αυτά έλεγε ότι πονούσε και έκλαιγε όλη τη νύχτα χωρίς να έχει κάποιον να μιλήσει, ενώ σε άλλο εξέφραζε την επιθυμία να μπορεί απλώς να βγει βόλτα με τον σκύλο της οικογένειας.
Στο δικαστήριο αναφέρθηκε ότι το θύμα, που έχει μαθησιακές δυσκολίες, ήταν 16 ετών όταν μετακόμισε στο σπίτι της Γουίξον στα μέσα της δεκαετίας του 1990 για ένα Σαββατοκύριακο, αλλά τελικά παρέμεινε εκεί μέχρι το 2021, όταν η αστυνομία την εντόπισε έπειτα από καταγγελία. Όταν τη βρήκαν, είχε ουλές στο πρόσωπο και τα χείλη, καθώς και μεγάλους κάλους στα πόδια και τους αστραγάλους επειδή καθάριζε τα πατώματα γονατιστή.
Το σπίτι ήταν ασφυκτικά γεμάτο με μούχλα στους τοίχους, φθαρμένους σοβάδες και σκουπίδια στον κήπο, ενώ το δωμάτιο της γυναίκας έμοιαζε με «κελί φυλακής».
Η εισαγγελία τόνισε ότι το θύμα είχε ουσιαστικά εξαφανιστεί από την κοινωνία, και ότι παρά το γεγονός ότι οι κοινωνικές υπηρεσίες είχαν ασχοληθεί με την οικογένεια στα τέλη της δεκαετίας του 1990, δεν υπήρχε καμία καταγραφή επαφής τα επόμενα χρόνια. Δεν υπήρχαν επίσης ιατρικά ή οδοντιατρικά αρχεία και η γυναίκα δεν είχε δει γιατρό για δύο δεκαετίες.
Η Γουίξον κρίθηκε ένοχη για παράνομη κράτηση, εξαναγκασμό σε καταναγκαστική εργασία και πρόκληση σωματικής βλάβης.
Μετά την καταδίκη, γειτόνισσα δήλωσε ότι είχε παλαιότερα επικοινωνήσει με τις κοινωνικές υπηρεσίες επειδή έβλεπε το θύμα να χτυπά το παράθυρο, αλλά -όπως υποστήριξε- δεν έγινε καμία ενέργεια.
Μετά τη διάσωσή της, η γυναίκα -που παρακολούθησε την ανακοίνωση της ποινής μέσω βιντεοκλήσης- εξακολουθούσε να αισθάνεται την ανάγκη να καθαρίζει, ενώ δεν ήξερε πώς να διασχίσει έναν δρόμο, πώς να ψωνίσει ή τι να φορέσει όταν βρέχει. Σε δήλωση για τον αντίκτυπο που είχε πάνω της η κακοποίηση, ανέφερε ότι εξακολουθεί να πανικοβάλλεται με ξαφνικούς θορύβους και να βλέπει εφιάλτες στους οποίους η Γουίξον στέκεται δίπλα στο κρεβάτι της, φοβούμενη ότι θα την αρπάξει ξανά.
«Ντικενσιανές» συνθήκες, αμετανόητη η δράστις
Ο δικαστής έκανε λόγο για «ντικενσιανή χροιά» στην κατάσταση. Υποστήριξε ότι το θύμα μπορεί να έπασχε από ένα είδος συνδρόμου της Στοκχόλμης και σημείωσε ότι γείτονας είχε συγκρίνει την εικόνα του θύματος με αυτή ενός κρατούμενου σε στρατόπεδο κράτησης. Όσον αφορά στη Γουίξον, τη χαρακτήρισε «άκαρδη», και τόνισε ότι δεν έδειξε καμία μεταμέλεια.
Πηγή: Guardian