Μία νέα μέθοδο ξεπλύματος μαύρου χρήματος αποκάλυψαν οι έρευνες της ανεξάρτητης αρχής καταπολέμησης μαύρου χρήματος υπό τον επικεφαλής της Αρχής, Χαράλαμπο Βουρλιώτη.
Οι επιτήδειοι κατάφερναν να νομιμοποιούν παράνομο χρήμα πληρώνοντας λογαριασμούς εταιρειών κοινής ωφελείας με ποσά πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που αναγράφονταν. Στη συνέχεια ζητούσαν να καταβληθεί πίσω η διαφορά σε τραπεζικό τους λογαριασμό και έτσι «ξέπλεναν» το μαύρο χρήμα.
Έτσι, οι εταιρείες εν αγνοία τους χρησιμοποιούνταν ως «ενδιάμεσες οντότητες» για τη νομιμοποίηση των παράνομων χρημάτων.
Σύμφωνα με την ανεξάρτητη Αρχή, «το εν λόγω φαινόμενο εμφανίζεται εξαιρετικά οργανωμένο, με συγκεκριμένη προπαρασκευαστική διαδικασία και με τελική πρόθεση την παραπλάνηση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ως προς την αρχική προέλευση των κεφαλαίων και τη νομιμοποίησή τους».
Η μεθοδολογία της νέας απάτης
Φυσικά πρόσωπα που παρουσιάζονται να κατοικούν στη χώρα μας συνάπτουν συμβάσεις με εταιρίες που παρέχουν υπηρεσίες κοινής ωφελείας, βάσει δικαιωμάτων επί ακινήτων (μίσθωση/ιδιοκτησία). Σε πολλές περιπτώσεις, τα ίδια πρόσωπα συμβάλλονται ταυτόχρονα με πολλές εταιρείες για την παροχή υπηρεσιών σε πολλά διαφορετικά ακίνητα.
Οι συμβαλλόμενοι πελάτες (δράστες τέλεσης ξεπλύματος βρώμικου χρήματος) πραγματοποιούν πληρωμές αδικαιολόγητου ύψους προς τις συμβληθείσες εταιρείες, καθώς αυτές οι πληρωμές χαρακτηρίζονται από επανάληψη και αναντιστοιχία με τις τυχόν υπάρχουσες οφειλές ή την προηγηθείσα κατανάλωση. Τα ποσά μεταφέρονται από κάρτες και χρηματοοικονομικά μέσα/προϊόντα, τα οποία, σε μεγάλο μέρος των περιπτώσεων που αναλύθηκαν, τηρούνται σε ιδρύματα που εδρεύουν εκτός της ελληνικής επικράτειας. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται μεγάλα πιστωτικά υπόλοιπα στους λογαριασμούς των πελατών (τηρουμένων στις εταιρείες-παρόχους).
Τα πιστωτικά υπόλοιπα, κατόπιν αιτήματος του συμβαλλόμενου προσώπου (πελάτη), μεταφέρονται σε τραπεζικούς λογαριασμούς με σκοπό την ενσωμάτωσή τους στη νόμιμη οικονομία.
Οι λογαριασμοί αυτοί τηρούνται κυρίως σε ιδρύματα που εδρεύουν στην ελληνική επικράτεια, ενώ στην πλειονότητά τους είναι διαφορετικοί από αυτούς που πίστωσαν αρχικά τα κεφάλαια στους λογαριασμούς πελατών που τηρούνται στις εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφελείας. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι ίδιοι αποδέκτες λογαριασμοί έλαβαν επιστροφές από πολλούς διαφορετικούς παρόχους.
Οι ενδείκτες κινδύνου
Από τη διερεύνηση και την ανάλυση σχετικών υποθέσεων, η ανεξάρτητη αρχή έχει εντοπίσει κινήσεις που είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό μεταξύ τους μπορεί να θεωρηθούν ύποπτες.
Για παράδειγμα:
- Πληρωμές προς παρόχους χωρίς ύπαρξη αντίστοιχης οφειλής.
- Ασυνήθιστα υψηλά ποσά ανά πληρωμή σε σχέση με την οφειλή ή την κατανάλωση/χρήση των παρεχόμενων υπηρεσιών.
- Ιδιαίτερα αυξημένη συχνότητα πληρωμών, οι οποίες δεν ακολουθούν/συμβαδίζουν με τις καθορισμένες προθεσμίες/διορίες, αλλά προσομοιάζουν με καταθέσεις.
- Ο πελάτης χρησιμοποιεί συχνά διαφορετικά χρηματοοικονομικά μέσα για τις πληρωμές. Ο ενδείκτης κινδύνου αυξάνεται όταν η παραπάνω τακτική παρατηρείται σε κάθε συναλλαγή πληρωμής.
- Πληρωμές με χρηματοοικονομικά μέσα που τηρούνται σε ιδρύματα με έδρα εκτός της ελληνικής επικράτειας.
- Υψηλό συσσωρευόμενο πιστωτικό υπόλοιπο στους λογαριασμούς πελατών των παρόχων.
- Αιτήματα επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών.
- Καταβολή των επιστρεφόμενων πληρωμών σε διαφορετικούς λογαριασμούς από αυτούς που είχαν πραγματοποιήσει αρχικά τις πληρωμές οι πελάτες.
- Ο ίδιος τραπεζικός λογαριασμός λαμβάνει πολλαπλές πιστώσεις επιστροφής χρημάτων, από διαφορετικές εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφελείας, σε σύντομο χρονικό διάστημα.
- Έσοδα που δεν συνάδουν με τη φορολογική ή εν γένει οικονομική εικόνα των δικαιούχων φυσικών προσώπων.