Στα 93 χρόνια ο Αλέξης Παπαδόπουλος έχει κινηματογραφήσει τον ελληνικό βυθό και τα μυστικά του περισσότερο ίσως από κάθε άλλο άνθρωπο στον κόσμο.
Τον έχουν χαρακτηρίσει ως τον «Έλληνα Κουστώ» και όχι άδικα, αφού σε εποχές που οι περισσότεροι ίσως δεν γνώριζαν πως είναι η υποβρύχια κινηματογράφηση, εκείνος είχε καταγράψει τον υποβρύχιο ελληνικό κόσμο.
Είχε κινηματογραφήσει το «πηγάδι του Διαβόλου»
Μία από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές καταγραφές του είναι και αυτή στο «πηγάδι του Διαβόλου» στα λιμανάκι της Βουλιαγμένης. Ο Αλέξης Παπαδόπουλος μιλά στο iefimerida και περιγράφει πως ήταν η μορφολογία του «διαβολοπήγαδου» το μακρινό 1965, όταν ο ίδιος μαζί με ακόμα έναν θρύλο του ελληνικού βυθού, τον Νίκο Καρτελιά τον πρώτο θρυλικό εκπαιδευτή της μονάδας των ΟΥΚ, βούτηξαν στο σημείο.
Παλιά το πηγάδι είχε μέγεθος μιας 26άρας τηλεόρασης
Όπως λέει: «Εγω το γνωρίζω το πηγάδι από την εποχή που η μορφολογία του ήταν εντελώς διαφορετική από αυτή που έχει σήμερα. Ήταν ένα πολύ μικρό πηγάδι, με μία πολύ μικρή είσοδο. όπως συνηθίζω να λέω, είχε το μέγεθος μιας 26άρας τηλεόρασης. Βεβαίως και “τράβαγε” αλλά όχι σε υπερβολικό βαθμό. Σε τραβούσε βέβαια αλλά όχι τόσο ώστε να μην μπορείς να βγεις. Τώρα βέβαια τι έγινε και έχασε τη ζωή του το παλικάρι κανείς δεν ξέρει. Το σίγουρο είναι ότι θα πρέπει όσοι βουτούν σε αυτό το σημείο και αποφασίζουν να μπουν στο συγκεκριμένο σπήλαιο, να παραδίδουν στις αρχές ένα σχέδιο κατάδυσης, ώστε να είναι ασφαλείς, γιατί οι κίνδυνοι είναι υπαρκτοί και το πηγάδι παίρνει ζωές. Μοιάζει η συγκεκριμένη περίπτωση με περίπτωση ανθρώπου που έπαθε πανικό. Είτε ο ίδιος είτε το ζευγάρι του. Αλλά όλα αυτά έχουν μικρή σημασία μπροστά στην απώλεια της ανθρώπινης ζωής».
Πάνω από 8.500 ώρες υποβρύχιας εμπειρίας
Ο Αλέξης Παπαδόπουλος εργάστηκε επαγγελματικά με την υποβρύχια έρευνα, φωτογραφία και φιλμ για πάνω από 45 χρόνια. Οι 8.500 ώρες που έχει σε υποβρύχια εμπειρία με κινηματογράφηση και φωτογράφηση του βυθού, εγγυώνται την ποιότητα και την ακρίβεια για το αποτέλεσμα της δουλειάς του. Έχει καταδυθεί όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές περιοχές της Μεσογείου, στην Καραϊβική και στην Ερυθρά Θάλασσα.
Μέχρι σήμερα έχει ολοκληρώσει αρκετές παραγωγές για την ελληνική τηλεόραση. Πολλά υποβρύχια ντοκιμαντέρ και χιλιάδες υποβρύχιες φωτογραφίες. Τον έχουν εμπιστευτεί, πολλές φορές για γυρίσματα με υποβρύχιες σκηνές σε διάφορες ταινίες για τον κινηματογράφο και έχει συνεργαστεί με την Βρετανική, Σουηδική, Ολλανδική, Αραβική τηλεόραση καθώς επίσης και για παραγωγές της Αυστρίας, της Κύπρου και της Ελβετίας.
Ο Αλέξης Παπαδόπουλος έχει πετύχει πολλές ανακαλύψεις αρχαίων ναυαγίων και γεωλογικών φαινομένων. Μεταξύ αυτών η ανακάλυψη των ναυαγίων της ναυμαχίας του Ναυαρίνου (1827 μ.Χ.) στην Πύλο έχει ξεχωριστή σημασία. Το αριστούργημα του έργου του είναι η μελέτη του για τη μόλυνση του Σαρωνικού Κόλπου και η μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του μέχρι σήμερα είναι η ανακάλυψη της αρχαίας πόλης Ελίκης στον Κορινθιακό Κόλπο.
Το «αθώο» παιχνίδι των δυτών όταν ανακαλύφθηκε το πηγάδι
Ο ίδιος περιγράφει στο iefimerida.gr την πρώτη του εμπειρία στο πηγάδι, πως το ανακάλυψε αλλά και το περιστατικό με τους τρεις Αμερικανούς δύτες που έχασαν τη ζωή τους στο σημείο. Όπως λέει ένα αθώο παιχνίδι που έκαναν όλοι οι δύτες όταν έφταναν στην είσοδο του σπηλαίου ήταν αυτό που οδήγησε στο θάνατο τους τρεις Αμερικανούς και διαμόρφωσε την είσοδο του σπηλαίου, στη σημερινή της μορφή.
Χαρακτηριστικά: «Εκείνα τα χρόνια η είσοδος του πηγαδιού είχε τελείως διαφορετικό σχήμα. Ήταν ολοστρόγγυλη. Σαν σωλήνας. Από το «γλύφε γλύφε» άρχισε να ανοίγει. Εκείνα τα χρόνια όταν είχε νηνεμία δημιουργούσε ρουφήχτρα. Κάτω κάτω στον πάτο του είχε μία μικρή τρύπα σαν καμινάδα τυφλή. Πήγαινε περίπου δύο μέτρα και σταματούσε. Όταν το είδαμε πήγα και κόλλησα την πλάτη μου. Και αισθάνθηκα σαν το νερό να μου κάνει μασάζ. Σε ρουφούσε. Κολλούσες στην τρύπα αυτή».
Πώς «χάθηκαν» οι τρεις Αμερικανοί δύτες
Και συνεχίζοντας την περιγραφή του, αναφέρεται στο περιστατικό που έκανε γνωστό το «πηγάδι του Διαβόλου» με την εξαφάνιση των τριών Αμερικανών.
«Σιγά σιγά άρχισαν να επισκέπτονται το πηγάδι και άλλοι δύτες. όλοι έκαναν αυτό το παιχνίδι. Κολλούσαν στην τρύπα και έκαναν ότι τους ρουφάει η καμινάδα. Ξαφνικά ένα μεσημέρι με παίρνουν ένα τηλέφωνο από το λιμεναρχείο και μου λένε: “Κύριε Παπαδόπουλε ελάτε στο πηγάδι”. Φτάνω στο σημείο, πολύς κόσμος μαζεμένος ανάμεσα τους και Αμερικανοί. Και μου λένε: “Χαθηκαν τρία άτομα στο πηγάδι.” Λέω: “Αποκλείεται. Πως μπήκαν; Ένας, ένας; Θα βουτήξω τώρα.” Βλέπω τον Λιαμή τον δύτη τον σκανφαδροφόρο. Μου λέει: “Τους ρούφηξε”. “Ποιος ρε Νικόλα”, του λέω. “Η τρύπα;” “Ποια τρύπα. Εκεί υπάρχει ένα χάος” μου απαντά. Βουτάω και τι να δω; Βλέπω μια σπηλιά. Η τρύπα είχε γίνει σπηλιά. Το μικρό άνοιγμα όπως ρούφαγε το νερό, έτρωγε εσωτερικά το τοίχωμα. Έγινε λεπτό. Όταν κατέβηκε ο δύτης ο Αμερικανός μαζί με τα δύο αδέλφια πήγε να κολλήσει στο τοίχωμα να κάνει το γνωστό παιχνίδι που σου είπα, όμως το τοίχωμα ήταν πλέον λεπτό, δεν άντεξε και κατέρρευσε παρασύροντας στο θάνατο τους τρεις ανθρώπους…».
Εικόνες και δημοσιεύματα από την εποχή που χάθηκαν οι Αμερικανοί δύτες
*Τις φωτογραφίες τις παραχώρησε στο iefimerida ο Αλέξης Παπαδόπουλος