Τα ακίνητα των 25 έως 50 τ.μ., που παραδοσιακά αποτελούσαν την πρώτη και περισσότερο προσιτή στεγαστική επιλογή για έναν φοιτητή ή έναν νέο εργαζόμενο, σήμερα συγκαταλέγονται στα πλέον περιζήτητα.
Το ίδιο διαμέρισμα μπορεί να ενδιαφέρει ταυτόχρονα έναν φοιτητή, έναν νέο εργαζόμενο, ένα μονοπρόσωπο νοικοκυριό, έναν εκπαιδευτικό ή γιατρό που μετακινείται σε άλλη πόλη, έναν εργαζόμενο που χρειάζεται προσωρινή κατοικία, αλλά και έναν επενδυτή που αναζητά ακίνητο με χαμηλότερο συνολικό κεφάλαιο αγοράς και δυνατότητα υψηλότερης απόδοσης. Παράλληλα, το ίδιο ακίνητο μπορεί να αξιοποιηθεί ως επιπλωμένη κατοικία, βραχυχρόνια μίσθωση ή τουριστικό κατάλυμα.
Όπως εξηγεί στο iefimerida.gr o πρόεδρος του Πανελλαδικού Κτηματομεσιτικού Δικτύoυ E Real Estates, Θεμιστοκλής Μπάκας, «τα μικρά διαμερίσματα μετατράπηκαν σε ελκυστικό επενδυτικό προϊόν».
Έτσι, ένα μέρος του αποθέματος των μικρών κατοικιών περνά σταδιακά από τη λογική της «προσιτής κατοικίας» στη λογική του «επενδυτικού asset».
Και όταν η τιμή αγοράς ενός ακινήτου αυξάνεται σημαντικά, ο νέος ιδιοκτήτης θα επιδιώξει αντίστοιχα μεγαλύτερη απόδοση. Η πίεση, επομένως, μεταφέρεται τελικά και στο ζητούμενο μίσθωμα.
Πού εντοπίζεται η μεγαλύτερη πίεση
Το πρόβλημα δεν εμφανίζεται με την ίδια ένταση σε ολόκληρη τη χώρα. Υπάρχουν περιοχές όπου στην ήδη αυξημένη οικιστική και φοιτητική ζήτηση προστίθενται η τουριστική δραστηριότητα, η βραχυχρόνια μίσθωση, η αγορά δεύτερης κατοικίας και το επενδυτικό ενδιαφέρον.
Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Χανιά, Ρόδος και Κέρκυρα αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της νέας πραγματικότητας.
Αθήνα: Από Ζωγράφου και Ιλίσια έως Παγκράτι, Αμπελόκηπους και Κυψέλη
Στην Αθήνα η μεγαλύτερη πίεση στα μικρά διαμερίσματα εντοπίζεται κυρίως στις περιοχές του ευρύτερου κέντρου, αλλά και στις γειτονιές με εύκολη πρόσβαση στα πανεπιστήμια και στα μέσα σταθερής τροχιάς.
Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποτελούν οι περιοχές: Ζωγράφου, Ιλίσια, Καισαριανή, Παγκράτι, Αμπελόκηποι, Εξάρχεια, Νεάπολη, Κυψέλη, Γκύζη και Κουκάκι.
Το ίδιο διαμέρισμα των 30 ή 40 τ.μ. μπορεί να ζητείται από έναν φοιτητή, έναν νέο εργαζόμενο, έναν επενδυτή ή να προσφέρεται ως επιπλωμένη ή βραχυχρόνια μίσθωση.
Στο κέντρο της Αθήνας οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης έχουν πλέον ξεπεράσει τα 3.000 €/τ.μ., ενώ σε συγκεκριμένες περιοχές υψηλής ζήτησης κινούνται σημαντικά υψηλότερα.
Στα μικρά και πλήρως ανακαινισμένα ακίνητα καλής θέσης, η τιμή ανά τετραγωνικό μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερη.
Θεσσαλονίκη: Η ζώνη των πανεπιστημίων βρίσκεται στο επίκεντρο
Αντίστοιχη είναι η εικόνα στη Θεσσαλονίκη. Η ζήτηση συγκεντρώνεται παραδοσιακά γύρω από τα πανεπιστήμια και το κέντρο: Καμάρα-Ροτόντα, ΔΕΘ-Πανεπιστήμια, Άγιος Δημήτριος, ιστορικό κέντρο και Λευκός Πύργος, ενώ τα τελευταία χρόνια αυξημένο επενδυτικό ενδιαφέρον καταγράφεται και σε άλλες περιοχές του κέντρου.
Οι ζητούμενες τιμές στο κέντρο κινούνται πλέον περίπου στην περιοχή των 3.000 €/τ.μ., ενώ γύρω από τα πανεπιστήμια και σε προνομιακά σημεία μπορούν να διαμορφώνονται υψηλότερα.
Και εδώ η κατηγορία των 25-50 τ.μ. είναι ιδιαίτερα περιζήτητη. Πρόκειται ακριβώς για το προϊόν που αναζητά ο φοιτητής, αλλά ταυτόχρονα και για μία από τις πλέον εμπορεύσιμες κατηγορίες για επενδυτική αγορά.
Χανιά: Όταν η φοιτητική κατοικία συναντά μια πανίσχυρη τουριστική αγορά
Στα Χανιά το πρόβλημα αποκτά διαφορετικά χαρακτηριστικά. Στην τοπική και φοιτητική ζήτηση προστίθεται μία εξαιρετικά δυναμική τουριστική αγορά.
Η μεγαλύτερη πίεση εντοπίζεται στο κέντρο των Χανίων και στις περιοχές με εύκολη πρόσβαση στην πόλη και στο Πολυτεχνείο Κρήτης.
Έτσι, δημιουργείται μια ιδιόμορφη σύγκρουση χρήσεων: το ίδιο μικρό σπίτι που τον Σεπτέμβριο χρειάζεται ένας φοιτητής μπορεί κατά τη διάρκεια της τουριστικής περιόδου να αποκτά πολύ μεγαλύτερη οικονομική αξία ως τουριστικό κατάλυμα.
Τα Χανιά συγκαταλέγονται, πλέον, στις ακριβότερες αγορές κατοικίας της χώρας, με τις μέσες ζητούμενες τιμές στον Δήμο να κινούνται σε επίπεδα άνω των 3.500 €/τ.μ., ενώ στα μικρά ανακαινισμένα ακίνητα του κέντρου μπορούν να καταγράφονται ακόμη υψηλότερες τιμές.
Ρόδος: Ο μόνιμος κάτοικος ανταγωνίζεται την τουριστική οικονομία
Στη Ρόδο η μεγαλύτερη στεγαστική πίεση παρατηρείται κυρίως στην πόλη της Ρόδου και στις περιοχές που βρίσκονται κοντά στο αστικό κέντρο, όπου συγκεντρώνεται σημαντικό μέρος της ζήτησης για μόνιμη κατοικία. Παράλληλα, η ισχυρή τουριστική οικονομία δημιουργεί πρόσθετο ανταγωνισμό για το διαθέσιμο απόθεμα.
Οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης στον Δήμο Ρόδου κινούνται πλέον στην περιοχή των 2.500 €/τ.μ., ενώ σε τουριστικές και προνομιακές περιοχές είναι σημαντικά υψηλότερες.
Κέρκυρα: Περιορισμένη προσφορά απέναντι σε πολλαπλές μορφές ζήτησης
Ανάλογη είναι η κατάσταση στην Κέρκυρα. Η πόλη της Κέρκυρας, αλλά και οι περιοχές με εύκολη πρόσβαση προς το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και τις βασικές υπηρεσίες, παρουσιάζουν αυξημένες ανάγκες για μικρές κατοικίες.
Η ιδιαιτερότητα είναι ότι το νησί διαθέτει ιδιαίτερα ισχυρή τουριστική αγορά και έντονο διεθνές ενδιαφέρον για αγορά ακινήτων. Ως αποτέλεσμα, μέρος του οικιστικού αποθέματος αποκτά πολύ μεγαλύτερη οικονομική αξία όταν απευθύνεται στον τουρισμό ή στην αγορά δεύτερης κατοικίας από ό,τι όταν διατίθεται σε έναν φοιτητή ή έναν νέο εργαζόμενο με μακροχρόνια μίσθωση.
Οι μέσες ζητούμενες τιμές πώλησης στον Δήμο Κέρκυρας προσεγγίζουν πλέον τα 3.000 €/τ.μ., με σημαντικές διαφοροποιήσεις ανά περιοχή και κατάσταση ακινήτου.
Ενδεικτική εικόνα ζητούμενων τιμών μικρών διαμερισμάτων 25-50 τ.μ. - 2026
