Ένα από τα θύματα του κυκλώματος του Τζέφρι Έπσταϊν περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες την εμπειρία της, ξεσπώντας σε δάκρυα καθώς θυμόταν τη στιγμή που πίστεψε ότι δεν θα έβγαινε ζωντανή από το ιδιωτικό του τζετ.
Η Τζουιέτ Μπράιαντ, τότε 20 ετών και επίδοξη μοντέλο από τη Νότια Αφρική, μίλησε σε συγκινητική συνέντευξή της στο Sky News για όσα, όπως λέει, βίωσε στα χέρια του Έπσταϊν. Περιέγραψε πώς, λίγα μόλις δευτερόλεπτα μετά την απογείωση του περιβόητου «Lolita Express», ο Έπσταϊν άρχισε να τη θωπεύει βίαια, ενώ άλλες γυναίκες που εργάζονταν για εκείνον γελούσαν.
Θύμα του Έπσταϊν μίλησε στην κάμερα
«Πανικοβλήθηκα και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να με σκοτώσουν», είπε με σπασμένη φωνή. «Κατάλαβα ότι έπρεπε να είμαι ευγενική και φιλική. Ήμουν σε μεγάλο κίνδυνο».
«Δεν το είχα πει ποτέ ούτε στην οικογένειά μου, δεν είπα σε κανέναν τι είχε συμβεί μαζί του μέχρι που πέθανε».
«Καθώς το αεροπλάνο απογειωνόταν, άρχισε να με αγγίζει με βία ανάμεσα στα πόδια μου, και εγώ απλά πανικοβλήθηκα και ξαφνικά συνειδητοποίησα - Θεέ μου, η οικογένειά μου δεν θα με ξαναδεί, αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να με σκοτώσουν, καταλαβαίνετε;»
«Αυτές [οι γυναίκες] γελούσαν. Εγώ ήμουν πραγματικά τρομοκρατημένη».
Το Boeing 727-100 με αριθμό νηολογίου N908JE αποτέλεσε για χρόνια το βασικό μέσο μεταφοράς του Έπσταϊν και του στενού του κύκλου. Το αεροσκάφος, που έμεινε γνωστό ως «Lolita Express», χρησιμοποιήθηκε για πτήσεις μεταξύ Νέας Υόρκης, Παλμ Μπιτς, Αμερικανικών Παρθένων Νήσων, αλλά και ευρωπαϊκών προορισμών, μεταξύ των οποίων και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σύμφωνα με τα αρχεία πτήσεων που ήρθαν στο φως μέσα από δικαστικές διαδικασίες και τις πρόσφατες δημοσιεύσεις εγγράφων του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, περίπου 90 πτήσεις συνδέονται με αφίξεις και αναχωρήσεις από βρετανικά αεροδρόμια σε διάστημα 20 ετών. Τα στοιχεία αυτά εξετάστηκαν από δημοσιογραφικές ομάδες που επιχείρησαν να χαρτογραφήσουν το εύρος των μετακινήσεων και των επιβατών.
Η Μπράιαντ υποστηρίζει ότι η πρώτη της επαφή με τον Έπσταϊν έγινε στο Κέιπ Τάουν τον Σεπτέμβριο του 2002, όταν εκείνος περιόδευε στη Νότια Αφρική μαζί με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον. Μέσα σε τρεις εβδομάδες, όπως λέει, βρέθηκε να ταξιδεύει αεροπορικώς προς τη Νέα Υόρκη, πιστεύοντας ότι ξεκινούσε μια λαμπρή καριέρα στο μόντελινγκ.
«Σκεφτόμουν ότι όλα τα όνειρά μου γίνονται πραγματικότητα», ανέφερε. Όμως, όπως περιγράφει, λίγα λεπτά μετά την άφιξή της, μεταφέρθηκε στο αεροδρόμιο Teterboro του Νιου Τζέρσεϊ και ενημερώθηκε ότι θα συνέχιζε για την Καραϊβική, στο ιδιωτικό νησί του Έπσταϊν.
«Αόρατες αλυσίδες»
Η ίδια ισχυρίζεται ότι της αφαιρέθηκε το διαβατήριο και ότι παρέμεινε παγιδευμένη στο νησί, όπου υπέστη επανειλημμένες σεξουαλικές επιθέσεις για περίπου δύο χρόνια. «Ένιωθα σαν να με παρακολουθούσε συνεχώς. Αόρατες αλυσίδες είναι ένας καλός τρόπος να το περιγράψω», είπε.
«Τον έβλεπα στο μεσημεριανό, στο πρωινό και στο δείπνο, και μετά με καλούσαν στο δωμάτιό του. Κατά τα άλλα, δεν τον έβλεπα πολύ, ήταν πάντα στη δουλειά».
«Πέρασα πολύ χρόνο εκεί μόνη μου. Καθόμουν δίπλα στην πισίνα ή διάβαζα βιβλία, και βρήκα επίσης φωτογραφικές μηχανές μίας χρήσης στην κουζίνα, τις οποίες πήρα μαζί μου, οπότε έβγαζα φωτογραφίες όσο ήμουν εκεί».
Κατέγραψε χώρους όπου κακοποιήθηκε, μεταξύ άλλων και στο ράντσο του Έπσταϊν στο Νέο Μεξικό.
Η ίδια αναφέρει επίσης ότι της προσφέρθηκαν 2.000 δολάρια για να στρατολογεί άλλα κορίτσια και 4.000 δολάρια τον μήνα για να παραμείνει κοντά του. «Δεν ήθελα να είμαι κοντά του», τόνισε, υποστηρίζοντας ότι αρνήθηκε.
«Δεν υπήρχε τρόπος να ξεφύγω, ξέρεις. Είχαν το διαβατήριό μου και μέχρι τότε είχαμε προσγειωθεί σε ένα από τα νησιά της Καραϊβικής και μετά μας μετέφεραν με ελικόπτερο στο νησί του. Δεν υπήρχε κανένας τρόπος να ξεφύγω. Δεν είμαι αρκετά δυνατή για να κολυμπήσω μακριά. Δεν θα μπορούσα να κολυμπήσω μέχρι εκεί».
Παρά τα όσα περιγράφει, τα έγγραφα που δημοσιεύθηκαν δείχνουν ότι διατηρούσε επικοινωνία με τον Έπσταϊν μέσω email έως το 2017. Η ίδια εξήγησε ότι τα μηνύματα αυτά στάλθηκαν σε περιόδους ψυχολογικής κατάρρευσης ή υπό την επήρεια αλκοόλ, λέγοντας ότι αισθανόταν πως εκείνος εξακολουθούσε να ασκεί έλεγχο στη ζωή της.