Αρκετά χρόνια πίσω γύρισε ο Θοδωρής Αθερίδης και στη μάχη που έδινε με τον εθισμό στο αλκοόλ, λέγοντας πως το πρόβλημα δημιουργήθηκε από το άγχος.
Όπως υποστήριξε ο ηθοποιός, όσοι οδηγούνται σε τέτοιες συμπεριφορές αναζητούν με λάθος τρόπο μια μορφή θεραπείας, με κάθε περίπτωση ωστόσο να είναι διαφορετική.
Μάλιστα, όπως αποκάλυψε, υπήρξε μια περίοδος της ζωής του όπου δεν κοιμόταν και τις περισσότερες ώρες της ημέρας κατανάλωνε αλκοόλ, έχοντας φτάσει στο σημείο να πιστεύει πως κινδύνευε η ζωή του.
Θοδωρής Αθερίδης: «Μένω με το στόμα ανοιχτό και εγώ ο ίδιος»
Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4», ο Θοδωρής Αθερίδης εξήγησε πως οι εξαρτήσεις προκύπτουν ανάλογα με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη ζωή τους οι άνθρωποι.
Όπως ανέφερε ο ηθοποιός: «Έχω κάνει πολλά πράγματα στη ζωή μου που μένω με το στόμα ανοιχτό και εγώ ο ίδιος. Όπως αυτό, το παιδί, το αλκοόλ. Και πώς μπήκα και πώς βγήκα. Με όλα έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό. Τις περισσότερες φορές γίνεται για λόγους αυτοθεραπείας. Στο αλκοόλ πηγαίνεις από το άγχος. Στην κοκαΐνη πηγαίνεις από την κατάθλιψη, στην ηρωίνη πηγαίνεις από το τραύμα, από τον πόνο. Ο οργανισμός σου ζητάει τη θεραπεία του».
Δείτε το βίντεο
«Από κάπου πρέπει να χαλαρώσεις»
Επικεντρώνοντας στο πρόβλημα του άγχους, ο Θοδωρής Αθερίδης εξήγησε: «Ένας άνθρωπος που έχει την ίδια ποσότητα άγχους με κάποιον άλλον, μπορεί να μην έχει βρει έναν τρόπο να χαλαρώνει. Αν δεν χαλαρώνεις, από κάπου πρέπει να χαλαρώσεις. Υπάρχει ένα ερέθισμα που στο δημιουργεί και μετά το ίδιο το άγχος είναι σπιράλ. Πρέπει να αλλάξει η φορά του για να βγεις προς τα έξω».
Στη συνέχεια ο ηθοποιός αναφέρθηκε σε μια συγκεκριμένη ημέρα πριν από 27 χρόνια που δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ: «Η απελπισία σε κινητοποιεί. Αν πατήσεις τον πάτο και σπρώξεις με όλη σου τη δύναμη μπορεί να έρθει και η άνωση. Τη μέρα που κατάλαβα ότι θα πεθάνω ήταν Αύγουστος του 1999. Δεν κοιμόμουν καθόλου. Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23. Επτά Σεπτεμβρίου είναι η πρώτη μέρα που δεν ήπια. Στις 7 ξύπνησα χωρίς να πονάω. Έγινε ο σεισμός. Ήταν η πρώτη φορά που μέχρι τις 3 το μεσημέρι δεν είχα πιει. Και επειδή βλέπω σύμβολα παντού, νόμιζα ότι ο σεισμός αντικατόπτριζε αυτό που συνέβαινε μέσα μου. Πίστευα ότι εγώ τον δημιούργησα. Ήμουν σίγουρος».