Φτιάχνοντας τον κήπο σας, μπορεί να παρασυρθείτε στην επιλογή φυτών που ναι μεν είναι όμορφα και παρέχουν σκιά, όμως σε λίγο καιρό θα δημιουργήσουν αρκετά προβλήματα.
Ναι, μιλάμε για τα χωροκατακτητικά φυτά, που τείνουν να λειτουργούν ανταγωνιστικά προς όλα τα άλλα ή ακόμα και να δημιουργούν φθορές σε υποδομές που έχουν κατασκευάσει οι άνθρωποι.
Ανάλογα με τον τόπο που θέλετε να φτιάξετε τον κήπο σας, διαφορετικά είδη φυτών θεωρούνται χωροκατακτητικά και γι' αυτό καλό είναι να συμβουλευτείτε έναν ντόπιο γεωπόνο ή κάποιον με καλή γνώση της βλάστησης στη δική σας περιοχή.
Εδώ υπάρχουν πληροφορίες για τέσσερα χωροκατακτητικά φυτά που συναντάμε συχνά στην Ελλάδα και ίσως μας «ξεγελάσουν» για να τα προτιμήσουμε στον κήπο μας.
Ο Αΐλανθος ή... το Δέντρο του Παραδείσου
Ακόμα και το όνομά του είναι θελκτικό, όπως και ο ίσκιος του. Ακούει κανείς για «δέντρο του Παραδείσου» και σκέφτεται «ναι, αυτό το θέλω στον κήπο μου». Όμως δεν συνίσταται.
Το πιο... επιστημονικό του όνομα είναι Αΐλανθος. Φυτρώνει σχεδόν παντού, ακόμη και σε ρωγμές πεζοδρομίων και τοίχων. Αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και παράγει χιλιάδες σπόρους.
Οι ρίζες του πάνε παντού κι έτσι μπορούν να προκαλέσουν ζημιές σε κατασκευές. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται ένα από τα πιο προβληματικά χωροκατακτητικά δέντρα στην Ευρώπη.
Βέβαια ακόμα και το όνομα ίσως σας απογοητεύσει. Διότι όπως γράφει το mistikakipou.gr, αρκετοί στην Ελλάδα το ξέρουν ως «βρωμόδεντρο», λόγω της δυσάρεστης οσμής που αναδύουν τα φύλλα, οι βλάστοι και τα λουλούδια του.
Ακακία
Μπορεί η όψη της να είναι επιβλητική και το όνομά της να προκαλεί την συμπάθεια, όμως μπορεί να σας δυσκολέψει αρκετά αν την προτιμήσετε για τον κήπο σας.
Ειδικά σε παράκτιες περιοχές, ανταγωνίζεται έντονα την τοπική βλάστηση και σε πολλά σημεία της Ελλάδας θεωρείται σοβαρή απειλή για τα φυσικά οικοσυστήματα.
Αξίζει να σημειωθεί πως η ακακία εισήχθη στην Ελλάδα ως καλλωπιστικό φυτό που σταθεροποιούσε τους αμμόλοφους.
Η οξαλίδα
Ναι, είναι τα μικρά κίτρινα λουλουδάκια που φυτρώνουν παντού, συχνά δίπλα στην άσφαλτο. Φέρει την καταγωγή της από τη Νότια Αφρική κι εξαπλώνεται γρήγορα με μικρούς υπόγειους βολβούς, αλλά και με σπόρους.
Η όψη της είναι τόσο ευχάριστη που μπορεί κάποιος να την βάλει στον κήπο του. Όμως κάτι τέτοιο δεν συνίσταται καθόλου. Η οξαλίδα τείνει να δημιουργεί «χαλιά» που καλύπτουν το έδαφος.
Το σημαντικότερο; Ανταγωνίζεται τα αυτοφυή φυτά για να τους πάρει τον χώρο, το νερό και τα θρεπτικά στοιχεία.
Η ειδική περίπτωση του λιγούστρου
Το λιγούστρο θεωρείται ιδανικό για να φτιάξετε φράχτη από φυτά στον κήπο σας, κυρίως λόγω της όμορφης όψης του και της αντοχής του στην ατμοσφαιρική ρύπανση. Όμως έχει και μειονεκτήματα.
Παράγει πολλούς καρπούς-σπόρους που τρώγονται από πουλιά και μεταφέρονται σε οποιοδήποτε άλλο σημείο. Έτσι μπορεί να το υπολογίζετε για ένα μόνο σημείο αλλά να το δείτε να ξεφυτρώνει σε σημεία εντελώς ανεπιθύμητα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να ξεφύγουν από τους κήπους και να εμφανιστούν σε ρέματα, άλση ή εγκαταλελειμμένους χώρους.