Οι γονείς έχουν πιθανότατα δει πολλές φορές τα παιδιά τους να τριγυρίζουν μέσα στο σπίτι φορώντας τα δικά τους παπούτσια. Μπορεί να μοιάζει με ένα απλό και αθώο παιχνίδι, όμως, σύμφωνα με τον ψυχολόγο Javier de Haro, η συγκεκριμένη συμπεριφορά έχει μεγαλύτερη σημασία για την ανάπτυξη του παιδιού.
Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο ειδικός εξηγεί γιατί τα παιδιά ηλικίας περίπου 2 έως 5 ετών δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στο να φορούν τα παπούτσια των γονιών τους και να περπατούν μέσα σε αυτά.
Σύμφωνα με τον ψυχολόγο, υπάρχουν τρεις βασικοί λόγοι πίσω από αυτή τη συμπεριφορά.
Ο πρώτος αφορά το ότι σε αυτές τις ηλικίες τα παιδιά βρίσκονται σε μια έντονη φάση εξερεύνησης και μίμησης. Παρατηρούν τους μεγάλους γύρω τους και προσπαθούν να αναπαραγάγουν τις κινήσεις και τις συμπεριφορές τους.
Τα παιδιά χτίζουν την ταυτότητά τους μέσα από τη μίμηση
Παράλληλα, το συμβολικό παιχνίδι βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη. Μέσα από αυτό, τα παιδιά μπορούν να υποδυθούν ρόλους και να προσπαθήσουν να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο που τα περιβάλλει.
Έτσι, ένα παιδί που φορά τα παπούτσια του πατέρα ή της μητέρας του δεν περιορίζεται απλώς σε μια διασκεδαστική δραστηριότητα. Μέσα από τη μίμηση δοκιμάζει έναν διαφορετικό ρόλο.
Όπως εξηγεί ο De Haro, το παιχνίδι αυτό αποτελεί έναν τρόπο με τον οποίο το παιδί εξερευνά και χτίζει την ταυτότητά του.
Από την αντίληψη «είμαι παιδί», περνά μέσα από το παιχνίδι στην εξερεύνηση του «είμαι ο μπαμπάς» ή «είμαι η μαμά». Δοκιμάζοντας διαφορετικούς ρόλους και παρατηρώντας τις διαφορές, το παιδί αρχίζει σταδιακά να αντιλαμβάνεται καλύτερα τον εαυτό του και τη θέση του μέσα στον κόσμο.
Υπάρχει και μια ακόμη διάσταση. Όταν ένα παιδί φορά ένα ρούχο ή ένα ζευγάρι παπούτσια του γονιού του, με έναν συμβολικό τρόπο γίνεται «μέρος του δικού του κόσμου». Η μίμηση λειτουργεί έτσι και ως ένας τρόπος σύνδεσης. Το παιδί χρησιμοποιεί αντικείμενα που συνδέονται με τη μαμά ή τον μπαμπά για να πλησιάσει συμβολικά τον κόσμο των ενηλίκων.
Μαθαίνοντας την ενσυναίσθηση
Η τρίτη διάσταση αφορά την ενσυναίσθηση και την κοινωνική κατανόηση. Μέσα από τη μίμηση, τα παιδιά προσπαθούν να καταλάβουν πώς συμπεριφέρονται οι άλλοι, ιδιαίτερα οι ενήλικες. Μαθαίνουν να παρατηρούν τις αντιδράσεις, τις κινήσεις και τους ρόλους των ανθρώπων γύρω τους.
Με αυτόν τον τρόπο, η έκφραση «μπαίνω στη θέση του άλλου» αποκτά κυριολεκτικά και συμβολικά χαρακτήρα.
Το μήνυμα του ψυχολόγου προς τους γονείς είναι να μην αντιμετωπίζουν τη συγκεκριμένη συμπεριφορά απλώς ως μια παιδική αταξία. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα δείτε το παιδί σας να προσπαθεί να περπατήσει μέσα στα τεράστια παπούτσια σας, ίσως αξίζει να το αφήσετε να συνεχίσει το παιχνίδι.